زارۍ او نانواتي 😢

ته مو وساتي له خپل غضب څښتنه
موږ بي وسه یو دلاسه مو څه نشي
ته رحیم یي زلزلي کړه نوري ختمي
ته قادر یي ستا په امر خو هرڅه شي

داټول ځمکي غرونه ستادي ستا دامر انتظاردي
ته مو وساتي لوی خدایه له خپل سخته عذابه
موږ خو هیڅ یو ستا په یوامر به ټول خاوري ایري شو
ستا قضاباندي راضي یو ته له موږ راضي شي خدایه

نږدي ده زړه مي وچوي ورکتای نشم قسم ده
ټول کلی ویران دی هرڅه ترخاورو لاندي دي
یو معصومه خاموشي ده ماشومان کلي نسته
ښکاري د مورکي سره جوړه تر خاورو لاندي دي

د غریب وطن ولس یو خدایه رحم په موږ وکړه
په زارۍ او نانواتي او غوغا در ته راځو
ته مو حفظ کړه په دواړو جهانو کي له عذابه
یوځل خو چي مړه سوو خدایه بیا درته راځو

دتوبي در ته ولاړو له تا عفوه غواړو خدایه 
ګرمي اوښکي مو راوړی له بڼو نه ترګریوانه
موږ لائق دبخښي نه یو که نظرکړي زموږ عمل ته
خپل رحمت ته نظر وکړي یاغفور رحیم رحمانه

که هرڅو سو له تالیري بیرته راسو ژر په منډه
بل درنه لرو خالقه موږ عاجزه بنده ګان یو
هدایت راته نصیب کړه موږ د لاره ورکه کړي
موږ په بله لار رهي یو د شیطان تابعداران یو

همت تکل

#او_ورکیږی

داشغال ټغر ټولیږی او ورکـــــیږی
له دي خاوری شړل کیږی او ورکیږی

نه پریږی دی دلته مغرور جهان او خلک یی
مجاهد له خوا زغلیږی او ورکیـــــږی

مـــجاهــــد سره چی چا لاس اچولی
هعه کس پخیـــــمانیـــــږی او ورکیږی

په کافــــر لکه دی تنــــــدر داســــمانه
دتکــــبیر اواز چلـــــــیږی اورکیــــږی

فلسطین کی جوړ ماتم پر سرو کفارو
هر کافر هـــلته ژړیـــــږی اوورکیـــږی

خکاری اوس ارمان پوره دفلسطین شی
مجاهد نه وس ډاریـــږی او ورکیــــږی

ای عمر محسنه یار به دي ستا کیږی
ستا رقیب تورمخی کیږی او ورکیږی

لیک عبدالله عمر محسن

سفر د حرمینو:

سومره خوند کوي سفر د حرمينو
خوږ زیارت مې د سرادار الثقلینو

ارمانجن یې د لیدو وم له مودو نه
د خوښۍ اوښکې مې څاڅي له عینینو

په ادب ځه دا د داسې لوی ذات کور دی
چې دی رب د مشرقینو ، مغربینو

تور غلاف والا کوټې نه طواف کړمه
سعادت راته نصیب شو د دارینو

شهداوو د احد ته به ورځمه
لمونځ به وکړم په مسجد د قبلتینو

لګېدلې دي پرې سترګې د جانان مې
د غرو کاڼې ښکلوم په شفتینو

مقدس ډېر بختور یم ځکه دلته
رانصیب کړ خدای خدمت د والدينو

الحافظ مقدس جهادی

زړه درکوم جانانه
تاخپله وم جانانه

نور ښکلي څه کومه
تاته ګورم جانانه

مه راته ګوره داسي
زه دي نه خورم جانانه

ماته یوته ښکلی یې
ستا صفت کړم جانانه

زه ستا په سنګ کي ښه یم
بې لتا مرم جانانه

ټولي نخرې دي واوره
په ځان منم جانانه

ماته قبول یې ته سپین
که غنم رنګ جانانه

زه نامعلوم لیکوال دعاء کي هم
تا یادوم جانانه

(شاعر نامعلوم لیکوال)

