باید یجا بخوره تو ذوقت تا به خودت بیای، روال داستان همینه.

آدم حرف زدنش نمیاد زیاد..
بزار بگذره بره؛

چیزی از درداش کم نمیشه، حتی اگه بخوابه تو باتلاق مورفین

سنم داره کم کم جدی میشه ولی زندگیم؟هرگز.

لابد صلاحمه بگا برم دیگه خدایا شکرت

‏یکی باید منو از دست نجات دهنده نجات بده.

پنجره ای که اذیتت میکنه رو ببند مهم نیست ویوش چقدر قشنگه 🫱🏼‍🫲🏽

میبینی؟ زندگی به زور شبیه قصه ها نمیشه

زندگی میچرخه فقط رو فیریکام

عین دراگی،هم تا پوست و خون آرومم میکنی هم تا مرزِ استخون‌داغونم.

من مسافرم، از گایی به گایی دیگر سفر میکنم.

‏از آشنایی با شما خیلی ناراحتم، اگه ممکنه دیگه ارتباطی باهم نداشته باشیم.

همه چیز در این گذار در گذر است؛