عطر ملایم غذا فضای خانه را پر کرده بود. دیان با دقت و مهارت، غذا را هم می‌زد. گویا نه فقط یک وعده‌ی ساده، بلکه طعمی از محبت را درون آن می‌ریخت. چهره‌اش آرام بود، حرکاتش حساب‌شده. من به گوشه‌ی میز تکیه داده، با نگاهی پر از شیطنت گفتم:
"فکرش را هم نمی‌کردم روزی دیانی که همیشه مشغول درس و بحث بود، این‌طور در آشپزخانه هنرنمایی کند!"
لبخند کم‌رنگی زد، چشمانش برق زدند و گفت:
"تو نمی‌دانی، اما آشپزی مثل زندگی است؛ اگر مواد اولیه‌اش عشق باشد، همیشه طعمش بی‌نظیر می‌شود."
دلم لرزید. به غذایی که آماده کرده بود، نگاه کردم. لقمه‌ای برداشتم، مزه‌اش درست همان‌گونه بود که گفته بود—گرم، دلنشین، و پر از محبت.
نگاهم را از سفره‌ای که دیان با دستان خودش آماده کرده بود، به چهره‌اش دوختم. آرامش در عمق چشمانش موج می‌زد، گویی دیگر آن دیان گذشته نبود، بلکه مردی بود که حقیقت را یافته و مسیرش را با نور ایمان روشن کرده بود.
آهسته لبخند زدم، دستانم را روی سفره گذاشتم و با لحنی نرم، اما پر از یقین گفتم:
"دیان…"
سرش را بلند کرد، چشمانش درخشید، گویا منتظر شنیدن چیزی بود که مدت‌ها در قلبم نهفته بود.
نفسی عمیق کشیدم، نگاه از او نگرفتم و با آرامشی که از عمق دلم می‌جوشید، ادامه دادم:
"من ترا دوست دارم، اما نه مثل آنانی که دنیا را پرستش می‌کنند… نه مثل آنانی که عشق را هدف زندگی‌شان می‌سازند. و نه مثل آنانی که محبوب خود را مانند بت می‌پرستند.
دیان، من ترا دوست دارم، اما بخاطر رضای الله… چون عشق واقعی، تنها برای اوست. و اگر در قلبم جایی برای تو هست، فقط به این دلیل است که تو مرا در راه او یاری می‌کنی، نه دور."
امیر من، من تو را مانند بت نمی‌پرستم، چون هیچ انسانی لایق پرستش نیست. عشق من به تو در بندگی الله خلاصه می‌شود. اگر دوستت دارم، بخاطر این است که تو مرا به یاد الله می‌اندازی، نه اینکه از او دورم کنی."
این را بدان که عشق من به تو فقط برای رضای الله است. زیرا تو برای من همچون دلی هستی که به سوی الله می‌تازد، و من در این راه با تو هستم تا به درستی الله را دنبال کنیم."
دیان ساکت شد، اما چشمانش حرف می‌زدند—حرف‌هایی که شاید خودش هم نتواند بیان کند. آهسته لبخند زد، لبخندی که از جنس آرامش بود، از جنس تسلیم در برابر حقیقتی که هر دو یافته بودیم.
در آن لحظه فهمیدم… محبت‌هایی که برای رضای الله باشد، نه کم می‌شود، نه از بین می‌رود. بلکه جاودانه می‌ماند، همان‌گونه که قلب من و دیان، در مسیر رضایت او، به هم پیوند خورده بود.
دیان هنوز به من خیره بود، اما این‌بار نگاهش چیزی فراتر از عشق دنیایی داشت. آرام و پر از معنا، گویا که در آن لحظه چیزی عمیق‌تر از تمام واژه‌ها را در قلبش حس کرده باشد. لبخندی گوشه‌ی لبش نشست و آهسته زمزمه کرد:
"پس اگر دوست داشتنم برای رضای الله باشد، دیگر هیچ‌وقت از بین نمی‌رود، أميرة القلبم؟"
قلبم لرزید. همیشه درونم می‌دانستم که این مرد، اگر عشق را بیاموزد، اگر حقیقت را بفهمد، آن را در زیباترین شکل ممکن خواهد پذیرفت. لبخندی زدم و با صدایی که لرزش لطیفی داشت، جواب دادم:
"عشق حقیقی، آن است که تو را به الله نزدیک‌تر کند، نه که از او دور سازد. اگر محبت میان ما در راه او باشد، پس نه ترسی در آن است و نه اندوهی. و من می‌خواهم که محبت ما، همیشه در سایه‌ی رضای او باشد، دیان."
سکوتی کوتاه بین ما جاری شد، اما این سکوت سنگین نبود، بلکه آرامشی عجیب در آن موج می‌زد. دیان سرش را کمی پایین آورد، گویا می‌خواست احساسی که در دلش شعله کشیده را به زبان بیاورد، اما هنوز کلماتش را نیافته بود.
لحظاتی بعد، با همان لحن آرام و صدای مطمئن همیشگی‌اش گفت:
"اگر راه من و تو، در مسیر الله باشد، پس دیگر هیچ چیزی نمی‌تواند آن را از هم جدا کند، نه دنیا و نه آخرت."
لبخند زدم، چشمانم را بستم و زیر لب زمزمه کردم:
"رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا."
"پروردگارا! به ما از همسران و فرزندانمان روشنی چشم عطا کن و ما را برای پرهیزگاران پیشوا قرار بده!"
دیان با شنیدن دعا لبخند زد، انگشتانش را روی دستم گذاشت و آهسته گفت:
"آمین، أميرة القلبم، ثم آمین..."
و در آن لحظه، می‌دانستم که داستان ما، هرگز پایانی نخواهد داشت… بلکه تنها آغاز سفری است که مقصدش، رضای الله است.
"عشق، گنجی است که دل را می‌سوزاند،
ولی در پایان، دل را در نور خداوند می‌آباند."
دلم می‌خواست چیزی بگویم که همیشه در ذهنم بود، چیزی که معنای واقعی این پیوند را برایم روشن می‌کرد. آرام گفتم:

