رمانِ: #أميرة_القلب_(شهبانوی_قلب):_به معنای_محبوب_دل.
نویسنده: #دوشیزه_سادات 
قسمت:#شانزدهم
ناشر: #دوشیزه_سادات

گفتم: خی مادر جان شما دایره بزنید ما هم رقص می‌کنیم درست است؟
به یک باره گی صدای ماهانا نام برامد که گفت: در این قرن کی از دایره استفاده می‌کند دَیک برای چی است؟
واقعاً که شما در قرن قیقانوس هستين.
عایشه گفت: فکر کنم شما اولین بار تان است که در چنین محافلی شرکت می‌کنید اینجا رسم همین است هر کی خواست در ساز دایره رقص می‌کند و اگر کسی خواست می تواند در آهنگ های که در دَیک پلی می‌شود رقص کنند.
اون هم دوباره چپ و چُرُپ در جایش نشست.
بلاخره بعد از خیلی رقص و بازی لفظ هم تمام شد و مهمانان عزیز ما شیرینی را گرفته و رفتند.

_ _ _ اووو خدا جان حالا این جنگل را کی جمع کند مریم بچیش بیا تو یکمی بنشینیم مانده گی ما برآید بعداً جمع  می کنیم صحیح است؟
_ _ _ صحیح است راستی تو فردا مکتب میروی؟
گفتم: نمی‌دانم ولا اگر حوصله بود میرم اگر نبود هیچ دیگه خودت چی پوهنتون میروی؟
مریم: ها باید بروم مضامین مهم دارم.
گفتم: خاا خواهرم از تو خو تایم پیشین است می‌توانی که بروی از منِ مسکین صبح وقت است حوصله هم نیست باشد دیگر.
مریم: خاا دلت.
با مریم تمام جای خانه را جمع کردیم و رفتیم به سوی خواب.
خواب واقعاً که خیلی یک چیز مهم و با ارزش است.
یا الله شکر که خواب را آفریدی
واقعاً هم که الله شب را برای آرامی آفریده.
در خواب هیچ مشکلی وجود نمی‌داشته باشه، با خواب همه درد ها التيام پیدا می‌کند حالا چه آن دردت جسمی باشد و یا روحی...
*من سکوت شب و آرامشش را،
به جهانی ندهم....*
صبح از برکت مکتب نرفتنم تا ۱۲ ظهر خوابیدم‌ خواب هم چی یک خوابی!
و اما باز هم....
عزرائیل خوابم به جانم آمد
عایشه جان با کیانه گفت: صبح تان بخیر راپونزل خوب خوابیدین یا نه؟
منم گفتم: سلامت باشین صبح شما هم بخیر باشه.
عایشه به طور کتره گفت:  ایله به ایله که از خواب بیدار شدی می‌ماندی تا عصر خواب میکردی بسیار کم خواب کردی.
گفتم: آه عایشه چقدر کتره و کیانه گفتین خوو یک روز از مکتب رخصتی کردم تا کمی خواب شوم، اگر خواب نمی شدم خوو مکتب میرفتم دیگر.
عایشه: خاا خوب کردی.
برخیز برو پایان صبحانه ات را بخور.
بر یک دقیقه ماتم‌ برد چون دیگر دفعه ها اگر چنین میگفتم هیچ کسی از دستش خلاص ام کرده نمی‌توانست
ولی این بار این قسم جواب داد!
عاجزانه گفتم‌: صحیح است.
جای خوابم را جمع کرده به طرف پایین رفتم دست و روی خود را شستم و رفتم به طرف صبحانه.
یک صبحانه عالی برای خود آماده کردم یک فرش هم گرفتم تا در روی حویلی بنشینم صبحانه ام را در روی حویلی نوش جان کردم. حویلی ماا واقعاً در این فصل سال زیاد مقبول میشه تاک های انگور، گل هاا...
منی که عاشق پشک و اسپ هستم در اينجا اسپ که نمیشه اما پشک نگاه می‌کنم یک پیشی گک ناز دارم ولی متأسفانه زیاد نمی‌توانم برایش برسم از دست مصروفیت ها او هم حالا گم است حتماً قهر کرده!
وای مه هم عجب گپ های می‌زنم!
خلاصه واقعاً از زیبایی شان تعریف کرده نمی توانم.
یک قهوه برای خود آماده کردم و تا عصر درس های مکتبم را مرور کردم بخاطر امتحانات که نزدیک است و من هم نباید نمره کمی بگیرم. بعد از چند ساعت درس خواندن خسته شدم  و رفتم در اتاق تا کمی استراحت کنم.

