شاه بیت امروز این باشد؟

هر‌ کجا‌ کردم‌ محبت، غرقِ‌ محنت‌ شد‌ دلم!
یا‌ من‌ این‌ حکمت‌ ندانم، یا‌ محبت باب‌ نیست.

«مدت‌هاست که دیگر دلیلی برای گفتن نیست؛
همه چیز در سکوت افتاده
و هیچ‌کس نفهمید چه چیزهایی نگفته ماند.»

گه گاه ... من تنها
در خود میمیرم و کسی نمی‌بیند
چرا این چنین میمیرم ؟ هیچ نمیدانم!

#عالم_افکارم

‌
ما  گناه را نمی بینیم
مگر آنکه زنی مرتکب آن شود...!!


-  غاده السمان

قهر می‌کنیم تا بفهمانیم دوستش داریم،
گریه می‌کنیم تا بگوییم دوستش داریم،
می‌رویم تا بفهمد دوستش داریم!
خیلی‌ها عاشقند، اما شاید
مترجمان خوبی نباشند!
کاش «دوستت دارم»،
همان دوستت دارمِ ساده بود.

زاد روزت مبارک! 🎉
برایت یک عمر آرامش، دلِ خوش، دعاهای مستجاب و لبخندهای بی‌دلیل آرزو دارم.
باشد که سال پیشِ رو، پُر از برکت، موفقیت و عشق باشد.
تولدت هزار بار مبارک بهشت عزیز! 💫❤️

خلاصه رمان:
روایتگر داستان دختری‌ست از همین جامعه؛ دختری زیبارو، رؤیاپرداز، از جنس آرامش و لطافتِ عشق. 
و پسری از قوم پشتون، که تنها با یک نگاه، دلش به اسارت چشمان آن دختر درمی‌آید.

اما آیا در سرنوشت این دو، وصالی نگاشته شده؟ 
یا تقدیر، مسیر دیگری را برایشان رقم خواهد زد؟

در لابه‌لای این داستان، با واقعیت‌هایی تلخ از جامعه، با نابرابری‌ها و حقوق پایمال‌شده دختران روبه‌رو خواهید شد. 
لحظه‌لحظه‌اش حقیقت است؛ تلخ، اما آغشته به عطر حيات و عشق... 
روایتی پر از درد، پر از امید، و پر از عاشقانه‌هایی که گاه اشکتان را جاری می‌سازد، گاه لبخندی پنهان بر لبتان می‌نشاند.


📚 نام: #حیات_عشق
✍️ نویسنده: #بهشت_ماندگار
📖 تعداد صفحات: 356
🗂 ترتیب‌کننده: عمر خان

https://t.me/HarfChatBot?start=bc48f8d208ea

اگه بخواهید من‌را در یک جمله یا یک کلمه توصیف کنید،
چی می‌نویسید؟

(بدون تعارف، بی‌پرده، چه‌تعریف چه‌نقد🌱)

دوست دارم بدانم از نگاه شما، من چگونه آدمی‌ام؟
🕊️

می‌خواهم برگردم...
کاش اصلاً وارد این راه نمی‌شدم، کاش در همین آغاز، قدم به این دنیا نمی‌گذاشتم.
کاش هیچ‌گاه نوشته‌هایم را در هیچ‌جا به اشتراک نمی‌گذاشتم.
از همان ابتدا می‌ترسیدم…
می‌ترسیدم مسخره‌ام کنند، نکند کسی چیزی بگوید و دل نازکم ترک بردارد.
من، همان آدمی‌ام که با یک جمله می‌شکند، اما لبخند می‌زند؛
همان که درد می‌کشد ولی سکوت می‌کند…
از قضاوت‌ها همیشه هراسان بودم، حالا هم هستم.
نمی‌دانم راهی برای برگشت دارم یا نه،
اگر هم بروم، شاید دلی از من برنجد، کسی که وعده داده‌ام دیگر رهایش نمی‌کنم…
اما یک چیز را خوب می‌دانم:
از نوشتن دست نمی‌کشم!
نوشتن برایم نفس است؛
تنها راهی‌ست که می‌توانم خودم را زنده نگه دارم.
حتی اگر هزار قضاوت، هزار نگاه سنگین، هزار سکوت سرد سراغم بیاید…
نوشتن، زخم‌هایم را تسکین می‌دهد؛
کلماتی که کسی نمی‌شنود، اما من برایشان زندگی می‌کنم.
نه برای دیده شدن، نه برای لایک یا تشویق، فقط برای دلم.
برای آن دختری که شب‌ها با قلمش می‌گرید،
و روزها با همان دردها، می‌خندد.
اگر هم برگردم،
به دنیایی برمی‌گردم که ساکت است، امن است، و در آن کسی قضاوتم نمی‌کند.
جایی که فقط منم و واژه‌هایم… و خدایی که همه‌چیز را می‌فهمد.

#_صهراوی
والسلام

از آدمایی که از خواب بیدارم کنند متنفرم.

زنان وقتی عاشقمان هستند حتی بدترین اشتباهاتمان را هم می‌بخشند ، اما وقتی عشقی درمیان نباشد هیچ اعتباری به ما نمی‌دهند حتی به ویژگی‌های خوبمان ...


~ انوره دو بالزاک

و این هم بود اخرین متن بنده !…🌚🔥

آنقدری که در اتو کردن پیراهن تنبان وسواس به خرج میتم اگر در امور زندگی خودم به خرج می‌دادم حالا دنیا گل و گلذار بود!

و‌ من اگر انقدر وسواس که در ظرف شستن به خرج میدهم را در امور درس خواندن میدادم حالا انشتین بودم 😕😌

هعییی درد های مشترکککک💔😂

هر واژه‌ات رنگ درد داشت و بوی صداقت...
تو فقط می‌نویسی، ولی ما با دل می‌خوانیم.
مبادا خاموش شوی، چون تو صدای خیلی‌هارا به واژه کشیدی.
بنویس، حتی اگر دنیا نخواهد بشنود… ما هستیم، ما می‌خوانیم.
و الله که همیشه می‌فهمد…» 🕊🖤
وقتی به سوی نویسنده‌گی آمدی پس باید انتفاد پذیر هم باشی. 🫠

‌
سلام بانو خوبین
بیایین جرعت حقیقت بازی کنیم اگر کاری ندارین؟؟

نخیر وقت دعا و نماز است🫥

وعلیکن سلام، الحمدالله
نمیفهمم.
به‌هرحال فکر نکنم کسی حاضر شود.