قهار عاصی می‌گوید

ای وطن! ای زخمیِ تاریخِ ما
ای تبِ جاری در اندیشه‌ها
ای که لبریز از سکوتِ خون شدی
در غبارِ کوچه‌ات، افسون شدی

نامِ تو، آوازه‌ی درد است و داغ
هر درختت، سوخته در شعله‌های زاغ
دست‌های کودکانت بی‌قلم
مادرانت بی‌صدا، چشم‌انتظارِ شب‌نم!

آن تیغ کجا بود که ناگه رگِ جان زد.....

خواهی بشوی تو مستفید از حسنات
خوش فیض شوی، تو از تمام  برکات
خواهی برسی به آن بهشت و درجات
بر   احمد   مصطفی  محمد  صلوات





"اَلهمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد"

‌

چه کنم؟
می‌دانم عشق ورزیدن به تو گناه است،
اما دلم هر شب نامت را فریاد می‌زند در سکوت.

چه کنم؟
می‌دانم نباید،
اما نگاهت را که می‌بینم، تمام حرام‌ها حلال می‌شوند برایم.

چه کنم ای حضور ممنوع؟
که دوری‌ات زخم است
و نزدیکی‌ات، آتشی که دل را خاکستر می‌کند.

من عاشق شدم…
به گناهی که نامش تویی.

#بهشت_ماندگار

من عاشق شدم به گناهی که نامش تویی هعیی 🔥🙃

❤️‍🩹🫠
خَبَرَت هست كه دلتنگ نگاهت شده‌ام
بي قرار تو و چشمان خُمَارَت شده‌ام

آن عشق که در پرده بماند به چه ارزد؟
عشق است و همین اذت اظهار و دگر هیچ...

عمریست که میبازم و بُرد ندارم
اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم.....

سپاس از حسن‌سلیقه‌تان برادر عزیز... ✨

خبرت؟
خبرت هست که یکی این‌جاه نشسته چشم به راهت؟
نه نشانی، نه صدایی، نه سلامی ز نگاهت...
شبِ بی‌تو شده دوزخ، دل من در تب و آه است،
به خدا جانِ من این لحظه فقط هست به فدایت

🔥

دلبرم، زلف تو طوفان قیامت دارد
چشم مستت غزل عشق حکایت دارد
هرنگاهی که ز چشمت به دلم می‌تابد
شعله‌ای در دل و در سینه قیامت دارد

🖤

باد هر شب به دلم قصه‌ی تکرار تو گفت،
ماه هر شب خبر آورد زِ چشمانِ سیاهت.
من نشستم به تمنا، تو گذشتی به غرور،
نکند رفته زِ یادت دلِ دیوانه‌پناهت؟🔥

نه پیامی، نه نشانی، نه سراغی ز نگاهت...
دل من سوخته از داغ نبودت شب و روز،
نه امیدی به وصالت، نه تحمل به فراق‌ت.

#_صهراوی🔥

چه شده، ای دل دیوانه هوایش کردی؟
با دو چشمان پر از اشک صدایش کردی!
گفته بودم که دلش معدن بی معرفتی‌ست
تو نشستی و دلت خوش به وفایش کردی؟!

چه کنم، ای دل آشفته، پشيمان گشتم
زِ آن همه عشق كه بيهوده فدايان گشتم
تو گمان بردي كه او لایق دِل بستن بود؟
دير دير است، ولی آخر به زبان آمد گَشتم

نه، دگر اشك نَريزم به خيالش هرگز
نه، دگر خنده نزنم به وصالش هرگز
دل بريدم زِ دلش با همه دلبستَگِيَم
تا نباشم سبب باز وبالَش هرگز

#بهشت_ماندگار

تو مگر دربه‌دری، خانه نداری ای بغض؟
همه شب سرزده مهمانِ گلویم هستی!؟

ای وطن، ای خسته از زخمِ زمان،
با دلی پر درد و چشمانی گران،
خاک تو را بوسه زد بارانِ خون،
کودکی در گریه، مردی بی‌امان...

دل اگر عاشق شد، ز غم‌ها چه هراس؟
عشق، سرآغاز است، پایانش نیز ساز