دلم دارد می‌ترکد.
هیچ‌وقت این‌طوری نشده بودم.
این‌قدر تلخ و بیهوده.
یك چیزی را از من گرفته‌اند.
نمی‌دانم چه کسی و کجا و چرا؟

و سلام
بر کسانی
که قلب
انسان‌ را
چنان شیٔ‌ای
شیشه‌ای و شکستنی،
عزیز می‌دارند.

زهو_سایه

صبح به زیبایی لبخند تان بخیر …🍃🔥

🌸 زندگی در سایه امید 🌸


ای انسان غمگین! اندوه تو را از دیدن زیبایی‌های زندگی محروم می‌سازد.
اندوه همانند ابرهای سیاه است که خورشید دل را می‌پوشاند و چشم را از دیدن امید بازمی‌دارد.

به گذشته بازنگرد، زیرا آنچه گذشت، دیگر بازنمی‌گردد. غم خوردن بر روزهای از دست‌رفته، چیزی جز خستگی و افسردگی برایت نمی‌آورد. امروز را دریاب! امروز سرمایه‌ای است که خدا به تو داده تا آن را آباد کنی، نه اینکه در آتش حسرت گذشته بسوزانی.

به آینده هم بیش از اندازه نیندیش، زیرا آینده هنوز نیامده است. تنها به اندازه تدبیر و برنامه‌ریزی لازم فکر کن، و باقی را به خداوند بسپار. اوست که فرمود:
﴿وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ﴾ [الأنعام: ۵۹]

پس دل خود را آرام کن، و به خداوند بزرگ توکل نما. با یاد او دل‌ها آرام می‌گیرد، و با اعتماد به او زندگی شیرین می‌شود.

✍ نویسنده: د. عائض القرني
📖 مترجم: منار


@manar_2_2

عضو شوید 🤲

قسمت اول: ولادت موسی علیه‌السلام در سرزمین ظلم

در روزگاری که فرعون بر مصر حکومت می‌کرد، ستم و کفر همه جا را فرا گرفته بود. فرعون خود را «خدای بزرگ» می‌خواند و به مردم می‌گفت:
أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى (نازعات: ۲۴)
«من پروردگار برتر شما هستم!»

او بنی‌اسرائیل را به بردگی گرفته بود، مردانشان را به کارهای سخت و طاقت‌فرسا وامی‌داشت و زنانشان را خوار می‌کرد.

روزی کاهنان و منجمان به فرعون خبر دادند:
«در بنی‌اسرائیل کودکی به دنیا خواهد آمد که حکومت تو را نابود خواهد کرد.»

فرعون که بسیار مغرور و وحشی بود، فرمانی بی‌رحمانه صادر کرد:
تمام نوزادان پسر بنی‌اسرائیل را بکشید و دختران را زنده بگذارید!

مادران با دل‌های لرزان کودکان خود را پنهان می‌کردند. در همین روزگار، خداوند اراده کرد که موسی علیه‌السلام دیده به جهان بگشاید.

مادرش با وحشت به آسمان نگاه کرد و گفت:
«پروردگارا، این کودک را چگونه از شمشیر جلادان فرعون نجات دهم؟»

در همان لحظه، وحی الهی در دل او الهام شد:

وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّ مُوسَىٰ أَنْ أَرْضِعِيهِ ۖ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي ۖ إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
(قصص: ۷)



«و به مادر موسی وحی کردیم که او را شیر بده، و چون بر او ترسیدی، وی را در رود بیفکن و مترس و غمگین مباش که ما او را به سوی تو بازمی‌گردانیم و او را از پیامبران قرار خواهیم داد.»

شب هنگام، مادر موسی علیه‌السلام او را در صندوقی کوچک گذاشت و با چشمانی اشکبار به دست‌های لرزانش صندوق را به رود نیل سپرد. صندوق بر امواج روان شد و به سوی سرنوشتی بزرگ رفت...

دلم است از یار و دلبرم برتان عکس بگذارم
اما حسود هم هستم نمیخایم زیاد نفرا بیبیند اش👩‍🦯😭
باز نظر میکنین👩‍🦯

📖 طالب علم و راه صبر 📖


ای طالب علم! بدان که علم، راهی آسان و ساده نیست؛ بلکه راهی پر از صبر، تلاش و تواضع است.
هر که در این مسیر شتاب‌زده باشد، به مقصد نمی‌رسد، و هر که با تکبر گام بردارد، از برکات دانش محروم خواهد ماند.

علم، نعمتی است که خداوند آن را در دل‌های خاشع می‌نشاند، نه در قلب‌های مغرور. پس نخستین شرط برای به دست آوردن علم، فروتنی است. هرچه انسان در برابر حق و اهل علم متواضع‌تر باشد، درهای معرفت بیشتر به روی او گشوده می‌شود.

همچنین صبر، کلید موفقیت در این راه است. شاید بارها دلت بخواهد خسته شوی، یا ترک کنی، اما به یاد آور که هیچ دانش بزرگی بدون تحمل رنج به دست نیامده است.
همان‌گونه که زمین با باران‌های پیاپی زنده می‌شود، دل تو نیز با مداومت بر طلب علم زنده خواهد شد.

پس ای برادر و خواهر در راه دانش! قدم‌هایت را استوار کن، نیتت را خالص گردان، و خود را با نور علم بیارای، تا هم در دنیا سربلند باشی و هم در آخرت.

✍ نویسنده: بکر أبو زید
📖 مترجم: منار

@manar_2_2

بعضی چیزا فراتر از سرنوشت هستن.
نیاز به تلاش دارن،
و باید براشون جنگید .
#_کاپی

نمی‌شود که همه چیز را دست تقدیر سرنوشت سپرد….

یکی‌هم نیست برم بگویه مرض داری وقتی امشب خانه تنهایی، نشستی فیلم ترسناک نگاه کردی.😭😐

مرحم بدستی و مارا مجروح می‌گذاری.

آدم هرچی میره جلوتر، کمتر حوصله‌ی آدما را دارد، در نهایت فقط می‌تواند حوصله‌ی یک نفر را داشته باشد، که وقتی که اونم نیست، حوصله خودشم ندارد دیگر.