"دیان، در اسلام گفته شده که اگر سجده برای غیر الله جایز می‌بود، زن را امر می‌کردند که برای شوهرش سجده کند، چون حق بزرگی بر او دارد. اما می‌دانی چرا این را می‌گویم؟"
چشمانش از کنجکاوی درخشید.
"چرا، أميرة القلبم؟"
نفس عمیقی کشیدم و ادامه دادم:
"چون این پیوند تنها یک رابطه‌ی دنیایی نیست. احترام، محبت، و اطاعت در چارچوب رضای الله است. اگر من تو را دوست دارم، فقط به این دلیل نیست که همسرم هستی، بلکه به این دلیل است که این محبت، در راه الله است. و اگر تو هم مرا دوست داری، باید در همین راه باشد. چون تنها عشقی که تا ابد باقی می‌ماند، عشقی است که برای او باشد."
لحظه‌ای به من نگاه کرد. بعد انگشتانم را محکم‌تر فشرد و با همان صدای آرام و پر از یقین گفت:
"پس، أميرة القلبم، عشق ما هم در این دنیا خواهد بود و هم در بهشت."
لبخند زدم. قلبم گرم شد. بله، اگر راه ما به سوی الله باشد، هیچ چیز نمی‌تواند ما را از هم جدا کند.
نگاهی طولانی به من انداخت و به نرمی گفت:
"بگو ببینم، أميرة القلبم، از غذایم راضی شدی؟"
لبخندم را پنهان نکردم. گفتم:
"مزه‌ی محبت دارد، و محبت همیشه شیرین است."
چشمانش آرام و ژرف شد، سپس زیر لب زمزمه کرد:
"وَ عَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ..."
"با همسرانتان به نیکی رفتار کنید..."
من‌هم همین کار را می‌کنم.
سپس، با صدایی که طنین عشق در آن موج می‌زد، ادامه داد:
"تو را خواهم نوشت ای جان، به هر دفتر، به هر دیوار
تو را خوانم، تو را دانم، تویی آن شعر بی‌تکرار!"
به چشمانش نگاه کردم. در آن لحظه، گویا تمام معنای آرامش، در یک نگاه خلاصه شده بود.
_ _ _ آقای شاعر من بهتر است زودتر برویم لمر شان همه منتظرن تا مهمانی را آغاز کنند.
تا که اونجا برسیم ظهر شده هله عجله کن.
_ _ _ چشم بانویم برخیز .
بعد چند ساعت طی کردن فاصله کمی طولانی به خانه زوج زیبای مان لمر و یوسف رسیدیم.

