#آرمش...

آدمی که آنقدر از خودش فرار میکند ازهیچ دشمنی انقدر فرار نمیکند ..
#_داستایفسکی

آدمی میتواند همه چیز را تحمل بکند جز بار سنگین اندیشه های بی رحمش
#_داستایفسکی

من براى هميشه همان دخترى كه به بیگانه ها لبخند می‌زند، بلند می‌خندد ، زياد حرف می‌زند، نمى‌تواند آرام حرف بزند، زبان تند و تیزی دارد،و اما گاهی فقط سکوت می‌کند، برای هر‌چیزی فوراً ذوق می‌کند و هميشه يك سوتى مى‌دهد می‌مانم.

#دوشیزه_سادات

«ماه امشب؛ مرا به یاد تو انداخت، یه یاد چشم هایی که درش غرق میشدم»

سیاهی آسمان امشب مرا به یاد چشمان تو انداخت، همان‌ چشم‌هایی که مرا درخود غرق می‌ساخت. ✨🌚

دشوارترین جنگ‌
جنگیدن با "خود" بود، برای اینکه دیگر دلتنگ نباشد.

«زن بودن سخت بود یحیی.
خیلی سخت بود، زمانی که می‌خواستی به آدم‌ها بگویی نه یک مادری نه یک معشوق، فقط خودت هستی؛ یک انسان.»

چه چیزی دردناک‌تر از این بود که نسبت به تمام چیزهایی که در گذشته از آن‌ها لذت می‌بردی، بی‌حس شده باشی؟

به خداوند اعتماد کن ❤️

➖➖➖➖➖➖
#استوری

‏ الرجال الحقيقيون لا ينتظرون عُمراً معيناً
حتى يُصبحوا رجالاً .. إنَّما تلدهم أمهاتهم رجالاً

مردان واقعی منتظر سن معینی نیستند
که مرد شوند بلکه مادراشون اونا را مرد به
دنیا میارن ».

گواهی حال انسان ها بر فطری بودن شناخت خداوند

واقعیت‌های زندگی گواه آن است که گرایش به ایمان به خداوند متعال و میل به دین‌ورزی، جزئی جدایی‌ناپذیر از ساختار درونی انسان است. یکی از نشانه‌های روشن این فطرت، بیدار شدن آن در هنگام سختی‌ها و بحران‌هاست؛ به‌گونه‌ای که هرگاه بلایی بزرگ یا مصیبتی سنگین بر انسان نازل شود، در درون خود احساس نیرویی را درمی‌یابد که نمی‌تواند آن را انکار کند؛ نیرویی برتر که توان نجات و رهایی او را دارد. در چنین لحظاتی، انسان ناخودآگاه رو به سوی پروردگار می‌آورد و از صمیم دل نجات می‌طلبد.

قرآن کریم نیز به این حقیقت اشاره کرده است، آنجا که می‌فرماید:
«هنگامی که به مردم [رنج و] زیانی برسد، زاری‌کنان پروردگار‌شان را می‌خوانند» (سوره زمر، آیه ۸)
و نیز در جای دیگر:
«[ای مردم،] او همان ذاتی است که شما را در خشکی و دریا به حرکت درمی‌آورَد تا آنگاه که در [دریا بر] کشتی قرار می‌گیرید و [کشتی‌ها] با بادی دلپذیر آنان را [به سوی مقصد] حرکت می‌دهند و [سرنشینان] به آن شادمان می‌شوند. [ناگهان] طوفان شدیدی می‌وزد و موج از هر طرف [به سویشان] می‌آید و گمان می‌کنند که راهِ گریزی ندارند [و هلاک خواهند شد؛ آنگاه] الله را از روی اخلاص می‌خوانند که: «اگر ما را از این [گرفتاری] نجات دهی، قطعاً از سپاسگزاران خواهیم شد»» (سوره یونس، آیه ۲۲).

فخر رازی در شمار دلایل وجود خداوند به نکته‌ای دقیق اشاره می‌کند:
«وقتی انسان در گرفتاری سخت و مصیبتی عظیم قرار می‌گیرد و دیگر امیدی به یاری کسی ندارد، گویی بنا بر سرشت و خلقت خود، به درگاه کسی تضرع می‌برد که توان رهایی او را دارد و از بند این بلا نجاتش می‌دهد؛ و این چیزی نیست جز گواهی فطرت بر نیاز ذاتی انسان به آفریدگار و تدبیرکننده‌ی هستی».

در فرهنگ غرب نیز ضرب‌المثلی مشهور و پرمعنا در این باره وجود دارد:
«در سنگرها، بی‌خدا پیدا نمی‌شود!»
(یعنی در لحظات خطر و مرگ، حتی کسانی که منکر خدا هستند نیز ناخودآگاه به او پناه می‌برند.)

