قو‌یِ سفید و محبوبم، روشناییِ شبانه‌ام، ماهِ آسمانِ من؛ بوسه‌گاهِ غمِ من، معشوقِ شب‌هایم، آرامشِ بی‌کرانِ دلِ بی‌قرارم، نغمه‌ی خاموشِ تمنّایم، تویی که با نگاهت تمامِ تاریکی‌ها را می‌سوزانی و در سکوتِ شب، نامت چون نسیمی بر جانم می‌وزد؛ تویی پناهِ خستگی‌هایم، رؤیای بیداری‌ام، و جاودانه‌ترین شعرِ لب‌های من.


- 𝑽ē𝑵𝑶𝑹 -