                                 
   ***


از خواب بیدار شدم که ۶ بجه صبح شده بود وای خدا جان نمازم رفت یعنی از شام تا بحالی من خوابیدیم!
زود از جایم برخاستم رفتم به طرف پایین دیدم که مادرم صبحانه آماده می‌کرد گفتم: السلام علیکم مادر جان صبح تان بخیر باشد مادرم هم در جوابم گفت: علیکم سلام صبح خودت هم بخیر باشه هله زود دست و رویت را بشور بیا که صبحانه بخوریم دیشب هم بدون این که غذا بخوری خواب شدی!
من هم گفتم: هاا مادر جان نمی‌ دانم چطور که من انقدر زیاد خواب شدم‌ ديشب نمازم هم‌ از دستم رفت بهتر است حد اقل قضایی اش را بجا بیاورم.
خاا خیر حالی میایم.
رفتم وضو گرفته نمازم را قضایی ادا کردم صبحانه را که مادرم آماده ساخته بود نوش جان کرده آماده شدم که به طرف مکتب بروم.
مادر من رفتم الله حافظ تان‌.
مادرم:  بخیر بری بچیم.
به مکتب که رسیدم مروه را دیدم.
السلام علیکم خوب استی مرو؟
_ _ _ وعلیکم السلام شکر است خودت خوب استی راستی شفا باشد خوب شد که بخیر گذشت دیوانه چرا متوجه نبودی؟
_ _ _ سلامت باشی هاا الحمدلله شکر خوب استم به یک باره یی شد دیگر  همان دعای تو قبول شد دیدی که برکت مانده!
_ _ _ ههههه می بینی چقدر آدم نیک استم دعا که می‌کنم زود قبول میشه فکرت در متوجه ات باشد مقصد هههه!

