"کمی مهربان باشیم...
شاید پشت لبخندهای دیگران، دردهایی باشد که ما هرگز از آن‌ها خبر نداریم."

#پᭂـشـــــتون

چکامه زار

عدد منتخب "1"

او از آن آدم‌هایی است که دوست ندارد دنبال کسی راه برود؛ همیشه می‌خواهد خودش راه را پیدا کند، حتی اگر سخت‌تر باشد، حتی اگر تنها بماند، چون در ذهنش آمده که یا اول باشد، یا اصلاً نباشد.

باوركنيد یا نه؛
ولی زن ها هيچ‌وقت عاشق ظاهر شما نمى‌شوند.
آنچه يك زن را مُبتلا مى‌كند،
امنيتى است كه آن را در شانه هاى مردانه پيدا مى‌كند.

🖤 سیاه ( سیرتِ سترونِ راز و اقتدارِ خاموش)


آدمِ سیاه،خویشتن را به آسانی عرضه نمی‌کند؛
او نه در طلبِ دیده‌شدن است،
و نه در تمنایِ فهمیده‌شدنِ سطحی.در پسِ نگاهش،جهانی نهفته است
که تنها در صورتِ شایستگیِ مخاطب
گشوده می‌شود.او به قدرت گرایش دارد
اما نه قدرتِ پرهیاهو و نمایشی،بلکه اقتدارِ درونی که بی‌نیاز از تأیید،است و در سکوت استوار می‌ماند. سیاه، به خلوت خو گرفته است؛
او از سطح بیزار است. سیاه، روحی‌ست
که حقیقت را در تاریکیِ خویش پرورش می‌دهد
و تنها به آنانی می‌بخشد که از عبورِ شب
هراسی ندارند.

https://t.me/KolbayeKuchakeSamira
https://t.me/Kafe_Farida
https://t.me/she_foundwriting
https://t.me/p0zh8
https://t.me/Negahe_Royayee
https://t.me/bano_Mahdvi
https://t.me/Wazhahayaram
https://t.me/nagzad
https://t.me/man4helmehr
https://t.me/https_Chakameh_Zar
https://t.me/Baran_Hejran
https://t.me/aweedkashana
https://t.me/AwayGomNam

💙 لاجوردی ( سیرتِ ژرفا و سکوتِ قدسی)

آدمِ لاجوردی،در مرزِ میانِ اندوه و آرامش زیست می‌کند؛ گویی رنج را نه انکار کرده،
نه تسلیمش شده بل آن را به سکوتی نجیب تبدیل نموده است.او به تنهایی پناه می‌برد،
در خلوت، چیزهایی را می‌بیند که در روشناییِ جمع نامرئی می‌مانند. او حقیقت را دوست دارد،
و از سطحی‌نگری بیزار است، از کلماتِ بی‌ریشه،
از احساساتی که عمق ندارند. و با این‌همه،
در همین ژرفا گاه از جهان فاصله می‌گیرد؛
در خویش فرو می‌رود، چنان‌که بازگشتنش بی‌ضرورت می‌نماید… لاجوردی، روحی‌ست
که به جای زیستن بر سطح،‌ترجیح داده است
در بی‌انتها اندیشیدن گم شود.
https://t.me/ManDarMianVazeha
https://t.me/https_Chakameh_Zar

💚 سبز (سیرتِ تعادل و تکوین)

آدمِ سبز، دل در گروِ تلاطم‌های تند نمی‌نهد؛
و شیفتهٔ ثبات است، او مأوایِ امنِ معنا را بر غوغایِ زودگذر ترجیح می‌دهد،و لحظاتی را پاس می‌دارد که در آن، روح بتواند
در خلوت به خویشتن بازگردد. او به طبیعت متمایل است و سادگی را می‌ستاید،
و در پیوندها، آن‌چه برایش اصالت دارد،
حقیقتِ عاطفه است، نه نمایشِ آن.
از هیاهو گریزان و از دروغ بیزار است،
فشارِ بی‌امانِ جهانِ شتاب‌زده
روحِ او را می‌فرساید.او صبور است ،قابلِ اعتماد است.
سبز روحی‌ست که در سکوت می‌روید.

https://t.me/writer_najibah
https://t.me/Bi_Su
https://t.me/Baran_Hejran
https://t.me/https_Chakameh_Zar

جهان سپاس لیمه عزیز بابت این همه قشنگی 🫶🪷

با من مدارا کن؛ بعد ها دلت برایم تنگ می‌شود.

قرآن بخوان که خدای متعال قلبی را که قرآن را بفهمد عذاب نمی کند.

|| ابن مسعود
                        

«وقتی می‌شنوم که مردان
چه مشتاقانه از تو سخن می‌گویند
و زنان
چه پر کینه،
به زیبایی‌ات پی می‌برم!»

-نزارقبانی
-باران یعنی تو بر می‌گردی

-نزارقبانی

از بحث کردن بدم می‌آید؛
پس بیا هردو به نظر من احترام بگذاریم.

ما وقتى كتاب می‌خوانيم عاشق چهره شخصيت‌ها نمی‌شويم.
بلکه عاشق كلمات‌شان، افكارشان و قلب‌های شان می‌شویم، ما عاشق دردها و شادى‌هايى كه در وجودشان هست می‌شویم.
“در واقع ما عاشق روحِ شخصيت ها می‌شويم”

و در پایان، همین که به رنج من رضایت دادی، کافی بود تا بفهمم هیچ‌وقت دوستم نداشتی.