به‌طور کلی، بسیاری از متخصصان -حتى ملحدان- وجود چنین گرایش درونی را تأیید کرده‌اند؛ هرچند ممکن است آن را «فطرت» ننامند. آنان معتقدند که باور به خدا و تمایل به دین‌ورزی، چیزی فراتر از تربیت محیطی یا تأثیرهای فرهنگی است؛ بلکه عنصری درونی و بنیادی در ساختار انسانی به‌شمار می‌رود.

شواهد این واقعیت، بسیار گسترده‌اند و در شاخه‌های علمی گوناگون قابل مشاهده‌اند؛ تاریخ بشر نشان می‌دهد که دین، همیشه رکن اساسی تمدن‌ها و جوامع گوناگون بوده است.
مطالعات انسان‌شناسی نیز از حضور گسترده‌ی پدیده‌ی دین در جوامع بشری خبر می‌دهند.
روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و سایر علوم انسانی نیز همین معنا را تأیید می‌کنند.

من ترك أمرهُ لله ، أعطاه الله فوق ما يتمناه!

هر کسی کارهایش را به خداوند بسپارد،
بیشتر از آنچه که می خواهد، به او عطا میکند ».

- نقشه خداوند
همواره زیباتر از خواسته های ماست ..🫀

بسیار سخن باید گفت اما همین بس که ما هم خدایی داریم . .

هر مهمی یه روز بی اهمیت میشه
صبر کن ..!

~
برگشت به حق بهتر از تداوم در باطل است
"امام مالک"
~

1. روی دینت بیشتر تمرکز می‌کنی
بیشتر دعا می‌کنی، با اخلاص دعا می‌کنی، نگاهت را محافظت می‌کنی و رابطه‌ات را با الله بهتر می‌سازی. مثل این است که داری برای آمدن شریک زندگیت آماده می‌شوی.

2. با مجرد بودن در آرامش هستی
دیگر دنبال کسی نمی‌روی یا چیزی را به زور نمی‌خواهی. دلت آرام می‌گیرد چون می‌دانی الله شخص درست را در زمان درست خواهد فرستاد.

3. مرتب با نشانه‌های مربوط به ازدواج مواجه می‌شوی
چه یک یادآوری باشد، چه کسی در مورد ازدواج حرف بزند، یا ریلزهایی که مرتب درباره ازدواج ظاهر می‌شوند—شاید الله دارد به آرامی به تو یادآوری می‌کند که چیزی در راه است.

4. احساس قوی برای دعا کردن داری، مخصوصاً درباره ازدواج
در تهجد، شب قدر یا بعد از نمازها، کشیده می‌شوی به این‌که از الله یک همسر صالح بخواهی، حتی اگر هنوز ندانی که چه کسی است.

5. آزمایش‌هایت بیشتر می‌شود، به‌ویژه از نظر احساسی
گاهی قبل از یک نعمت بزرگ، درد و سختی پیش می‌آید. الله قلبت را پاک می‌کند تا آماده پذیرش چیزی شوی که برایت مقدر شده.

6. شروع می‌کنی روی خودت کار کردن
احساس می‌کنی باید شفا پیدا کنی، رشد کنی و به کسی تبدیل شوی که آرزویش را داری—این یعنی الله دارد تو را برای همان چیزی که خواسته‌ای آماده می‌کند.

7. احساس امیدواری داری، نه ناامیدی
قلبت بالاخره به برنامه الله اعتماد کرده. دیگر مضطرب نیستی. فقط می‌دانی:

“آنچه برایم نوشته شده، به زیباترین و حلال‌ترین شکل خواهد آمد.”

🌸 «الله آن را به زیبایی برای هردوی شما بنویسد، آمین.»

«اگر بنده‌ای صبح را به شب برساند و تنها دغدغه‌اش فقط الله و رضایتش باشد، خدای متعال همه حاجاتش را برآورده می‌کند و هر چه را که به او مربوط می‌شود بر عهده می‌گیرد و دلش را برای محبت خودش فراغ و باز می‌کند و زبانش را به ذکر روان می‌گرداند و اعضا و جوارحش برای عبادت مطیع می‌شوند.

ولی اگر بنده صبح را به شب برساند و تمامِ دغدغه‌اش فقط دنیا باشد، خداوند غم و اندوهش را بر دوش خودش می‌گذارد و آن را به خود او می‌سپرد. دلش از دوست داشتن الله برمی‌تابد و به محبت خلق مشغول می‌شود و زبانش بجای ذکر الله، برای سخن درمورد مردم می‌چرخد و اعضایش از اطاعت الله به اطاعت مردم مشغول می‌گردد.

پس او بیهوده در زحمت و رنج فراوان می‌افتد؛ همچون حیوانی که فقط خستگی و رنج بی‌حاصل برایش مانده.

- الفوائد ابن‌قیم