I love very short poetic texts like your name,for example.

یکی از دلایل اصلی که دوست داشتم مدتی از فضای مجازی فاصله بگیرم، دقیقاً همین موضوع بود...
هر کسی از راه می‌رسد، بی‌هیچ شناختی، ابراز علاقه می‌کند.
چه در پیام خصوصی، چه در ناشناس‌ها...
یکی را بلاک می‌کنی، از راه دیگری می‌آید.
پی‌وی را می‌بندی، سر و کله‌اش در ناشناس پیدا می‌شود،
ناشناس را بلاک می‌کنی، باز در پی‌وی سبز می‌شود.

و عجیب‌تر اینکه همه‌شان انگار از روی یک متن کپی می‌کنند؛
همان حرف‌ها، همان تعارف‌های تکراری،
بی‌هیچ حس واقعی... بی‌هیچ مسئولیتی.

گاهی واقعاً خسته‌کننده می‌شود،
آدم دلش آرامش می‌خواهد، نه این‌همه هیاهوی بی‌هدف.

«خرد تا به زنان می‌رسد، نامش مکر می‌شود
و مکر تا به مردان می‌رسد نام عقل می‌گیرد.
درخواست توجه به زنان می‌رسد، نامش حسادت
می‌شود و حسادت تا به مردان می‌رسد،
می‌شود غیرت!»

صد سال رهِ مسجد و میخانه بگیری،
عمرت به هدر رفته اگر دست نگیری

#ناشناس

بیایید مشاعره

آنی که بی‌ تو من همه‌جا بی‌ سخن نی‌ام
هرجا منم تویی‌، تویی آن‌جا که من نی‌ام

#بیدل



چشم و ابــروی خشن از بــس که می آیـد به تو
گـاهی آدم عـاشق نامهربانی میشود..! ♥️👀



و هر گاه سرنوشتم را دست خدا سپردم چیزی جزء خیر نصیبم نشد🫀

‏وَ إِن أَخَذَني الموت ولَم نَلتقي
فَلاتَنسي إِنّي تَمنيت لِقائك كَثيراً

اگه مرگ به سراغم آمد و هنوز همدیگر را ندیده بودیم فراموش نکن که من خیلی دیدنت را آرزومی‌کردم...

رنجِ همدیگه‌رو محترم بشماریم،
ظرفیتِ روانی و عاطفی هرکدوم از ما متفاوته.

یکی بیاید و به فاميل محترمم بگوید دختر شما هنوز به آشپزی کردن کوچک است!👩‍🦯💔

‌
از شما چه کار های ک برنمی‌آید بعد آشپزی ک چیزی نیست🤭

مثلاً😕
بیزو چیزی نیست😶‍🌫