****

لمر: ینگه جان ایله به ایله که رسیدین.
_ _ _ جان ینگه کمی دیر شد دگه معذرت!
_ _ _ خیر باشد خوش آمدید.
لالا جانم خوش آمدی!
هر دوی مان‌ گفتیم خوش باشی بعد هم داخل خانه شدیم.
وای وای همه وقت آمدند.
از فرهان و هوسی شروع اِلا دیگر دخترا البته عرش و آریان هم هستند!
مهسا: وای کلثوم چطور قندول شدی ماشاءالله!
گفتم: الاا تشکر خودت همچنان!
همه شروع کردیم به احوال پرسی و تعریف کردن از یکی ديگر.
در این میان همه مان خبر های داغی را که پیش خود داشتیم رو کردیم!
اول هوسی گفت: دخترا قرار است با فرهان در همین نزدیکی ها نامزد کنیم.
چون فهمیده بودیم که نامه هوسی در اصل برای فرهان بوده و بالأخره موفق شده بود که آن نامه را برایش بدهد.
گفتم: اوه اوه پس بالاخره موفق شدی هوسی جان به عشق ديرينه ات رسيدی هههه!
_ _ _ هههههه بلا نزنه تره کلثوم.
بلی بعد خیلی جان کنی ها موفق شدم ههههههه!
سالن پر شد از آواز خنده های ما!
حالا خوب است مردان در گوشه دیگر ایستادند ورنه آبروی نمی‌ماند برای مان ههههه.
مهسا گفت خوب حالا نوبت من است: من و آریان هم قرار است عروسی کنیم!
همه شروع کردیم به جیغ و هورا گفتن!
گفتم: مهسا الله خیرت را با او آریان پیشانی ترش پیش کند هههه.
خندیده گفت: نه عزیز من او پیش دیگرا این‌طوری است ورنه خیلی هم خون گرم است ههههه!
گفتم: الله کند همینطور باشد.
فریال گفت نوبت من رسید: قرار است فامیل عرش به خواستگاری ام بیایند!
با شنیدن این هم شروع کردیم به کف زدن.ههههه!
و در اخیر نوبت من رسید کمی مکث کردم لمر گفت: کلثوم فقط خبر های من و تو ماند ههههه.
هوسی با شیطنت گفت: ان‌شاءالله خبر های خوبی برای مان بدهی ههههه!
گفتم: خجالت رنگه بکش هوسی جان.
_ _ _ هههههه چشم حالا زود شو بگو.
به طرف لمر ديده گفتم: پس اول تو بگو!
_ _ _ نه اول حق از شماست.
_ _ _ نه نشد اول تو بگو بعد مه میگم!
جر و بحث مان ادامه داشت مهسا با بی حوصله گی گفت: آه کشتین ما خیر است هر دو یکجا بگویید!
خندیده گفتم: نه پس اول من‌ میگم.
مکث کردم همه شان کنجکاوانه منتظر استن!
با مکث گفتم: من... قرار است...
هوسی: کلثوم زود شو دگه جان به لب مان کردی!
خندیده گفتم: قرار است مادر شوم و شما ها قرار است خاله شوید!
همه شان مثل شوک دیده گی ها نگاه کردن بعدش صدای جیغ و خنده همه جا را گرفت!
لمر هم گفت: خوب حالا نوبت من است!
خوب...
مهسا: اففف لمر هله زود بگو دگه!
یک دقیقه نکند تو هم...؟!
لمر: اهممم من هم قرار است مادر شوم!
گفتم: وای چی میگی لمر؟!
_ _ _ هههه چیزی که شنیدین!
فریال با مضریت گفت: وای وای از همدیگر عقب نماندین هههههه.
عروسی تان هم یکجا بود حالا این خبر هم... هههه!

