داشت با کسی به زبان پشتو از پشت تلفن سخن می‌گفت،
من از روانی و شیرینی گفتارش شگفت‌زده شدم.
با اشتیاق گفتم: «چه زیبا! شما تاجک استید و با این حال چنین دلنشین پشتو سخن می‌گویید؟»
با لبخندی آرام پاسخ داد: «و شما پشتون استید ، اما هنوز روان گفتن را به‌خوبی نمی‌دانید!»
با اخمی آمیخته به غرور گفتم: «من بلد هستم!»
او با شیطنت و نگاهی بازیگوش گفت: «پس بگو ببینم!»
من لبخند زدم و آهسته زمزمه کردم: «یا زما شه، یا تباه شه!»
لبخندش گسترده‌تر شد و با شوق گفت: «چه‌قدر زیبا بلدی »
🖇♥