_ _ _ هااا بشرم دگه خنده کن بی غیرت.
چی میگی دیوانه خدا نکند که به تو دعای بد کنم.
_ _ _ بلی بلی خاا خیر بگذریم.
_ _ _ خاا بیا تو که برویم‌ باید تمام ماجرا را برایم قصه کنی.
_ _ _ خا صحیح است بریم.......
خب تمام ماجرا از همین قرار بود که گفتم واقعاً دیوانه شدم از دست اینکه برای همه قصه کردیم.
_ _ _ خاا خیر باشد خوب شد که بخیر گذشت باز هم.
ولی نا شکری نکن با چی یک شخصی تصادف کردی ههههه!
_ _ _ هاا سلامت باشی.
بشرم دگه مروی چشم سفید.
_ _ _ هههههه حالی من چی گفتیم وی‌!
_ _ _ هیچی هیچی سرت در درس باشد خانم چشم سفید‌.
_ _ _ به چشم فیلسوف صاحب.
بلاخره ششمین ساعت مکتب هم‌ به پایان رسید با مروه خدا حافظی کرده و به سوی خانه حرکت کردم اما این بار خیلی متوجه سرک بودم.
نزدیک های خانه بودم و دوباره سرم کمی پایین بود و به اتفاقات که در این چند هفته گذشته بود فکر می‌کردم با آواز دل خراش برک موتر در جایم ایستاد ماندم. کم مانده بود قلبم در دهنم بیاید خیلی وارخطا شدم  وقتی سرم‌ را بالا آوردم دوباره او بود با چشمان سیاهش از عقب شیشیه موتر زُل زده بود به من  من او را شناختم‌ ولی  چون بُرقه زده ام او درست مرا نشناخت البته که نمی شناسد فقط چشمانم معلوم میشه و بس!
نزدیکم شده رفت و قلب من هم اصلاً آرام نمی‌گرفت. هنگامی که به چند قدمی ام‌ رسید چشمانش را که رگه های سرخی در آن جا گرفته بودند بالا کرد، و گفت :  چرا متوجه نمی باشی حالا اگر کدام اتفاقی رخ می داد بعد چی؟ برای اینکه دید ات واضح شود و همچنین برای اینکه نه به خود ضرر برسانی و نه یکی دیگر را بدبخت کنی خواهشاً متوجه پیش روی ات باش و یا هم از ماسک استفاده کن تا نه خود را و نه مرا و نه شخصی دیگری را بدبخت بسازی!
مطمئن شدم که نشناخته.
اما او بالای حجاب من گپ زد
واقعاً این بار تحمل کرده نتوانستم با اعصبانیت گفتم: هی آقا!
متوجه سخنانی که به زبان می آورید باشید در ضمن این شما هستین که باید متوجه باشید نه من اگر رانندگی کرده نمی توانید اصلاً لازم نیست که بکنيد.
در ضمن حجاب من اصلاً مربوط شما نمی شود معلوم است که از انسان های عقب مانده هستین بروید کمی مطالعه کنید که الله  متعال در مورد حجاب چه حکمی داده است.
رگه های سرخ چشمانش چند برابر شد کم مانده بود تا از اعصبانیت زیاد منفجر شود. می خواست چیزی بگوید ولی من زود راه خود را گرفته گذشتم از پیش چشمانش. چون کمی مانده بود تا بغض گلویم به گریه مبدل شود ولی او معلوم دار بود پشت ماجرا را به این آسانی ها رها نمی‌کنه این بار با موتر اش به تعقیب ام آمد وقتی نزدیکم‌ شد از موتر شیشه سیاهش پایین شد و آمد پیش رویم با لبخند خبیثانه گفت: صبر کنید صدای شما برای من آشنا است فکر کنم می شناسم تان.
_ _ _ بیبینید آقای محترم از پیش رویم کنار بروید وگرنه بد می‌شود برای تان.
_ _ _ بلی حالا درست شناختم تان دختر خانم مغرور نمی دانم چرا وقتی قصد خودکشی داری پیش روی من سبز میشوی نکند می‌خواهی مرا هم بدبخت بسازی در او تصادف نشد حالا اینجا دوباره.
در زیر لب یک لا حول ولاا گفتم.
_ _ _ بیبینید درست است خوب شد که شناختید مرا!
  من اصلاً هم قصد خودکشی ندارم  شاید آدم عاقل ی باشید و بفهمید که خودکشی در اسلام حرام است. فعلاً اگر اجازه دهید باید خانه بروم.
دوباره خود را جدی گرفت و با آواز مردانه اش گفت: بیا
من هم از پیش خانه شما میگذرم ترا هم می رسانم.
به جدیت به چشمان سیاه اش نگاه کرده و گفتم: اصلاً لازم نیست.
تشکرر بسیار زیاد ولی خودم راه خانه را بلد استم و الحمدلله پاهایم هم سالم هستند خودم رفته می‌توانم. در همین هنگام یادم آمد که نباید چشم در چشم شویم چون زنای چشم صورت می‌گیرد زود چشمانم را از چشمانش گرفتم و به طرف زمین دوختم.
_ _ _ واقعاً که خيلی عجیب و غریب هستی چرا یک بار به چشمانم خیره میشی بعد به یکباره گی چشمانت را به زمین می‌دوزی؟
همینطور که چشمانم زمین را مشاهده می‌کرد گفتم: چون که الله متعال فرموده است:
"إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ کُلُّ أُولـئِکَ کَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً" (الإسراء: 36)

"هر آئینه گوش، چشم و دل از هر یک پرسیده می شود"
در آیت دیگر گفته شده:
"یَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَمَا تُخْفِی الصُّدُورُ" (غافر: 19)
"می داند نگاه های پنهان را و آنچه را دل ها پنهان می دارد"

حالا فهمیدین؟
_ _ _ درست نه!
زیر لب گفتم‌ یا الله خودت هدایت کن بنده هایت را.
بعدش بلند تر و به طور کیانه گفتم‌ حالا باشد بعداً برای تان تفسیر می‌کنم این‌ آیات را،فعلاً.
_ _ _ آخر نمی‌دانم چرا انقدر لجباز و یک دنده استی.