دامینه کيږي څنګه
یار رضاکيږي څنګه

زړه ته یاديږي هروخت
چي داهیریږي څنګه

ماته ترزړه راتیردۍ
بې وفا کیږي څنګه

تش ملاقات خویې هریوکوي
چي داخپلیږي څنګه

پښې دي ماتي شي واړي دګران
رانه بیلیږي څنګه

ستا په دیدارباندي
سړی مړيږي څنګه

خپه په یوه خبرشي
داپخلا کیږي څنګه

زماژوند ستا سره لازم بولمه
بې تاتیريږي څنګه

هغه واحداودغه هم واحددۍ
بس جمع کیږي څنګه

دمیني جال کي جانان
راحصاریږي څنګه

بیخي له درده ډک دۍ نامعلومه
زړه دي صبريږي څنګه

ش.نامعلوم لیکوال

خپل کلام وخپل تصویر                                چې مې چاڅخه ګیـلې کـیږي ماښـــامـه
دا مـې زړه تـه ورنـږدې کـیږي ماښــامـه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وایې حسن ته یې حسن پـه ملامات شي
دایـوه ښکلي دا کیسې کیږي مـاښـامـه
ـــــــــــــٌــــــــــــــــــــ
بس دښکــلو دعه یو انـــداز ښه نه دی
چــې تـرې نــاز اونـحرې کیږي ماښامه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ښه پوهیږمه چې روع به وي حوبیا هم
رانه تل دا وسواسې کیږي ماښامه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
په ژاړه هم خپل وجود شي رانه ستړی
نور تڼاکې مو لیمې کیږي ماښامه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
هلال جان هم نه پوهېږم چې څه وکړم
په توبو پسې توبې کیږي ماښامه

کاتب هلال درمان

غمجن هــرات

دهرات پــــــــه غیږکې ډیرغمونه دي
زلزلي ورکــــړي ګــــــــــزارونــــه دي

ډیرشول شـــهیدان اوماشومان ګلان
خاوروکې مات مات هاتصویرونه دي

کوم نظر راخــــــورموپه هیوادشولو
پخش موپه هرلورته داســوچونه دي

وران مـــوشوله کورونه آبادي خدایه
جوړراته بــــــې شمیره خړقبرونه دي

څه ده غــــــم ساعت ده زلزلي وه نو
تللې زمــــونږله سترګونه خوبونه دي

خاورولاندي ګل ګل هیـواد وال شوله
ځــــماپــــه زړه راکړي یې داغونه دې

میرآغاسنګرې شــــــوم په زړه ځخمې
دردکې یي دردمن زمـــونږه زړونه دي

لیک میرآغاسنګرې اشنا

تاته مـــــی قـــربان دی زړمــــی
اله ږوندون ده هجران دی زړمی

غــــم کی راحـــصار زړګـو
ږونــد ډک ده غـــبارزړګــو
نشـتون مــی ده ګران دی زړمی

مـــایـــــان راه راها کـــــردی
عشــــــقت برملا کــــــــــردی
غم کی سرګرادن دی زړمی

څه شـــــولو زړګـــــک ګــلابه
ســــــولـــو نادرک جـــــنـــابه
وخت څنګه ناځـــــوان دی زړمی

داده ګـــــلاب رنګ بیـــلتــون
زړګـــــــی نلــــــــری سکـــون
داســــی مـــی ارمـان دی زړمی

ستـــاده غــــزل تـــــوری دی
څومره په زړه پـــــــوری دی مــــیوندی افغان دی زړمی

جوړپرهــیـوادغم سولو
سترګوکی می نم سولو
سوده چاله خــوانـــظـر
هـــرات کـی ماتم سولو

شــــــوله زلــــزلـه خدایه
یـودم شـوه نعــره خدایه
کـــــورکلی راړنګ شــولو
ټوله شــــوه چـپه خـدایه

څومـــره غــمزده ښکاری
ټول ښار موخـپه ښکـاری
بیایوزلی غــــم راغــــــلو
ړنګـــــــــه میناره ښکاری