خندیدیم و سکوت کردیم.
با شیطنت گفتم: می‌بینید عروسی من و لمر راه شما ها را هم باز کرد فقط منتظر ما ها بودین ههههه.
لمر گفت: شال با نقل و چاکلیت خوب تأثیر کرده ههههه.
همه شروع کردن به قهقهه!
گفتم: ان‌شاءالله هميشه همه مان  با خوشحالی و خوشبختی زنده‌گی کنیم.
رفتم تا کمی آب بنوشم.
اما در سر راه یوسف را دیدم.
همراهش احوال پرسی کردم بعد از او حادثه بیشتر او دوری می‌کرد.
اما حالا...
گفت: کلثوم تو راست می‌گفتی در اول من فقط جذب تو شده بودم و بخاطر تو به اینجا آمدم اما حالا می‌فهمم که قسمت ما همین بود!
حالا عشق حقیقی را در کنار لمر احساس می‌کنم.
و بابتش از تو تشکر می‌کنم چون اگر تو نبودی شاید لمر هم نمی‌بود!
_ _ _ بله یوسف قسمت را هیچ چیزی جز دعا تغییر داده نمی‌تواند.
و شاید تو همیشه در دعا های لمر بودی والله اعلم.
اما خوشحال هستم که عشق حقیقی ات را پیدا کردی!
قسمت همیشه راه خود را پیدا می‌کند.
آواز لمر آمد که صدا دارد گفتم: بهتر است برویم.
سر سفره همه مان جمع شدیم
خانه پر از خنده و شادی است. هوسی، فریال، فرح و مهسا دور هم نشسته بودند، البته با جوره هايشان گاهی شوخی می‌کردند و گاهی از خاطرات گذشته حرف می‌زدند. لمر کنار یوسف نشسته بود و گاهی پنهانی به او نگاهی پر از محبت می‌انداخت. دیان درست کنارم بود، با همان نگاه جدی و عمیقش که انگار تمام دنیایش را در آن چشم‌های سیاهش جا داده بود.
نگاهم را به جمع دوختم، قلبم پر از احساس شد. خانواده‌ام… دوستانم… و مردی که زندگیم را به او سپرده بودم.
بعد از آن همه ماجرا ها
حالا همه در کنار هم هستیم!

"الحمدلله علی کل حال"


پایان.

خیلی خیلی خیلی عالی عزیز دلمه ان‌شاءلله همیشه همینطور موفق و کامگار باشی خیلی رمانت عالی و بی نقص بود.! 🫠♥️✨

گاهی میگم‌ دختر نویسنده استی کمی خود را سنگین بگیر خیر است که کانال از خودت است ولی دیگر نویسنده ها را بیبین سنگین در جای شان استن حتی جواب کمنت ها را نمیدن.
خوب نیست این‌طوری معاشرت کنی.

ولی اصلاً نمیشه😫😑
پیش خود میگم من که مث همه نیستم
من متفاوتم دلم😐🤭🙊

هرشب در محاصره گفته‌های ناگفته مانده‌ام.
‌

- محمود درویش

این سه دعا را در رمضان 🤍 فراموش نکنیم!

۱. اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ العَفْوَ فَاعْفُ عَنَّا
‌ای خدای بزرگ! تو بخشنده‌ای و بخشش را دوست می‌داری، پس از گناهان ما درگذر و جام عفو خویش را بر جان ما فرو ریز.
(این همان دعای مبارکی است که پیامبر اکرم (ص) به حضرت عایشه (رض) سفارش فرمود.)

*۲. اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ الحُسْنَى وَزِيَادَةً*
‌ای پروردگار کریم! ما از تو بهشت برین را خواهانیم و فراتر از آن، لقای جمال بی‌همتای تو را در آن سرای جاوید.

۳. اللَّهُمَّ بَلِّغْنَا لَيْلَةَ القَدْرِ وَارْزُقْنَا فِيهَا عَلَى قَدَرِ قَدَرِكَ
‌ای معبود بی‌همتا! ما را به شب قدر رسان و در آن شب عزیز، از خزائن بی‌پایان رحمتت، رزقی به وسعت قُدرت و جلال خویش نصیبمان گردان.
(قدرت و کرم الهی بی‌منتهاست و شاید به برکت این دعا، فراتر از آنچه در دل داریم، عطایمان کند.)

برشی از رمانِ أميرة القلب


وقتی مردی بالای حجاب تو توجه می‌کند بدان که از دوست داشتن زیاد است وقتی مردی بالای حجاب تو حساس باشد، یعنی نه تنها تو را دوست دارد، بلکه عزت و پاکی‌ات را هم می‌خواهد. یعنی نمی‌خواهد چشمی جز چشم‌های او تو را ببیند، نمی‌خواهد زیبایی‌ات برای غیر او باشد.

#دوشیزه_سادات

برشی از رمانِ أميرة القلب

محبت‌هایی که برای رضای الله باشد، نه کم می‌شود، نه از بین می‌رود. بلکه جاودانه می‌ماند.

#دوشیزه_سادات

برشی از رمانِ أميرة القلب

این را بدان که عشق من به تو فقط برای رضای الله است. زیرا تو برای من همچون دلی هستی که به سوی الله می‌تازد، و من در این راه با تو هستم تا به درستی الله را دنبال کنیم."

#دوشیزه_سادات

‍                     به كوتاهی آن لحظه شادی
                    كه گذشت، غصه هم ميگذرد