اگر پسری را کنار من دیدید، مطمئن باشید همه تلاشم را کردم از خودم متنفرش کنم، ولی او از من پُرروتر و دیوانه تر بود!

همه می‌توانند نصفه و نیمه عاشق باشند، یا کامل باش، یا نباش.

چقدر قشنگ گفته:

چنان پاك بمان كه جرات داشته باشى در دعايت بگویی:
«يا رب، يكى مثل خودم نصيب‌ام كن...»

اگر به گذشته بروی دوست داری چی را تغییر بدهی؟!

ناراحتم که به اندازه‌ای که حقته، باهات بدجنس نیستم.

کاش برای حرف زدن
فقد نگاه کافی بود.

سکوت بیدار شدن از خوابی که خیلی واقعی بود.....

من و تو برای غریبه شدن زیادی آشنا بودیم..!

‏قهوه جوابگو نیست، برایم تریاک بیاورید.

“خیلی خستم، میخوام برم خانه”
خانه: قبرستان

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم، سمرقند و بخارا را.

بیاٰ از خوشی بترسیم، شاید سرِمان آمد..

«مبادا زندگی را
دست نخورده برای مرگ بگذاری..»

دوست دارم در دنیایی از کتاب؛ قهوه و روزهای بارانی، مدتی طولانی گم شوم…

به رغم پرحرفیِ ظاهری‌ام، بیش از پیش کم‌حرف و بیش از پیش غیراجتماعی شده‌ام. بر خلاف این نیازِ درونی‌ام برای پرحرف بودن، و حتی میل قابل‌قبول‌ترِ انتقال اطلاعات، نمی‌توانم از لاک خودم بیرون بیایم. در واقع حجب نیست، بلکه احساس نگرانی در حضور آدم‌های دیگر، عدم قابلیت برای برقراری روابط پایدار است.
‌
‌
کافکا

‌‌
روزی می‌رسد که نسبت به همه‌چیز بی‌تفاوت می‌شوی. نه از بدگویی‌ دیگران می‌رنجی و نه دلخوش می‌کنی به حرف‌های عاشقانه‌ی اطراف. به آن روز می‌گویند: پیری. آن روز، ممکن است برای برخی پس از سی سال از اولین روزی که پا به این دنیا گذاشته‌اند، فرا برسد و برای برخی بعد از هشتاد سال هم هرگز اتفاق نیفتد. این دیگر بستگی به چگونه تا کردن زندگی با انسان‌ها دارد.
‌
‌
گابریل گارسیا مارکز