رحـــم وکـــړی تـه ربـــه
زموږتـــروسه څـه ربـــه
ته رحــم'ن رحیم اللهﷻ
قبــــول کـړی توبه ربـــه

میــــــوندی افـغـــــان الله
نلری نــــــور تـــــــوان الله
لیک پرکـــــتابچـه کـــــړلو
داغمـــــیز داســتــــان الله

څه می زړګی دی ناقرار
څه مات ارمان څه مات ارمان
زړمـی نورنکــړی انتـظار
څه مات ارمان څه مات ارمان

ده بیلتانه قیصی کوی
ماماتــوی ماماتــــــوی
سترګی می سری سترګی خمار
څه مات ارمان څه مات ارمان

ږونـــدون مـــی نلری سکون
ورک شی بیلتون ورک شی بیلتون
شپه کــــړمه تیـره ترسهار
څه مات ارمان څه مات ارمان

ستاده یادو راشی ارمان
زړه کړی خفګان زړه کړی خفګان
ستابیلتانه کـــړمه فرهار
څه مات ارمان څه ارمان

وخــــــت دی ناځـــوان
یارشوپنهان یارشوپنهان
ده عشق رنځورده مینی یار
څه مات ارمان څه مات ارمان

میـــــونــــد افــــــغـــان
څه کړی جانان څه کړی جانان
ده یارمی غـــم پراوږبار
څه مات ارمان څه مات ارمان

غزل

زور رنګ راووړ، په زور دا دی ثمره د حیا راغله
چې پتمنه، پت میَنه په عالم کې رسوا راغله

یوې پېغلې ډک بازار کې د احتیاج لاس راته ونیو
د خندا تمثیل یې وکړ، ډېره سخته ژړا راغله

توره شپه وه تور ماتم و، تور تمونو کې ایسار وم
یو ناڅاپه رڼایي شوه، د ادکې دعا راغله

اوس مې نه کوي پوښتنه چې په چا پسې رنځور یم
په دا مخ لاړې ور تف کړئ، جنازې ته که بیا راغله

لا تر څو به ډاروو، معصوم روحونه په درواغو
لا اوس هم وایو وړو ته، هلئ تښتئ بلا راغله

چې ش‌هی‌د شو عباسي او که ستا غېږ کې یې سر ایښی
ستا د زلفو خوشبویي ده، که جنت نه هوا راغله

عباسي خدرخېل

زما د خوښۍ اوښکې په ګرېوان کې مېلمنې
بیــخي داســې رڼـــې لکه اوبه د قوشــتېپې

دا خاوره مو وجود دی او اوبه یې زمونږ وینه
اخیــستې یې زمونـــږه له رګـــونو سرچــینې

پامیره داسې دنګ به وي زمونږ د غیرت څلی
د ســــتا په شان مو دنګې دي سپېڅلې ارادې

هېواده جوړې دې د سیالانو سره سیال دوی
په غـــېږه  د کابل کـــې دي د امـــن فرښتې

د امن لمـــر ختــــلی له واخانه تر هــــلمنده
وژلـــي یې د هر ســـتم او هر جــــبر تیارې

زرین به وي راتلونکی په یو نوي باب هجرانه
تاریـــخ به یادوي  د پګــــــــړۍ والو کارنامې

نذیرالله هجران

ستا د رحمت دریاب به کله په څپو راځي
نوره مې ساه له تلوسو نه په وتو راځي

دُعا که څو ده عبادت د کبریا په حضور
په تسلسل شرم٬ غیرت له پرښتو راځي

ما هم ځواني کړه نذرانه د کوم ارمان په هیله
وایي د رب حیا له دې سپینو ویښتو راځي

اوس زلیخا غوندې دیره یمه د لارې په سر
چې د یوسف کاروان د مصر له کوڅو راځي

د زړه واړه کور کې د لویې مینې شور وګوره
د ناګار خولې ته "أنا الحق" په زمزمو راځي

استاد ناګار

دا د امن کور دی
دا د امن کور دی

دلتـه محــبت عــام دی مـــړ د نــفرت اور دی
دا د امن کور دی
ګران افغانستان وطن څومره ښه سمسور دی
دا د امن کور دی

