گمان می‌کنم‌ یکی از ظالمانه‌ترین تجربه‌های هر آدمی
تجربه‌ی‌ کور شدن یک ذوقِ خیلی عمیق است.
ناگهان برای یک مدت طولانی همه‌چیز تاریک می‌شود.

#دوشیزه_سادات

‌
پولدار واقعی پولش را داد نمی‌زند.
درونگرای واقعی‌هم زیاد درباره درونگرا بودنش نمی‌گوید.
افسرده‌ واقعی آن‌قدر سرش در لاک خودش است که حوصله صحبت ندارد، آدمِ موفق، آن‌قدر درگیر برنامه‌هایش است که وقت ندارد درباره شان صحبت کند،
آنی که لباس مارک می‌پوشد مدام راجع به آن پز نمی‌دهد.
خلاصه بگم،
تظاهر به چیزی که نیستید نکنید، نه تنها جذاب‌تان نمی‌کند، بلکه عمیقاً هم از چشم می‌اندازد تان.

ما اگر نسوزیم،
شب چگونه روشن شود؟

افق از دور به چشمم چه تهی می‌آید
نکند باز دچار غم فردا شده‌ام

؟

یک روز مرا غمِ نهان، خواهد کشت
اندوهِ جهانِ خفقان خواهد کشت
«دنیا گذران و غم دنیا گذران»
من را گذران‌درگذران خواهد کشت

تویی که این را می‌خوانی:

ان‌شاءالله هر چه زودتر انتظار هایت، پایان یابد...!

خوشحالم که دوست شان دارید...💘🌚

روزها رفتند و من دیگر
خود نمی‌دانم کدامینم

آن من سر سخت مغرورم
یا من مغلوب دیرینم؟


فروغ

ازدواج زودهنگام؛ سرمایه‌گذاری عمر

ازدواج زودهنگام، علاوه بر حفظ عفت، باعث می‌شود انسان در جوانی از داشتن فرزندان و حتی نواسه‌هایش لذت ببرد. فرزندانش به دوستان نزدیکش تبدیل می‌شوند؛ با آنان می‌خندد، می‌گردد و راز دل می‌گوید، و آنان نیز با او صمیمی‌اند. نواسه‌ها نیز همچون فرزندانش هستند؛ از کودکی‌شان لذت می‌برد و شادی‌های بزرگ‌شدن‌شان را درک می‌کند.

در مقابل، تأخیر در ازدواج باعث می‌شود انسان زمانی صاحب فرزند شود که دیگر توان و نشاط جوانی را ندارد. بسیاری به دلیل ترس از فقر، ازدواج را به تأخیر می‌اندازند؛ در حالی‌که خداوند وعده داده است که اگر فقیر باشند، آنان را از فضل خود بی‌نیاز می‌سازد. پس کسی که به دستور الهی عمل کند، به وعده او نیز امید دارد.

حضرت عمرو بن العاص در جوانی ازدواج کرد؛ آن‌قدر با فرزندش نزدیک بود که مردم گمان می‌کردند دوست‌اند، نه پدر و پسر. در مقابل، کسی که در سن بالا ازدواج کند، ممکن است پیش از بزرگ‌شدن فرزندش پیر و ناتوان شود. چنان‌که مردی که دیر ازدواج کرده بود، وقتی موهایش سفید شد و فرزندانش هنوز خورد بودند، با حسرت گفت: «اگر زودتر می‌دانستم، جوانی‌ام را برای شما نگه می‌داشتم».

دکتر فضل احمد مهاجر

هعیی زندگی🚶‍♀💔🫥

«شب بخیر» گفتن و «صبح بخیر»گفتن خیلی قشنگ است. صبح بخیر یعنی من تا بیدار شدم به تو فکر کردم. شب بخیر یعنی آخرین نفری که در موردش فکر کردم تو بودی. همین‌قدر کوتاه، همین‌قدر قشنگ …

تویی که این را می‌خوانی:

ان‌شاءالله روزی بیاید که صبح ات را بدون هیچ گونه اضطراب و نگرانی آغاز کنی.
و روزی بیاید، تا هر قدر که می‌خواستی بخوابی و هیچ چیز و هیچ کس هم مانع این خواب قشنگ ات نشود و شده هم نتواند...!

پغمان ❤️