جوین باشید.

اگر چنل ندارید بات ایدی بدید

جوین باشین !!

Limit : +10

Left=ban

او جدا شد؛ مثل آرزويى خاموش كه سال‌ها در خلوت جانم مى‌ پروراندم و هیچ‌گاه به قامت حقيقت نايستاد؛ مثل برگى كه در سكوت خزان از شاخه‌ی كهنه‌ى درختى جدا شود و در آغوش بادهاى خشمگين شب پرواز كند؛ و بعد با خستگى و بی‌پناهى خود را به رودخانه‌ای ناشناس بسپارد؛ رودخانه او را در آغوشى سرد و بى مرز بگیرد و با خود ببرد؛ به جايى دور، دورتر از درياها، جنگل‌ها، بیابان‌ها، دور از هر چيز و هر كس.
و ناگهان من بيدار شدم، با قلبى خالی‌تر از تاريكى شب؛ قلبى كه در ميان نبض‌های بى‌صدا خلائى بزرگ حس می‌كرد.
گويى تکه‌ای از وجودم، بى آنكه بفهمم، در دل شب لغزيده و بی‌صدا از من جدا شده بود؛ مرا جا گذاشته بود در كلبه‌اى تنها؛ در ميان خاطراتى كه هنوز بوى نفسش را می‌داد.
در حالى كه می‌رفت خاطراتم را نيز همراه خود به دوردست‌ها برده بود؛
جايى كه دستم به آنها نرسد؛ تمام دارايى‌اى كه داشتم را برد و من خالى از هر چيز شدم.
او روزگارى همانند گلى سرخ در قلبم ريشه داشت؛ گلى كه با هر تپش قلبم آبش می‌دادم، از او مراقبت می‌کردم و برايش سايه مى‌ساختم.
در قلبم لانه كرده بود؛ آن‌قدر عميق كه گويى با خون من عجين شده است.
اما آن شب با رفتنش، سلول‌های قلبم را خراش داد و زخمى كرد؛ آن گل بيچاره را كه با دستان خود پرورده بودم، ذره ذره از ريشه خشكاند و در قلبم به خاک سپرد‌.
من پژمرده شدنش را ديدم؛ با چشمانى باز و دستى بسته، بى آنكه بتوانم كارى كنم؛ او نفس كم مى آورد، آهسته آهسته رنگ مى‌باخت، و من درمانده بودم؛ هر چه آبش دادم، هر چه دستش را گرفتم، فايده‌ای نداشت؛ عمرش كوتاه بود، كوتاه‌تر از آنچه گمان می‌كردم.
او زودتر از موعد رفت، بى آنكه وداعى كند؛ گل بیچاره‌ی من با سرنوشت يار نبود؛ رفت و من تنها تماشا كردم؛ تماشاگری بى‌صدا براى مرگى بى‌نام.
و آرام آرام در افق محو شد؛ آن‌قدر دور كه ديگر تنها نقطه‌ای مبهم بود نقطه‌ای كه در سایه‌ها گم شد.

جوین باشید چک میشه | limit : 212

قهوه‌ی تنت هنوز روی یقه‌ام مانده بود؛
بویی گرم در میان تمام سردیِ این اتاق.

چند لحظه چشم‌هایم را بستم؛
کاش می‌شد بعضی چیزها را فقط دوست داشت، بی‌آنکه آدم از ماندن‌شان بترسد.

دلم می‌خواست نزدیک‌تر بایستم،
اما سال‌ها بود یاد گرفته بودم
هرچه برایم عزیزتر می‌شود،
یک قدم از آن فاصله بگیرم.

تو نمی‌دانی چقدر سخت است
وقتی تمام وجودت چیزی را می‌خواهد،
و خودت، با تمام قدرتت،
جلوی دست دراز کردنت را می‌گیری.

شاید برای همین است
که هنوز بوی قهوه‌ی تنت را نگه داشته‌ام؛
همین سهم کوچک از تو، برای مردی که همیشه از داشتنِ چیزی بیشتر، ترسیده است.

کازابلانکا

𝟭 ‌‌. Сочетание лучших каналов

𝟮 . Самая привлекательная папка

𝟯 ‌. ‌Папка, с которой вы проводите лето.

صورتی پرنسس غم

وارثِ قلمروی «رودخانه‌های طلایی» — Marcy

قلمرویی سرسبز که در میان چند رودخانه‌ی پهن و درخشان شکل گرفته؛ آب‌ها هنگام طلوع خورشید مثل طلا می‌درخشند و از میان شهرهای سنگی، باغ‌های بزرگ و روستاهای کوچک عبور می‌کنند. پل‌های بلند تمام نواحی را به هم متصل کرده‌اند و هیچ روستایی از پایتخت دور نیست.

قصر ملکه در مرکز شهر قرار دارد، اما درهایش همیشه باز است. Marcy بیشتر از آنکه پشت تخت سلطنتی دیده شود، میان مردم، در بازارها و کنار رودخانه‌ها حضور دارد.

قوانین قلمرو:

هیچ‌کس نباید در زمان سختی تنها بماند. کمک به مردم وظیفه‌ی صاحبان قدرت است و اختلاف‌ها باید پیش از تبدیل شدن به دشمنی حل شوند.

هرکس که به قلمرو پناه بیاورد، تا زمانی که به مردم آسیب نزند، تحت حمایت آن قرار می‌گیرد.

و مهم‌ترین قانون:

«قدرتی که مردم را از هم دور کند، قدرت نیست.»

سلاح قدرت: «جامِ پیوند»

جامی طلایی که با پر شدن از آب رودخانه‌های قلمرو، می‌تواند نیروی محافظی میان مردم ایجاد کند. هرچه افراد بیشتری برای یک هدف مشترک متحد شوند، قدرت جام بیشتر می‌شود.

اگر مردم از یکدیگر جدا شوند، قدرت آن نیز ضعیف خواهد شد.

لقب:

Marcy، وارثِ رودخانه‌های طلایی؛ ملکه‌ای که بزرگ‌ترین ارتشش، مردمی هستند که حاضرند در سخت‌ترین روزها کنارش بایستند.

https://t.me/LaPalaisDeMarcy

روزی روزگاری دختری با موی طلایی زندگی میکرد، اون دختر زیباترین دختر سرزمین بود به طوری که مردان آن سرزمین برای یک نگاه او جان میباختن اما این دختر، ارزویی بر دل داشت چرا که او دلسوز ، مهربان ، متین و موقر بود
آرزوی او داشتن شخصی بود که دوستدار او باشد قدردان محبت او و لایق عشق او باشد.. اما پیدا نکرد شاهزاده ای بدین گونه
آری او شاهدخت سرزمین بود اما آرزوی او فرسنگ ها دورتر بود در انتظار عشق مانده بود تا سرشار از عشق ِ عاشق شود
هنوز در انتظار آن شاهزاده ای بود که در روز میهمانی ملاقات کرد ، نوای کلمات او در ذهنش تداعی میشد
« تازیانه موهایت، زیباترین موج و چشمانت عمقِ اقیانوس است »

@LaPalaisDeMarcy

𝖯𝖺𝗋𝗍 𝟪