"پنجشنبه"ها
دلت بهانه جو می شود
می گیرد ...و نفس ت را بَند می آورد
دلت برای کسی تندتر می زند
در هر دم و بازدمی
عشق را فریاد می زند
دلت همانی را می خواهد که نیست
آشوب می شود می گیرد
بی‌تاب و بیقرار می شود
بیقرارِ ...
بیقرار ...

«هیچ‌وقت عیارِ غم، دلواپسی و هیچ احساسی را با استوری‌های آدم‌ها نسنجید.
شبکه‌های اجتماعی فقط یک ویترین‌اند.»

آقای مستری🫀🎀

کورم کن و برو که پس از رفتنت عزیز
دیگر کسی به درد تماشا نمیخورد ...

در آخر زمان با کسی که دوست اش داری زود می‌گذرد.

‌‏در اعماق ما
رعد و برق‌ها،
طوفان‌ها و باران‌هایی است
که هواشناسی‌ها
هرگز از آن‌‌‌ها سخنی نمی‌گویند...

ای ابر! در کنار تو چیزی اضافه شد
چشمم به اجتماع تو پیوست و گریه کرد

عفیف باختری

چه بود جمعه من؟ جز دوباره شنبه شدن
تمام روز سپس فاژه های بی کاری

شما و سازشتان راه حل و مشکل تان
من و حماقت من زنده گی و ناچاری

عفیف باختری 

گمان می‌کنم‌ یکی از ظالمانه‌ترین تجربه‌های هر آدمی
تجربه‌ی‌ کور شدن یک ذوقِ خیلی عمیق است.
ناگهان برای یک مدت طولانی همه‌چیز تاریک می‌شود.

#دوشیزه_سادات

‌
پولدار واقعی پولش را داد نمی‌زند.
درونگرای واقعی‌هم زیاد درباره درونگرا بودنش نمی‌گوید.
افسرده‌ واقعی آن‌قدر سرش در لاک خودش است که حوصله صحبت ندارد، آدمِ موفق، آن‌قدر درگیر برنامه‌هایش است که وقت ندارد درباره شان صحبت کند،
آنی که لباس مارک می‌پوشد مدام راجع به آن پز نمی‌دهد.
خلاصه بگم،
تظاهر به چیزی که نیستید نکنید، نه تنها جذاب‌تان نمی‌کند، بلکه عمیقاً هم از چشم می‌اندازد تان.

ما اگر نسوزیم،
شب چگونه روشن شود؟

افق از دور به چشمم چه تهی می‌آید
نکند باز دچار غم فردا شده‌ام

؟

یک روز مرا غمِ نهان، خواهد کشت
اندوهِ جهانِ خفقان خواهد کشت
«دنیا گذران و غم دنیا گذران»
من را گذران‌درگذران خواهد کشت

تویی که این را می‌خوانی:

ان‌شاءالله هر چه زودتر انتظار هایت، پایان یابد...!