چـکـامـهـ زار 🌘📜
و سرانجام امتحانش به پایان رسید؛ امتحانی که پس از آن، طعم شیرین صبر را با تمام وجود چشید. دیگر آن دخترِ کلافه و بیحوصله نبود؛ روزهایش رنگ گرفته بود و دلش به چیزی گرم بود... دلش به محبوبش گرم بود. هر روز با لبخندی پنهان غر میزد: چرا لباسهایت را اینقدر کثیف…
ندانم که این بعد پایان کدام امتحان خواهد بود...!
فکر میکنم یکی از غمگینترین اتفاقهای زندگی این نیست که آدمها از کنارمان میروند؛ این است که یک روز از خواب بیدار میشوی و میبینی مدتهاست با خودِ قدیمیات هم خداحافظی کردهای. با کسی که راحتتر میخندید، زودتر هیجانزده میشد، برای آینده نقشه میکشید و هنوز از بعضی رؤیاها خجالت نمیکشید. هیچکس دقیقاً نمیگوید این تغییر از کِی شروع شد. فقط یک روز، وسط یک بعدازظهر معمولی، متوجه میشوی دیگر به بعضی چیزها آنطور که قبلاً نگاه میکردی، نگاه نمیکنی. شاید بزرگ شدن همین باشد؛ نه اینکه چیزهای بیشتری به دست بیاوری، بلکه آرامآرام با نسخههایی از خودت خداحافظی کنی که هرگز فکر نمیکردی روزی دلت برایشان تنگ شود.
🍓4😭1
کاش میشد صاحب اختیار تمام امور زندگی خودم باشم و برای انجام کارهایم به کسی نیاز نداشته باشم. انتظار کشیدن برای اینکه یک شخص مسئولیتی که بر عهدهش هست را درست و به موقع انجام دهد، روانیم میکند...
🤝4😭1
حسودی ام میشود به آنانکه تنها دغه دغه شان بُرد و باخت تیم مورد علاقه شان در فوتبال است....
😭3💔1🍓1🤝1
Forwarded from پژواك𓋜
نه ما بانوان توانستیم زینت خویش را پنهان نگه داریم،
و نه مردانِ ما توانستند نگاهشان را حفظ کنند
هر دو باید استوار می ماندن
زن در مرزِ پوشش
مرد در مرزِ چشم
کهنماندن و نتایج به صراحت هویداست.
و نه مردانِ ما توانستند نگاهشان را حفظ کنند
هر دو باید استوار می ماندن
زن در مرزِ پوشش
مرد در مرزِ چشم
کهنماندن و نتایج به صراحت هویداست.
💔3🌚2🐳1😭1
آرام بودن و مشاهده گر بودن را بياموزيم، هرچيزى به واكنش ما نياز ندارد.
🍓4😁1🐳1🤝1
به گمان من نصفِ زیباییِ آدم به طرز حرف زدن اش و رفتاری است که با بقیه دارد.
💯4🐳1🙈1🤝1