ناگاه دلم میگیرد. با خودم فکر میکنم چه بر سر زندگی من خواهد آمد، سرنوشتم چه خواهد شد. سخت است که نه آیندهای دارم، نه به چیزی دلم قرص است. حتی نمیتوانم پیشبینی کنم چه بر من خواهد رفت. به پشتسرم هم میترسم نگاه کنم، گذشته چنان از اندوه دمادم است که عقبِ یک خاطره رفتن قلبم را تکه تکه میکند. قرنی نیاز است برای گریستنِ من از دست آدمهای بدی که نابودم کردند!
بیچارگان
فئودور داستایوفسکی
بیچارگان
فئودور داستایوفسکی
🔥4❤🔥2🍓1
بسیار بیاعصاب هستم.
جهت حفظ جان و مال خود تا اطلاع ثانوی از هر گونه نزدیکی بپرهیزید.
جهت حفظ جان و مال خود تا اطلاع ثانوی از هر گونه نزدیکی بپرهیزید.
🔥4💔1🍓1💘1
او همیشه بود چه در خوشحالی و چه در اندوه...
و بدتر اینکه میدانست چیکار کند تا حالم کمی روبراه شود...!
و بدتر اینکه میدانست چیکار کند تا حالم کمی روبراه شود...!
🔥2🍓2🗿1💘1
من هرگز واقعا خوشحال نبودهام. من همیشه تنها بودهام. حتی وقتی در کنار مردم بودم تنهایی همراه من بود.
💔4❤🔥1🔥1🍓1
مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام
تو فارغی و به افسوس میرود ایام
تو فارغی و به افسوس میرود ایام
_سعدی
💔3❤🔥1🔥1🍓1
یارب!
تو مرا مژدهی وصلی برسان
برهانم از این نوع و به اصلی برسان
تا چند از این فصل مکرر دیدن؟
بیرون ز چهار فصل،فصلی برسان
تو مرا مژدهی وصلی برسان
برهانم از این نوع و به اصلی برسان
تا چند از این فصل مکرر دیدن؟
بیرون ز چهار فصل،فصلی برسان
_شیخ بهایی
🔥4❤🔥1🍓1💘1
افسانهی حیات،دو روزی بیش نبود "کلیم"
آن هم، با تو بگویم چه سان گذشت
یک روز صرف بستن دل شد به این و آن
روز دگر به کندن دل ز این و آن گذشت
💔
آن هم، با تو بگویم چه سان گذشت
یک روز صرف بستن دل شد به این و آن
روز دگر به کندن دل ز این و آن گذشت
💔
🔥3💔3🍓1
ز دشمن بغض داریم از خودی آه
مدام از چاله می افتیم در چاه
غم ما چون غم آن بچه آهوست
که تنها مانده بین گرگ و روباه
مدام از چاله می افتیم در چاه
غم ما چون غم آن بچه آهوست
که تنها مانده بین گرگ و روباه
❤🔥1🔥1🌚1💔1🍓1
چـکـامـهـ زار 🌘📜
حق میدهی به من اگر احساس غم کنم؟ وقتی خودم برای خودم چای دم کنم .
میاییباهمچایتَلخبنوشیم؛؟
کهصدایَتاستکانمراشیرینکند!
کهصدایَتاستکانمراشیرینکند!
🍓3🌚1💘1
دلتنگم که شدی!
تنه ی شعرهایم را در آغوش بگیر،
حرف به حرف واژه ها را بِبو
بر رخساره ی بند بندِ قلمم بنگر
دستِ سروده هایم را بگیر
نبض آنان را لمس کن
چرا که
نوشته هایم؛
قطعه هایی از وجود من اند
عطرِ روحم بر رختِ آنان می خورد
بویی ز من برده اند
چهره ی مرا بر تصویر خود دارند
دست خطی ز من دارند
تپش قلبِ من بر نبض آنان می زند
خلاصه بگویم:
خودِ من هستند.
تنه ی شعرهایم را در آغوش بگیر،
حرف به حرف واژه ها را بِبو
بر رخساره ی بند بندِ قلمم بنگر
دستِ سروده هایم را بگیر
نبض آنان را لمس کن
چرا که
نوشته هایم؛
قطعه هایی از وجود من اند
عطرِ روحم بر رختِ آنان می خورد
بویی ز من برده اند
چهره ی مرا بر تصویر خود دارند
دست خطی ز من دارند
تپش قلبِ من بر نبض آنان می زند
خلاصه بگویم:
خودِ من هستند.
🔥3🍓2💘1
به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید؛
مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من:)'
مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من:)'
-سهراب سپهری
❤🔥1🌚1🍓1💘1
چـکـامـهـ زار 🌘📜
Photo
آنگاه که نام همسر یا ازدواج برده میشود، ذهن بسیاری بیدرنگ به سوی شهوت و نیازهای جسمانی میرود؛ گویی تمام حقیقت این پیوند آسمانی در همان خلاصه شده است. حال آنکه حقیقت، بسی فراتر از این نگاه سطحی است.
همسر، تنها شریک جسم نیست؛ همدمِ جان است، مونسِ تنهاییها، پناهِ روزهای سخت و آرامشِ آشوبهای دل. او کسی است که در کنار تو میایستد، نه از سرِ اجبار، بلکه از سرِ مهر و پیمانی که میان دو قلب بسته شده است.
