من از قربانیانی که به جلادان خود احترام می‌گذارند، نفرت دارم.

آنقدر زن هست که گمان می‌کنی همه اینجا به تظاهرات آمدند...!

عادی عادی همه آمدند خوش بگذرانند!
و اینجاست که می‌فهمی زندگی ادامه دارد با هر حالت اش...!

‌
https://t.me/haghighat_333

«درنهایت، آدم‌ها گند می‌زنند به تصوراتی که ازشان ساختی.»

•مرگ حضور،رنجِ بی دلیل، توجهِ ربوده‌شده،
ذهنِ پراکنده، فراموشیِ خود، اعتیادِ نامرئی، بهای غفلت، فرسودگیِ روح، خلأِ درون،مصرفِ عمر•
𝐿𝒾𝓃𝓀𝑒:𝒎𝒂𝒗𝒗𝒂

/اللهﷻ‌میفرماید/
﴿قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ﴾
﴿به راستی مؤمنان رستگار شدند؛
آنان که از کارها و سرگرمی‌های بیهوده
روی می‌گردانند.﴾سورة المومنون١٫٣

بزار یه چیزی بهت بگم اگه شب تا صبح،
صبح تا غروب منتظر اینی که ویدیو های اینستاگرام،فیسبوکو... تموم بشه ،تموم نمیشه،
اصلا اینا ساخته شدن که تموم نشن اینا ساخته شدن وقت تو رو تمرکز تو رو ازت بگیرن همینطور داری ویدیو ها رو بالا پایین میکنی یه جای به تو امید و انگیزه میده یه جای حسرت می خوری حالت بد میشه یه جای تورو ناراحت میکنه یه جای تو رو می خندونه یه جای ویدیو نامناسب بهت نشون میده یه جای در رابطه با خدا و دین با تو حرف میزنه،یکی تو رو به آرامش دعوت می‌کنه و بعدی ذهنت رو به آشوب می‌کشه. خودتم می مونی بابا نمی دونی بگی من واقعا چیکاره هستم چیکار میکنم، واقعا من کجای زندگی قرار گرفتم،بدترین قسمت ماجرا اینه که خیلی از ما فکر می‌کنیم که از دنیا عقب نمی‌مونیم.،

در حالی که دقیقاً داریم از زندگی خودمون جا می‌مونیم.به هر کی میگی انقد خودتو با مجازی مشغول نکن میگه آدم باید بروز باشه اما نمی دونه از زندگیش جا مونده و فقط داره خودشو گول میزنه،ساعت‌ها از زندگی‌مون رو صرف دیدن زندگی دیگران می‌کنیم، اما برای ساختن زندگی خودمون وقت نداریم،چند بار شده به دوستو آشنا کتاب پیشنهاد کردم طرف میگه وقت نمیکنم دو صفحه بخونم بعد نگاه میکنی رگباری پست می‌زاره استوری،شما که وقت نداشتی.می‌دونیم فلان آدم کجا سفر کرده، چی خریده، چی خورده و چی پوشیده، اما مدت‌هاست از خودمون بی خبریم.ما یاد گرفتیم هر وقت ناراحت شدیم، گوشی رو برداریم.هر وقت حوصله‌مون سر رفت، گوشی رو برداریم.هر وقت کاری سخت شد، گوشی رو برداریم.هر وقت با خودمون روبه‌رو شدیم، گوشی رو برداریم.و این یعنی کم‌کم به جای حل کردن مسائل زندگی، فقط ازشون فاصله گرفتیم.اما اینو بدونیم که فرار کردن، درمان نیست.ساکت کردن ذهن، آرامش نیست.مشغول بودن، لزوماً مفید بودن نیست.

و پر بودنِ زمان، به معنی پربار بودنِ زندگی نیست.بنظرت چرا ما یه کارو نمی تونیم تا اخر انجام بدیم؟؟؟یه کتاب نمی تونیم بخونیم، چرا انقد افسرده شدیم؟!چرا تمرکز مون رو ، رو یه کار نمی تونیم بزاریم ، می دونی چرا؟ همش بخاطر این گوشی و فضای مجازیه ،ما رو از دنیای واقعی مون دور کرده ، و حتی خودمونو از خودمون دور کرده ، بزارش کنار درست میشه البته اگه بخوای که بهتر بشه،ذهنمون عادت کرده به اطلاعات فوری، به سرگرمی بی‌وقفه، به فرار از کارهای مهم. و نتیجه؟ اهمال‌کاری، بی‌حوصلگی، و یه حس خستگی دائمی. ولی این یه چرخه‌ی ابدی نیست! همون‌طور که عادت کردیم، می‌تونیم عادت رو تغییر بدیم. می‌تونیم کنترل ذهنمون رو پس بگیریم. یه تایم مشخص برای چک کردن گوشی بذاریم، نوتفیکیشن‌های اضافی رو خاموش کنیم، و مهم‌تر از همه، به خودمون یادآوری کنیم که دنیای واقعی اینجاست، نه پشت یه موبایل و صفحه‌ی نورانی. حالا بیا فقط بخاطر خودت از همین امروز،
یه ساعت کمتر توی گوشی وقت بگذرون
برو یه جزوه چاپ کن یا کتابی که خیلی وقته دوست داری بخری رو بخر باور کن و ببین چه تغییری توی ذهنت ایجاد می‌شه.

|بیداری،زندگی نزیسته،
اسارتِ ذهن،تنهای پنهان|
•𝐿𝒾𝓃𝓀𝑒:𝒎𝒂𝒗𝒗𝒂•

‌
https://t.me/MYstory1401
درخواستی دوست داشتید جاین شوید.

کی ممکن است دلش بخواهد صد و دو سال عمر کند؟
هیچ‌کس جز یک احمق.

حس دیر شدن برایم دست داده حس می‌کنم دیر است دیگر
برای همه چی...

ستاره‌ها در آسمان چشمک می‌زدند و خیره به رخسار من.😁

بی تفاوت شده ام خوب نگاهم کن و بعد
جمع کن عاشقیت را برو و هیچ مگو!

یعنی شمایانِ که انقدر تعریف و تمجید مادر های تان را می‌کنید و یا مثلاً روز مادر را تبریک می‌گویید اصلاً مادر های تان تلگرام دارند آیا؟

.
هَر شَب ای دل!
گفتگوی زلف جانان میکنی
خــود پریشانی و
مارا هـَـم پریشان میکنی