وقتی چایی سرد میشه آب جوش میریزیم توش ک گرم بشه اما کمرنگ میشه
بعضی از رابطه ها اینجوریه شاید طرف هر بار ببخشه ، چیزی نگه ، بگذره ....
ولی هر بار علاقش ، صبرش ، تحملش ، و دوس‌داشتنش کمرنگ‌تر میشه

🙂‍↕️🖤

من فهمیدم که اگه واسه هر چی یه عالمه صبر کنی، بلاخره به سمت تو میاد!

~🙂‍↕️❤️‍🩹

« مطلبِ ما بی‌دلان از چشم‌بستن خواب نیست
در به روی آرزوی خام می بندیم ما »

-تبریزی

#شب_بکام

مِنْ فَرْطِ لُطْفِهِ بِكَ
‏تَشْعُرُ أنَّكَ عَبْدَه الوَحِيد..

«از شدتِ لطفش به تو احساس می‌کنى تو تنها، بنده‌ىِ او هستی..✨»

یکی از آیاتی که در هر قدم از زندگی که برمی دارم به من آرامش می بخشد..🥹🪶
خداوند متعال می فرماید:
(  وَإِن يُرِدك بخيرٍ فلا رادَّ لِفضله ) 🦋

هیچ کس نمی تواند خیری را که خداوند برای شما مقرر کرده است از شما دور کند و هیچ کس نمی تواند درهای رحمت و روزی و موفقیت شما را ببندد،مادامی که یقین داشته باشید که تدابیر ِانسانی شما را سردرگم نمی کند، و تمام امور در دست خداوند هست!!!🌱🌸🕊

‹💙 ⃟🦋›↷

«دلیلی نبود که از اشک‌هایمان خجالت بکشیم، که اشک‌ها شاهد آن بودند که ما بالاترین شجاعت را از خود نشان دادیم: شجاعت رنج کشیدن.»

کاش هیچوقت خوب بودن حالمون رو وابسته به بودن یه نفر نکنیم چون هیچ تضمینی وجود نداره که اون همیشه بمونه .🌱‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‍‎‌‌‍‎‍‎‌‌‍‌‌‎‌‎‍‎‌‌‍‎‍‌‌‎‌‌‎‌‍‎‌‌‍‎‍‎

هر وقت از زندگیت و از بودنت خسته شدی
به این آیه فکر کن.!

قَالَ انِیّ اعّلَمُ مَا لاَ تعّلمُون

من حقایقی را میدانم ک شما نمیدانید .! ❤️‍🩹

سخن بی تو مگر جایی شنیدن دارد
نفس بی تو‌مگر نای کشیدن دارد
علت کوری یعقوب نبی معلوم است
شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد !؟❤️‍🩹

حسنام:)

تا به حال از این زاویه به رمان‌ها نگاه کرده‌اید که شاید درس‌هایی برای ما باشند؟
ما در رمان‌ها داستان‌هایی از پستی و بلندی‌های زندگی می‌خوانیم، زندگی‌هایی که شاید از زندگی ما سخت‌تر باشند. دخترانی که رنج‌های بی‌پایانی را تحمل کرده‌اند، قربانی رسم‌ها و عادت‌های نادرست شده‌اند. دخترانی که حق تحصیل ندارند، حق تصمیم‌گیری برای زندگی‌شان را ندارند، و حتی زیر فشار و شکنجه از بین می‌روند، اما صدایشان را خاموش نمی‌کنند.

آیا تا به حال فکر کرده‌ایم که شاید ما به جای آنها می‌بودیم؟ آیا فکر کرده‌ایم که آنها آرزو دارند فقط یک روز جای ما باشند؟
ما که خانواده‌هایی روشن‌فکر داریم، پدر و مادری که به تحصیل و آینده ما فکر می‌کنند. ما که آزادی داریم با دوستانمان بیرون برویم، موبایل و امکاناتی داریم، و هر فعالیت اجتماعی یا غیر اجتماعی که بخواهیم انجام می‌دهیم.

اما آنها چه؟
آنها نه می‌توانند صدای خود را بلند کنند تا از حقوقشان دفاع کنند، نه می‌توانند کوچک‌ترین تصمیمی برای زندگی‌شان بگیرند، و حتی نمی‌توانند لباس دلخواهشان را بپوشند. آنها حق ندارند حتی به چشمان پدر، مادر، یا حتی برادرشان نگاه کنند. حسرت یک خانواده گرم و صمیمی در دلشان مانده است.

آنها حتی نمی‌توانند با برادرانشان شوخی و خنده کنند، چیزی که برای ما عادی و ممکن است. ما با برادرانمان شوخی می‌کنیم، اگر سرمان داد بزنند قهر می‌کنیم، و هر آنچه بخواهیم برایمان فراهم می‌شود.

اما چرا؟ چرا قدر این زندگی را نمی‌دانیم؟
واقعاً چرا؟

بیایید لحظه‌ای فکر کنیم، بیایید قدر زندگی‌مان را بدانیم .!

حسنا سادات ✍🏼✨♥️

متنفرم از این زمستانِ که نه برفش دَرَک دارد و نه باران اش...
ولی سردی و مریضی اش همه جا را گرفته.

‌
در دین ما شـــراب حرام است ، از غمت دوغ مینوشیم دلبـــر:))
‌
🫣🤭😂

#کمی_بخندیم🤭

سال هاست منتظرم .
منتظر تموم شدن درسم .
منتظر ورود به کار خوب .
منتظر واریز حقوق .
منتظر تئاتر دیدن با آدم مورد علاقم .
منتظر شادی.
در واقع بهترین روز های زندگی‌ام را در انتظار بهترین روزهای زندگی‌ام ، هدر داده ام.