آها

آهاااان
خیلیی

آهان

در آخرین سطر نامه اش نوشت:

«هیچگاه از احساساتم نسبت به او مطمئن نشدم و چه بسا که او نیز چنین بود.»

#دوشیزه_سادات

تمامِ این تابستان را
صرف گردآوری کلمه خواهم کرد
که وقتی پاییز رسید
طولانی‌ترین قصیده‌ی عاشقانه را برایت بنویسم.

میان ماه و رخ یار من مقابله بود...!

من خنده زنم بر دل
دل خنده زند بر من
اینجاست که می‌خندد
دیوانه به دیوانه...

گویی قسمتم این بود
عاشق چشمهایی شوم که از روی حیا به من نگاه نمی‌کرد...

دنیا خوش است و مال عزیز است و تن شریف،
لیکن رفیق بر همه چیز مقدم است:)))

#زهـرا

_تابستان خود را چگونه می‌گذرانید؟
+سواحل انستاگرام،جزایر تلگرام.

من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشق
چار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست

میدانی چیست؟
من در چشمان تو خودم را پیدا کردم...

#زهـرا

رسول الله صلی الله علیه وسلم می‌فرمایند: "الأرواحُ جُنودٌ مُجَنَّدَةٌ فما تَعارَفَ مِنها ائتَلَفَ وما تَناكَرَ مِنها اختَلَفَ". یعنی: «ارواح، لشکرهایی گردآورده‌شده‌ اند. پس آن دسته از ارواح که با یکدیگر آشنایی دارند باهم الفت می‌گیرند و آنهایی که با یکدیگر بیگانه‌اند ازهم جدا می‌شوند».

- صحيح المسلم
- رقم: ٢٦٣٨

توجه کرده‌اید گاهی بی‌دلیل حب کسی در دل‌تان می‌افتد حال آنکه نه بحث زینت صورت است و نه منفعتی برایتان داشته است؟ یا اینکه از بودن در کنارش احساس اطمینان و آرامش می‌کنید و حس می‌کنید ارتباطی میان شماست؟ شما دو نفر روح‌هایتان در عالم ارواح با یکدیگر در تلاقی و کنش اند‌. در یک جبهه و دسته قرار دارند. بلکه با همدیگر نوعی هم‌سنخی معنوی و تناسب روحی دارید. ارواحی که در عالم ذر با یکدیگر هماهنگ بوده‌اند در دنیا هم جسم‌هایشان به یکدیگر انس می‌یابند. و ارواحی که با یکدیگر ناسازگار بوده‌اند در دنیا هم اجسام‌شان از یکدیگر فاصله می‌گیرند.

ابن مسعود رضی الله عنه می‌فرماید: "لَا تَسْأَلَنَّ أَحَدًا عَنْ وِدِّهِ إِيَّاكَ وَلَكِنِ انْظُرْ مَا فِي نَفْسِكَ لَهُ فَإِنَّ فِي نَفْسِهِ مِثْلَ ذَلِكَ إِنِ الْأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ وَمَا تَنَاكَرَ مِنْهَا اخْتَلَفَ". یعنی: «دربارهٔ محبت کسی نسبت به خودت از او سؤال نکن. بلکه ببین خودت نسبت به او چه احساسی داری. زیرا همان احساس را هم او نسبت به تو دارد. ارواح لشکرهایی گردآورده‌شده‌ اند. پس آن دسته از ارواح که با یکدیگر تعارف دارند باهم انس می‌گیرند و آنهایی که با یکدیگردر تناکر اند ازهم فاصله می‌گیرند».

- التمهيد لإبن عبدالبر
- مجلد: ٢١ صفحة: ٤٢٠

پروردگارا مرا آنگونه ساز که مردم فکر می‌کنند هستم. و آن گناهانی که آنان در شأن من نمی‌دانند و مرتکب شدم را بر من ببخشای. و توفیق آن نیکی‌هایی که گمان می‌کنند صاحب آنم اما نیستم را به من عطا کن.

هرگز خودم را از هیچ انسانی متقی‌تر ندانسته‌ام. إلا مگر کافر بوده باشد. ایمان هر فردی که برایم ثابت شد،‌ با خود گفته‌ام چه‌بسا او نزد خداوند از من بهتر باشد. چون شاید هیچ‌یک از اعمال من نزد خداوند مقبول نبوده باشد. و شاید تمام گناهان فلانی بخشیده شده باشد. ای مؤمنین، به صرف اینکه دانستید فردی مسلمان است، دیگر هرگز به خود اطمینان ندهید که از او بهترید. چون نمی‌دانید نیکی‌های شما با چه درجه‌ای از اخلاص به نزد باری رفته است. و همچنین نمی‌دانید آن گنهکار شبانه با خدایش چه شیونی می‌کند.