پرښتې نازلېدې دقدرشپه وه
دحماس حماسه څومره عجیبه وه

ابابیل وود اقصی  په ننګ راغلي
کاڼي وارشول هوبه هو.دفیل قصه وه

بیادکارخلکوته کاردی پیداشوی
اسلامي نړۍ وزګاره وه ویده وه

دایوب بچي بیاخپل اصل ته تللي
چي یاتوره یانیزه وه یالینده وه

پخواداخبري نه وې یوملت وو
که بصره وه که کوفه وه که مکه وه

دکابل فاتحه پولي که نورماتي
ځه! هرڅه سره لیزروو که بوشکه وه

چي منعم یي په ځارځاردی ژړولی
څه کابل،برما څه شام وو څه غزه وه

محمدخالدمنعم

تاریخ زمونږ سمسور دی په ڔڼا کي دکمال
وطن بار په ښکلا دی اولښکر مو اسلام پال

پیدا ثالث عــمر سو ازاد یی کړو  وطن
منصور هم وینه ورکړه بریا ته غیرتمن
څرګند کړو قربانیو حقانیت د ستر جلال

سپیڅلو شهیدانو هم سرونه دي شیندلي
دا ښکلې ازادۍ ته یې ځانونه سوځولي
ګټلی مو په سرو وینو همدا پاک استقلال

نیولې مونږ رسۍ ده د وحدت په اتحاد
له زړونو مو ایستلي دي نفرت کرکه عناد
هوار پر ټول ‌وطن مو زرین شال د اعتدال

قیمت مو د سرونو درته ړااندې کړ قربانه
په څوکو د اغزیو مونږ مزل کړی جانانه
نصرت به راسره و د خپل خالق مرستیال

هیواده ستا ساتنه فریضه د مجاهد ده
عزیر سره چې مینه تل دزړه د مجاهد ده
ستاینه یې کوي تل د قلم په خواږه خیال

عزیر

په لار دتصــؤف کي یو ښهْ پـــیر ځان تهْ پیـــدا کهْ
خالي لاس ترې رانسې سپین ضمـیر ځان ته پیداکهْ

د کلکې عقـیدې خـاوند له ځانه څـــخه جـــوړ کـهْ
په تورو ترږمو کې روڼ مـسـیر ځان ته پیـــدا کـهْ

د زړه زنـــګ په ډبـــرو او چــــــړو نه لرې کیــــــږي
له حمد او ذکره جوړ یو پاک نظیر ځان ته پیــدا کــهْ

لمبې د زړو پري مړې که له انګارکړه واوره جـــوړه
په خپل تقوأ اخلاص باندې تاثیر ځان ته پیـدا کهْ

چـې سترګي د جانان درته په ښه تفصیل بیان کـړي
سـهـیل ملا یو داسې خوږ تفسیر ځان ته پیدا کــهْ

سهیل درمل

غزل

نه مو د یار په شتون تسکین شول نه بې یاره زړونه
ګرځوو وچ ذرې ذرې لکه هېنداره زړونه

لکه د میر به دې د لړ په پرې کېدو پرېښودو
لکه تسبې مو درته واېستل له تاره زړونه

یا غږ را وکړه، یا تلقین راته د صبر وکړه
د قبر شناختو ته دې لولپه کړل، یاره زړونه

د زمانې یاران سیکنډ په سیکنډ رنګ بدلوي
ځه مړه، موږ ساتلي وو، د څه د پاره زړونه؟

اوس دې د ناز ډکه خندا راته تمثیل ښکاري او
اوس مو لوېدلي دي له هغه اعتباره زړونه

د کلي ښکلو به هم سوءِ تفاهم کړی وي
موږ لېونیو هم ښېندلي وو، په لاره زړونه

یو لاروی بېرته له خپلې قافلي سره ځي
قرار قرار راټولوي بېرته له ښاره زړونه

ستړی لاروی

حمد

ستا د صفت په اړه هرڅه راته کم ښکاریږي
يو چوپه خوله هېښ بېښ کېدل راته ډېرسم ښکاريږي

د دنياګۍ د هر شاعر خطيب ليکوال ستاینې
راته نيمګړې ويناوال يې لايعلم ښکاريږي

ستا و سترتوب ته لويه خدايه دغه درسته نړۍ
لکه يو څاڅکی سمندر ته دا رقم ښکاريږي

- لَـوکــان الــبـحـرَ مــدادا لکلـماتـه- چـې
مې اوریدلي حمد د روح په مثل چـم ښکاريږي

مشاله! دوی يې په وینا کې تفنن خوښوي
خو ماته ستا صفت پ عجز کې مدغم ښکاريږي

صدیق الله مشال

پـــه لاس کـــې تـــوره وي بايد درسره
خــــاوره بـــه داســې لکه حوره ساتې

پردي خو څه کوې لــومړى ځل به يې
لــــه ګاوڼــــډي او لــــه تــربوره ساتې

دپــــګـــړٸ پــــاکه او سـپېڅلې شمله
بــــه هـــرځـــای دنګه او مغروره ساتې

دهیــــواد هــــره مـــلالۍ خــــورکۍ به
دحـــيا پــــوښ بـــاندي مستوره ساتې

دشــــهيد هـــره کــــوڼـــډه هر يو يتيم
بـــه بــــې زحمـت او بې منظوره ساتې

ځــــان بـــــه عــاجزه جوړوې زاهـده
ځــــان بــــه لــه کبره له غروره ساتې

هدايت الله زاهد

د ښکلو میر‌دی بل یو داسی زیږیدلی نه دی
کامل بشـــر‌دی د‌یـــار مثل بل راغلی نه دی

مقایسه د‌ یار مــــــې نه کیــــږی ګلابه سره
ګلاب که ښکلی دی خو یار ته نسبت ښکلی نه دی

سپوږمۍ یې حسن لره زړه باندی داغ داره شوله 
دومره شانداره حسن دې جهان لیدلی نه دی

د تورو سترګو عاشقان یې ولمبو ته دانګي
څوک به پیدا نه شي چې زړه یې پرې بایللی نه دی

شه مور او پلار ورنه قربان هغه محبوب د رب ته
ډیر راته ګران دی بل یو داسی څوک ښاغلی نه دی

ای حنظله قرآن ستایلی، ته بی څه وستایې
قلم عاجز دی د یار حسن چا ستایلی نه دی

حنظله خاکسفیدوال

پـر ځمـکه پـرېـوتم نيولی په منګُل نه شومه
رنګ مې د ګل شو خو خندان لکه د ګُل نه شومه

ښه شوه چې مړ شومه او ښه شوه چې تا ووژلم
ښه شوه بيخي نو چې کوزګوری د مغُل نه شومه

زه يو حسرت د ګلپرورو د سپرلي ماځیګر
پر پښو ولاړ لکه نرګس لکه سنبل نه شومه

د ځمکې غېږې ته مې دا ارمان شهيد سپارلی
مترنِم لکه د خپل وطن بلبل نه شومه

وينه مې ګورئ د سپېڅلي شهادت مه ګڼئ
که علامت د ازادۍ د تکامل نه شومه

معصوميت به مې څه داد د وفا اخلي ضرور
که چېرې ښکار زه د جانان د تغافل نه شومه

لطف الله خیرخواه