انسان تنها با خواهشهای تن زندگی نمیکند؛ روح نیز گرسنه میشود؛ گرسنهٔ محبت، فهمیده شدن، امنیت، همدلی، احترام، دلگرمی و آغوشی که خستگی روزگار را از جانش بزداید. گاهی آدمی بیش از هر چیز، به کسی نیاز دارد که بیآنکه سخنی بگویی، اندوهت را از نگاهت بخواند، در روزهای سخت کنارت بماند و در لحظههای شکست، امید را دوباره در دلت زنده کند.
پدر، سایهٔ رحمت است و برادر، مایهٔ قوت؛ اما هر رابطهای جایگاه و رسالت ویژهٔ خود را دارد. همانگونه که هیچکس نمیتواند جای پدر را بگیرد، هیچکس نیز نمیتواند جای یک همسرِ شایسته را پر کند. خانواده، بیتردید پناه انساناند، اما برخی از نیازهای روح و دل را تنها همسری که با عشق، تعهد و وفاداری همراه است، میتواند پاسخ گوید؛ زیرا الله متعال برای هر رابطه، حکمتی ویژه قرار داده است.
آری، من همسر میخواهم؛ نه آنگونه که برخی میپندارند، تنها برای ارضای غریزه، بلکه برای آنکه در این سفرِ پرفرازونشیب زندگی، همنفسی داشته باشم که در شادیها لبخندم را از دل بخندد، در غمها اشکم را بیصدا بفهمد، در شکستها دستم را محکمتر بگیرد و در هیچ طوفانی رهایم نکند. کسی که محرم رازهایم باشد، شریک رؤیاها و امیدهایم، و در ساختن فردایی آرام در کنارم گام بردارد.
چه زیباست آنگاه که انسان کسی را داشته باشد که پس از هر خستگی، خانه را در حضور او بیابد؛ زیرا گاهی بزرگترین نیاز انسان، نه یک خواستهٔ جسمانی، بلکه قلبی است که بیهیاهو بگوید: «من اینجایم؛ تا آخرِ راه، کنارت میمانم.»
آری، من همسر میخواهم؛ نه از سرِ هوس، بلکه از سرِ نیازی که ریشه در روح دارد، نه صرفاً در جسم. و شاید همین باشد معنای آن آرامشی که الله متعال در قرآن از آن یاد کرده است؛ آرامشی که تنها در سایهٔ مهر، وفاداری و همدلیِ میان زن و شوهر معنا مییابد.
#دوشیزه_سادات
همسر، تنها شریک جسم نیست؛ همدمِ جان است، مونسِ تنهاییها، پناهِ روزهای سخت و آرامشِ آشوبهای دل. او کسی است که در کنار تو میایستد، نه از سرِ اجبار، بلکه از سرِ مهر و پیمانی که میان دو قلب بسته شده است.
انسان تنها با خواهشهای تن زندگی نمیکند؛ روح نیز گرسنه میشود؛ گرسنهٔ محبت، فهمیده شدن، امنیت، همدلی، احترام، دلگرمی و آغوشی که خستگی روزگار را از جانش بزداید. گاهی آدمی بیش از هر چیز، به کسی نیاز دارد که بیآنکه سخنی بگویی، اندوهت را از نگاهت بخواند، در روزهای سخت کنارت بماند و در لحظههای شکست، امید را دوباره در دلت زنده کند.
پدر، سایهٔ رحمت است و برادر، مایهٔ قوت؛ اما هر رابطهای جایگاه و رسالت ویژهٔ خود را دارد. همانگونه که هیچکس نمیتواند جای پدر را بگیرد، هیچکس نیز نمیتواند جای یک همسرِ شایسته را پر کند. خانواده، بیتردید پناه انساناند، اما برخی از نیازهای روح و دل را تنها همسری که با عشق، تعهد و وفاداری همراه است، میتواند پاسخ گوید؛ زیرا الله متعال برای هر رابطه، حکمتی ویژه قرار داده است.
آری، من همسر میخواهم؛ نه آنگونه که برخی میپندارند، تنها برای ارضای غریزه، بلکه برای آنکه در این سفرِ پرفرازونشیب زندگی، همنفسی داشته باشم که در شادیها لبخندم را از دل بخندد، در غمها اشکم را بیصدا بفهمد، در شکستها دستم را محکمتر بگیرد و در هیچ طوفانی رهایم نکند. کسی که محرم رازهایم باشد، شریک رؤیاها و امیدهایم، و در ساختن فردایی آرام در کنارم گام بردارد.
چه زیباست آنگاه که انسان کسی را داشته باشد که پس از هر خستگی، خانه را در حضور او بیابد؛ زیرا گاهی بزرگترین نیاز انسان، نه یک خواستهٔ جسمانی، بلکه قلبی است که بیهیاهو بگوید: «من اینجایم؛ تا آخرِ راه، کنارت میمانم.»
آری، من همسر میخواهم؛ نه از سرِ هوس، بلکه از سرِ نیازی که ریشه در روح دارد، نه صرفاً در جسم. و شاید همین باشد معنای آن آرامشی که الله متعال در قرآن از آن یاد کرده است؛ آرامشی که تنها در سایهٔ مهر، وفاداری و همدلیِ میان زن و شوهر معنا مییابد.
#دوشیزه_سادات
🔥3🍓2🤝1💘1
و شب بخیر به تو
که قلب جوان و آرزوهای تازهات، در رنجی که از آنِ تو نبود، پیر و خسته گشت.
که قلب جوان و آرزوهای تازهات، در رنجی که از آنِ تو نبود، پیر و خسته گشت.
🔥3🍓3