_ _ _ لازم هم نیست که بدانید، الله حافظ تان گفتم و به راه خود ادامه دادم.
دیدم اون هم بدون هیچ سخنی سوار موتر شد  خیلی هم اعصبانی بود با صدای دلخراشِ موتر از جا کنده شد. یعنی این پسر واقعاً دیوانه است.
در راه که می رفتم، پیش خود او پسر کَودن را هر چیزی می‌گفتم پسره یی احمق نادان تو اصلاً چیزی میدانی از حجاب که حجاب چی است؟ چرا الله متعال حجاب کردن را برای ما فرض کرده است؟
نه، نمی دانی واقعاً وقتی آدم هایی را میبینم که بدون حجاب آزادانه پیش روی نامحرم میگردند خیلی متأثر می شوم نمی دانم آخر چرا حجاب را زندان خود فکر می‌کنند در حالیکه حجاب کردن یکی از فرایض الله است!
بعضی ها از ترس فامیل و یا شخص دیگر حجاب می‌کنند ولی از ترس الله نه!
و متأسفانه این حجابشان هیچ سودی ندارد برایشان از خالق نمی‌ترسند ولی از مخلوق می‌ترسند الله همه ما را هدایت کند.

عندما يطغى الحزن عليك، تأكد بأن الله هو من سيُنقذك وليست أُغنية أو حديث شخص!

وقتی غم و اندوه تو را فرا می‌گیرد، به این اطمینان داشته باش که این خداست  که تو را نجات می‌دهد نه آهنگ یا صحبت کردن با شخص خاصی! :)🌿

‍        گوهرِ خود را مَزَن بر سنگ هر ناقابلی
                            صبر کن
               پیدا شود گوهرشناسِ قابلی

رمانِ: #أميرة_القلب_(شهبانوی_قلب):_به معنای_محبوب_دل.
نویسنده: #دوشیزه_سادات 
قسمت:#_هفدهم
ناشر: #دوشیزه_سادات

