خنده هایم !خسته اند،بغض هایم اشنا…دلم دیگر حتی توان شکست هم ندارد🔥🙂

#_صهراوی🕊

من از بغض های حرف میزنم که شب ها بی صدا گلویم را خراش می‌دهند!
و صبح هیچکس نمیداند چرا صدایم لرزان است🔥🙂

#_صهراوی🕊

اه لعنت به این دل پر دلتنگی های بی موقع!🔥
#_صهراوی🕊

⋞ صبر ما در سخت‌‌جانی‌ ها قیامت می‌کند!🌱 ⋟

از ابوهریره (رضی الله عنه) روایت شده است.

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:

«هیچ خستگی، بیماری، نگرانی، غم، آسیب و رنجی به مسلمان نمی‌رسد، حتی خاری که به پایش فرو می‌رود، مگر اینکه خداوند به واسطه آن گناهانش را می‌بخشد.»

آنوآع کآنآل هآی زیبــآ ومـتفآوت وخآصـ:)

@quran12567

گاهی خسته می‌شوم…
نه از راه،
بلکه از تظاهر به قوی بودن.
از اینکه همه فکر کنند خوبم،
در حالی که درونم سال‌هاست ویران شده…

دلم برای خودم می‌سوزد؛
برای دلی که روزی ساده دوست داشت،
و حالا حتی جرأت دوباره خواستن را ندارد.

اما با همه‌ی این تلخی‌ها، هنوز هم امیدوارم…
نه به بازگشت کسی،
فقط به آرامشی که شاید روزی بیاید…

#_غایب نویس🖋

‌
سلام
معنی اسم تان چی میشه بانو؟

علیکم سلام🙂

- *صهراوی = کسی که از صحرا می‌آید / اهل صحرا
است.*
- در عربی، «صَحراء» به معنی بیابان و دشت پهناور است.
- صهراوی در عربی فصیح به‌صورت «صحراوی» یا «صَحرَوی» هم تلفظ می‌شود.

حس آزادی، استقامت و رازآلود بودن رو هم منتقل می‌کنه.

‌
نوشته بود:

تو همان چای تلخ بمان، هر کی چای دوست داشته باشد با خودش قند می آورد.🩶

‌
میوه پخته محٰال است نیفتد بر خاک
هر که دل بسته به این دارِ فنا، نیم رَس است.....

و ها خواهشا من را بانو نگویید !

نمیشود که شما محترمان فقط نگاه بکنید …
پس لطفا با ریکت تان ما را خوشحال بکنید
والسلام

زندگی وقتی زیباست که به ساز دل خود برقصی، نه به نغمه‌ی دیگران...
هرگاه راهت را بر اساس خواسته‌ی دل خود انتخاب کنی، آرامش خواهی یافت.
اما اگر همواره در اندیشه‌ی راضی نگه‌داشتن دیگران باشی، سهمت از زندگی فقط خستگی و اندوه خواهد بود.

#پᭂـشـــــتون

یکسالی میشه در انستاگرام میبینم وقتی یک پست ایرانی باشد، افغانستانی‌ها فحش میدن و تحقیر میکنن.
اگر افغانستانی باشد، ایرانی همین‌طور.
ما به کجا روانیم دقیقاً؟
وقتی مردم همزبان خودمان اینطور همدیگر را پایین میکشند و تحقیر میکنند، از دیگران چه گله!

مگر ما یک درد مشترک نداریم؟
مگر ما هر دو، فرزندان رنج و تبعید و مهاجرت و غربت نیستیم؟
پس این همه نفرت از کجا آمده؟
چرا هر بار به‌جای همدلی، باید شاهد جنگ لفظی و تحقیر باشیم؟

این دشمنی‌ها نه غرور می‌آورد، نه عزت.
فقط فاصله‌ها را بیشتر می‌کند، دل‌ها را سردتر و زخم‌ها را عمیق‌تر…
در جهانی که هر روز به‌سختی می‌گذرد،
هم‌درد بودن نعمت است، نه تهدید.

بیایید قبل از اینکه بنویسیم یا کامنت بگذاریم، کمی فکر کنیم:
آیا این حرف، کسی را می‌سازد یا می‌شکند؟
آیا این نفرت، گرهی باز می‌کند یا زهر تازه‌ای‌ست بر زخم قدیمی؟

ما اگر تکیه‌گاه هم نباشیم، زیر بار دشمنی‌های بی‌دلیل، یکی‌یکی فرو می‌ریزیم…
و آن روز، دیگر تفاوتی ندارد اهل کجا بودیم…
چون همگی در این سقوط، شریکیم.🖤

#حسنیٰ🌱

هُوَ رَبُّ المُستَحیل
و أنت تبکی عَلَی المُمکن؟

او خداوندِ ناممکن‌هاست
در حالی که تو بر ممکن گریه می‌کنی؟ 🌱

.

مولانای عزیز چی زیبا بیان کرده...

دیروز باهوش بودم ، میخواستم جهان را تغییر دهم...
امروز دانا هستم، می خواهم خودم را تغییر دهم.✨🫠