شب تنهایی...

دیروزچه خوش همی گذشت،ایام به کام!
نی جام تُهی بودونه غمهایِ تمام !

امروز نه جامی ست ونه دنیایِ خوشی!
جز درد چه داده ست مرا دهر مُدام!

#عطایی

بیا تا یک زمان امروز
         خوش باشیم در خلوت
که در عالم نمی‌داند
             کسی احوال فردا را🍃

       #سعدی
  
Serat🦋

بی تو این شهر برایم قفسی دلگیر است
شعر هم بی تو به بغض ابدی زنجیر است
آن چنان می‌فشرد فصله راه نفسم
که اگر زود، اگر زود بیایی دیر است
رفتنت نقطه ای پایان خوشی هایم بود
دلم از هرچه و هرکس که بگویی سیر است
سایه ای مانده ز من بی تو که در آینه هم
طرح خاکستری اش گنگ ترین تصویر است
خواب دیدم که برایم غزلی می‌خواندی
دوستم داری و این ساده ترین تعبیر است
کاش میبودی و با چشم خودت می‌دیدی
که چگونه نفسم با غم تو درگیر است
تارهای نفسم را به زمان میبافم
که تو شاید برسی، حیف که بی تاثیر است...


🫡❤️‍🔥

چه بگوییم چه نگوییم، این عمر میگذرد
بیا بنشین ای دوست، غم دیروز و امروز میگذرد

بیا بنشین تا محو کلام نابت شوم
محو کلام و چهره خندانت شوم

با یک چای و حرف شیرین روز را میسازیم
با یک صندلی چوبی این عمر را می‌گذرانیم

سخن ز تنهائی شود و باز به یاد دیروز روم
یاد آن شب های تاریک و تار دیروز روم

نزد خوبا، حرف ز اشک و پریشانی مگو
نزد دل شکسته‌گان، حرف ز نشاط دنیوی مگو

باشد، تا دوباره همه زیب و زینت دنیا بينيم
همه را با لب خندان و قلبی با نشاط بينيم

بدانید این «سما» همیشه برایتان می‌سراید
برای دل های شاد و پریشان زمین، می‌سراید

«سما»

گیریم كه از آن سر دنيا لشكر كشيده آمده ايد و در باورتان به خاک
نشسته ايم
وساقه هاى جوان ما از ضربه هاى تبرهايتان زخم دار است
با ريشه چه مى كنيد؟
گیریم كه بر سر اين باغ بنشسته در كمين پرنده ايد
پرواز را علامت ممنوع مى زنيد
با جوجه هاى نشسته در آشيان چه مى كنيد؟
گیریم كه مى كشيد
گیریم كه مى بريد
گيریم كه مى زنيد
با رويش ناگزير جوانه ها چه مى كنيد؟
از آن سر دنيا با هر جامه كه نقش دارى بازى كن، در ريشه ما كلمه يي
خداست، با خدا چى ميكنيد!؟

بهرِ نسیان، غفلتِ ذاتی نمی‌خواهد سبب
از برای خوابِ مخمل، حاجتِ افسانه نیست

بیدل 🖤

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من توست

گوش کن با لب خاموش سخن می‌گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

گو بهار دل و جان باش و خزان باش، ارنه
ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هرکجا نامه عشق است نشان من و توست

سایه زآتشکده ماست فروغ مه و مهر
وه از این آتش روشن که به جان من و توست...

🖋 #سایه

خیلی زیبا شده و دیدنی 🔥🫠🌚
فقط میخاهی بنشینی به تماشایش🕊🌙

شعر:
جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن
آنک آموخت مرا همچو شرر خندیدن
گر چه من خود ز عدم دلخوش و خندان زادم
عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن
بی جگر داد مرا شه دل چون خورشیدی
تا نمایم همه را بی‌ز جگر خندیدن
به صدف مانم خندم چو مرا درشکنند
کار خامان بود از فتح و ظفر خندیدن
یک شب آمد به وثاق من و آموخت مرا
جان هر صبح و سحر همچو سحر خندیدن
گر ترش روی چو ابرم ز درون خندانم
عادت برق بود وقت مطر خندیدن


#مـــولانـــا_جـــان

گهی مضر 😌🙃..

اسپ، آن حیوان نجیب و آرام، نماد وفاداری و سکوت است. در نگاهش، عمق دنیایی پر از راز نهفته است. هر قدمش، داستانی از صبر در کنار او، احساس آرامش و امنیت می‌کنی، چون می‌دانی که در دلش، وفاداری و محبت نهفته است. اسپ، نماد زیبایی در سادگی و قدرت در سکوت است،🐎🫠

تبریک میگم 🤝کاری کردید که دیگر به هیچ چیزی حس نداشته باشم🔥🌚

این خوب بودن ها مهربان بودن ها تاوان دارد دخترر🔥

ما دنبال خوشحالی نمیگردیم
یا خوشحالی دنبال ما نمیگردد..🙃🔥

نمی دانم..

‌
اشعار وطن:

مرا اتفاقی پیر ساخت
که هرگز رخ نداد...

پس کجا رفت آن دل خوشی های این وطن؟؟ ....

من تمام غربت های جهانم
و تو همه ی خانه ها و پناه ها...

غم می کُشدم خواه وطن، خواه غریبی....

😢

در من هنوز سالی‌ست باقی که کابل همان شهر شعرهای قدیم باشد و تو آزاد از بند هر زنجیری.🤍

- مصطفی خیام

ما امیدوارترین ناامیدان تاریخیم...🇦🇫

‌
"کوچه‌های کابل، یادهای زیبایی
با خانه‌های سنتی، و دل‌های مهمان‌نواز
مردم دوست‌داشتنی، با لبخندهای گرم
کوچه‌های کابل، جایگاه دل‌های ما"

یا به صورت کوتاه‌تر:
"کوچه‌های کابل، دل‌های ما
با یادهای زیبایی، و لبخندهای گرم" 🌟🔥

بانو زینب

هنر دستت و مهر دلت هر دو قابل ستایش است 🫠🕊
درست است که همیشه نمی‌گویی، اما حس می‌شود...
و مه هم با تمام دلم قدر محبتت را می‌دانم 🤍
دوستی‌ات برایم ارزشمند است، بیشتر از واژه‌ها 🌸