از آن روزی که او مغرور را دیده ام چند هفته یی می‌گذرد در این چند هفته قرار به این شد که فلوران تا هفته دیگر بخیر عروسی کند چون بعد از ازدواج لالا عمر باید به سویس برود و آنجا کار های شرکت شان را پیش ببرد در اول فامیلم قبول نکردند ولی چون دیدند دیگر چاره یی ندارند  بلاخره قبول کردند.
عایشه: کلثوم بیا که کار ات داریم.
_ _ _ خدایا خیر این ها مرا چی کار دارند دیگر!
رفتم پیش شان که با صحنه احساساتی روبرو شدم مادرم بود و همه خواهرانم سر های خود را بالا زانوی مادرم گذاشته بودند.
واه واه واه چقدر خوب ولا هله یک جای بر منم باز کنید
عایشه به مزاح گفت: برو برو تو اینجا جای نداری ترا مادرم از بین کوچه پیدا کرده.
گفتم: خاا که اینطور مادر نمی‌خواهید چیزی به این دختران تان بگید؟
مادرم: حالا من شما را چه بگم کلان کلان دختر ها استین بیا تو این طرف بیا.
من هم رفتم و خود را بین شان جای کردم.
همینطور نشسته بودیم قصه کرده.
عصر جایش را به شام داد و همه گی به دور سفره شام جمع شده بودیم با آزار و اذیت کردن های برادران محترمم اصلاً نان در جان ما نگرفت حمزه رو به فلوران کرد و گفت:
خاا پس فلوران عروسی کرده سویس می روی !
فلوران: ان‌شاءالله بخیر.
می دانم پشتم دق می‌شی.
_ _ _ هاا او خو یک گپ جداست.
هلال که در پهلویم نشسته با زدن هایش اصلاً نمی‌گذارد درست نان بخورم من هم رو به پدرم کرده و گفتم: پدر بیبینید بچه تان را اصلاً آرام نمی گیرد.
ولی خب پدرم هم فقط گفت : هلال بچیم آرام باش نانت را بخور.
یعنی واقعاً متأثر شدم چون پس کُرکی شان است اصلاً چیزی نمیگن این را.
لالا حارث رو به هلال کرده گفت: او بچه آرام بشین کلثوم‌ را خو میفهمی که پهلوان آدم است باز بکس هم یاد داره دلت است که با یک بکس ناک اوت شوی؟
هلال خود را مغرور گرفته گفت: ها مه هم ماندم!
لالا حارث دوباره با شوخی گفت: پس یک مسابقه بتین بیبینیم که کی برنده میشه.
مه هم با غرور و اعتماد به نفس کامل گفتم: تشکر ولی نمی‌خواهم که هلال جان را ناقص کنم با معذرت دگه.
این سخن من مساوی است با قهقهه زدن همه گی.
دیدم که اونها آزار و اذیت دارند و اصلاً آرام شان نمیگیرد
پس ما هم شروع کردیم به آزار  اذیت!
که آواز مادرم برآمد: وای یعنی شما ها یک دقیقه آرام بوده نمی توانید سفره که نیست جای جنگ و جهانی شما است.
مریم: بلی دگه مادر جان ما اگر آرام باشیم برای شما اصلاً خوش نمیگذره  ما چراغ خانه تان هستیم.
هلال با مضریت گفت: هاا همان چراغ خواب خانه ما هههههههه!
_ _ _ ترا دیگر غرض نیست عوضی!
هلال هم گفت: داغون.
_ _ _ سکوت می‌کنم که این سکوت منطقی تر است.
وقتی که ما در بین خود مضریت داشتیم در پهلوی ما مثلث دانشمندان دوباره تشکیل شده بود مریم گفت: هله که دانشمندان ما دوباره جمع شدند این شما و این هم دانشمند فلوران، دانشمند حمزه و دانشمند عایشه.
خاا دانشمندان عزیز بفرمائید
مایک ها در خدمت تان موضوع تان در باره چی است؟
فلوران با اخم‌ گفت اصلاً به شما مربوط نمی شود تا جنگ کردن را متوجه می بودین.
منم گفتم: مریمم جان چطور ضایِع شدی هههههه.
مریم: آفرین آفرین خنده کن بی غیرت.
و باز هم از خنده کم مانده بود منفجر شوم.
همین طور روز های ما در خرید عروسی می‌گذشت همه چیز آماده بود و فقط یک روز به عروسی مانده است.
خسته و مانده از بازار آمدیم خرید های خود را در اتاق گذاشتم از فرط خسته گی زیاد بالای مبل ولو شدم چند دقیقه چشمان خسته خود را بستم و به عالم خواب پناه بردم.
با سر و صدای خواهران محترمم از خواب برخاستم ساعت را دیدم نزدیک های اذان عصر بود الله را شکر کردم که در خواب نماندم وگرنه نماز ام قضا می‌شد.از جا برخاستم و از اتاق خارج شده رفتم وضو گرفتم ولی تا بحال اذان نداده بود من هم رفتم پیش خواهران محترمم وقتی نزدیک دروازه اتاق شدم آواز خنده و مزاح های شان تمام فضای اتاق را نه بلکه تمام فضای خانه را گرفته بود، برای چند لحظه پشت دروازه ایستادم و فقط نگاه شان کردم واقعاً هر قدر الله را شکر گذار باشم برای داشتن همچین خواهرانی و همچین خانواده ای باز هم کم است.
چند لحظه بر این فکر کردم که تا چند روز دیگر این جمع و جوش وجود نخواهد داشت فلوران نمی‌باشد وقتی به نبود فلوران فکر کردم اشک در چشمانم حلقه زد گریه خود را مهار کرده نتوانستم، زود دور شدم از اتاق.
* میدانی بعضی وقت آدم های
که کنارت می باشند فکر می کنند که اصلاً برایشان ارزش قائل نیستی و یا اصلاً دوست شان نداری. فکر می‌کنند اصلاً وابسته آنها نیستی..

