خبر خوب این است که روزی کسی میاید...
در میان روزهای خاکستری تان
دست هایتان را خواهد گرفت؛
گرمتر...
صمیمی تر
و هزار بار عاشقانه تر...
کسی که شبیه به آفتابِ
بعد از یک روز برفی ،
به تن روزهای سردتان میچسبد
کسی میاید از جنس محبت که مرهم تمام زخم هایتان میشود
و تمام ترس و کابوس هایتان را در آغوش آرامش حل خواهد کرد
کسی خواهد آمد برای ساختن دوباره ی شما
که من آن شخص را معجزه‌ای از طرف خدا مینامم...

زندگی؟!...
فقط دارم دوام می‌آورم...
و از فشاری که به جسم و روانم میارم تا ادامه بدهد شرمنده‌ام.
همیشه به این می‌اندیشم آیا ارزش اش را دارد این همه ادامه دادن ها، این همه بی‌خوابی ها، این همه اضطراب، این همه زجر کشیدن ها...
آیا واقعاً ارزش اش را دارد؟!


#دوشیزه_سادات

ده هزار نفر قرار است اعدام شوند؛ پس کجاست آن‌همه سخن از بشر و حقوقش؟
چرا هرجا که نام و نانی در میان است، فریاد عدالت بلند می‌شود،
اما آنگاه که نوبت به ایستادن می‌رسد، سکوت، سنگین‌تر از هر فریادی حاکم می‌شود؟
چرا وجدان‌ها در هیاهوی مصلحت‌ها گم می‌شوند
و انسان، در میان بازی‌های سرد سیاست، به عددی بی‌جان بدل می‌گردد؟
کجایند آنان که از کرامت انسان دم می‌زنند،
وقتی که کرامت، زیر سایه‌ی ترس و منفعت، خاموش می‌شود؟
آیا حقوق بشر، فقط واژه‌ای‌ست برای تریبون‌ها
یا حقیقتی‌ست که باید در سخت‌ترین لحظه‌ها معنا شود؟
چرا عدالت، گزینشی شده است
و انسانیت، به مرزها و منافع محدود مانده؟
اگر انسان بودن هنوز معنا دارد،
باید صدایی باشد هرچند کوچک
که در برابر این خاموشی بایستد
و نگذارد حقیقت، در سکوت دفن شود ولی کجاست آن صدا کجاست؟!!!

امشب ساعت ۹ سرعتی میریم جذب 20+ فور بزن به چنل ات جوین بودن چک میشه

راستش را بخواهی من شاد و سرزنده و مهربان و پرحرف و پرانرژی‌ام، و اگر این را نشان تو نمی‌دهم، احتمالاً لایق آن نیستی که ببینی‌ِشان.

آدمی‌زاد هرچقدر قوی، یک وقتی نیاز دارد سر بر شانه‌ی کسی بگذارد و لحظه‌ای ضعیف باشد.

«بله، می‌گذشت
اما اینکه می‌گذشت نه فقط روزهای بد، بلکه جوانیِ ما بود...»



خسته ام از مردم و از تلخیِ گفتارها.

شب است که آدم را اندوهگین می‌کند، یا
آدم است که برای اندوهگین شدن، شب را انتظار می‌کشد؟

برای کمکی به فلسطین به اشتراک بگذاریم!

دنیا از جایی به گند کشیده شد که شرم و حیا از میان همه رخت بست و رفت...!

#دوشیزه_سادات

سمت کی بنگری تا دلت شاد شود؟!

همه از یک چيزي گِله و ناله دارند
پس این زندگی به کام کیست؟!

این را واقعاً میگم هاا یکی را نمیابی تا بیبینی اش و دلت شاد شود!!!!!

مجبوری خود را در آیینه بیبینم...💅

من عاشق، متون عربی ام.

أُقلِّبُ طَرفِي في السَّماءِ لعلَّهُ
يُوافِقُ طَرفِي طَرفَها حينَ تَنظُرُ

رو به سوی آسمان می‌نگرم تا شاید

گاهِ دیدن، نگهش با نگهم هم‌سو شود