مثل مادر، مثل پدر، مثل خواهر و یا هم برادر،
در حالی‌که تو چنان آنها را دوست داری که حتی یک لحظه زندگی ات را بدون آنها سپری کرده نمی توانی. حتی سپری کردن را در جایش بگذار  وقتی فکر اش در سرت خطور می‌کند بدنت را لرزه می گیرد...
می دانم‌ وابسته بودن اصلاً هم عادت خوبی نیست اما چی کار میشه کرد؟
نماز عصر را خواندم و نشستم با راز و نیاز با خالقم  بعد از ذکر شروع به دعا کردن کردم
* یا الله رحیم و کریم ام خودت گناهان ما را ببخش و به راه راست هدایت ما کن یا ربم از جمله گمراهان قرار ما نده و جز خودت محتاج و وابسته هیچ کس و هیچ چیز در این دنیای فانی مکن مارا حتی فامیل ما!
اشک هایم را پاک کردم و جای نماز را جمع کردم.*
*واقعاً که با یاد الله دل ها آرام می‌گیرد. *
بعد از چند دقیقه دوباره برگشتم در اتاق پیش فلور شان ولی این بار خود را درست جمع و جور کردم.
وقتی داخل اتاق شدم هنوز هم شاد و خندان بودند عایشه رو به من کرد و گفت: راپونزل بیدار شدید.
_ _ _ آه عایشه یعنی دگه یک دقیقه هم نمیمانی مرا.
_ _ _ میگی که چی کردیم.
این بار آواز خود را کمی تغییر داد می‌خواست ساز مرا بگیرد با صدای که هر کی می شنید از خنده جان می‌داد گفت: اه عایشه یعنی دگه یک دقیقه هم نمی مانی مرا!
خانه از فرط خنده های ما کم‌ مانده بود منفجر شود.
در حالیکه خنده خود را مهار داشتم گفتم وای عایشه چی رقم‌ استین.
دوباره گفت: خاا بالای هر چیز ریشخندی بالای سخن های عایشه هم ریشخندی.
و دوباره خنده.... ولی عایشه جدی جدی به طرف من می‌دید گفتم: چرا چیزی شده که این رقم به طرفم نگاه داری نکند در رویم چیزی است؟
گفت: نه چیزی نیست ولی چرا چشمانت سرخ شده و پُف کرده؟
همینطور فلور  و سحر و مریم همگی شان پرسیدند چی شده؟
برای چند لحظه مات و مبهوت ماندم که حالا چی بگم برای اینها؟
چقدر صورتم را شستم تا از گریه ام چیزی معلوم نشود ولی از چشمان تیز اینها هیچ چیز پنهان نمی ماند.
گفتم: نمی دانم چیزی نیست شاید تأثیر خنده های که دادی باشد.
عایشه: خاا صحیح‌ است.
برای فلوران زنگ‌ آمد و از اتاق خارج شد.
بعد چند دقیقه دوباره آمد و گفت: دخترا عمر زنگ زده بود گفت فقط امروز و فردا را وقت وقت داریم گر چه همه چیز آماده شده بجز چله های ما میگه امروز هم برویم بیزو عصر است چله ها را هم بگیریم که بی غم شویم.
در همین اثنا مادرم وارد اتاق شد و گفت: حالا ناوقت شده بگذارید فردا بگیرید.
فلوران:فقط یک چله میگیریم می آییم !
مادرم گفت: چرا وقتی که طلا خریدن رفته بودین چله هم نگرفتین؟
_ _ _خب نشد دیگر شما هم‌ بودید آنجا و دیدین که ناوقت شد.
_ _ _خاا صحیح است یکی از دخترا را بگیر بروین.
_ _ _ خاا دخترا کدام تان می‌روید با من؟
دید که همگی خود را خاموش گرفته گفت: واقعاً متأسفم استم برای تان مثلاً عروسی خواهر بزرگ‌ تان است.
همگی شان خستگی بازار را بهانه کردند عایشه هم گفت خسته استم مریم همچنین و سحر خو بیزو بیزو خسته بود آخر نشد مادرم رو به من کرد و‌ گفت: کلثوم جان برخیز تو آماده شو و برو همرایش منم که دخترک خوب و حرف گوش کن گفتم درست است.
حجابم را که به رنگ‌ سیاه است بر تن کردم چادرم را هم‌منظم حجاب کردم مقنعه یا همان برقه خود را گرفتم و رفتم‌ به طرف پایین فلوران هم آماده بود کرمچ های سفیدم را گرفته و پا کردم. فلوران گفت: بریم عمر پشت دروازه است.
_ _ _ خاا صحیح است.

‏إنّ النِّساء يا ولدي يعِشْنَ بالكلِمَة
ويمُتْنَ من كلِمَة

فرزندم!
زنان با کلمه می‌زیند و از کلمه‌ای می‌میرند