دښتې مو په امن دي
غرونه مو په امن دي
نشته د چــــاپو ویره
زړونـه مو په امن دي
کــډې د پـردو بار شـوې غــاړه غړۍ ورور دی
دا د امن کور دی

جوړ به شي اباد به شي
إن شاء الله ښاد به شي
نور به د سـیالانو سیال
دا زمــونږ هیواد به شي
غږ د پرمختګ یې اوس هرې خواته خپور دی
دا د امن کور دی

چـاچــې دلتــه جنــګ غوښتی
یــا یــې وطـــن ړنــګ غوښتی
مــونـږه کــړل ګــوزار پــښو ته
اوس یې له موږ څنګ غوښتی
هر دښمن د دې خاورې هر وخت رانسکور دی
دا د امن کور دی

نه مــني اخــطار د چا
نه مـــني ګــوزار د چا
دا د عمري وطـــــــــن
جوړ به نه شي بار د چا
ځـوان دی او غښتلی دی مټو کې یې زور دی
دا د امن کور دی

عمري پکتیاوال

د ټولنیز غفلت تاوان پر میدان و درېدی
د امت هر فرد ته په سر امتحان و درېدی

د حیاء دارو جامې یووړې د بارودو لمبو
نه شوو خبر په ننګ یې کوم مسلمان و درېدی؟!

په جومات بم و لګېد، اخ ازانګه چوپه شوله
مؤذن شهید شو پر نیمی یې آذان و درېدی

د فتنو مور به خدا زده څومره فتنې و زېږوي
که یې په وړاندې را وتلی طوفان و درېدی

د دوعاګانو وړې لپې تر دېوال لاندې شوې
مګر بیا هم را چپه نه شو اسمان و درېدی

نه بهانې وې، نه یرغل و بې ځوابه پاته
وخت ته دې هم صلاح الدینه ارمان و درېدی

د سیاسي چوپتیا په نوم انتخاب زه هم غوښتم
خو ارادو ته مې پېغور د وجدان و درېدی

محمودي مونږ چې اتحاد په پړاو ځای کې پرېښود
چې د بریو مو کاروان و روان و درېدی

محمودي انصار

ژمنه ده

ستا له هرې لویشت خاورې دفاع کومه ژمنه ده
سر مې نذرانه کې درته ايښی ګران وطنه ده

ستا له هر خواخوږي سره څنګ په څنګ ولاړ يمه
کرکه مې راغلې ستا له هر يوه دښمنه ده

خود به مې نړۍ په غيرتونو تبصرې کوي
ځکه چې ګټلې مې جګړه څلويښت کلنه ده

څوک چې ستا خلاف وي او له تاسره نفرت لري
کړې مې هغو سره دتېرو په څېر کړنه ده

څنګه به دې نه ساتي هماغه دسنګر طالب
چا دې چې دسر په بيه کړې تل ساتنه ده

خدای مو دې دا امن سل کلن او زر کلن کړي نور
نن حافظ عزير کړې له ربه دا غوښتنه ده

عزير درمان

اعدو

ايت د اعدو باندې مونږ ټول يو مأمورین
ټول ژمن يو د وطن دفاع کوو د ښکلي دين

په باب دالجهاد کي د اعداد تدریب تخنيک
په مینه وايو ټول درسونه يو مجاهدین

امير زعيم سالار زموږ ددغه سپین لښکر
ابو عبد الرحمن دئ لري ټينګ عزم متين

ولاړ لاس پر نامه يو وه هر امر ته ئې ټول
دامرِ ې مطعین يو دبیعت ئې مقبولين

تاريخ ته مو ور وړاندي کړ يو بل شانتي اصدار
ساتونکي دنهضة اسلامي يو بدر يــین

په مينه اور ته دانګو دنمرد لکه پتنګ
ساتو داسلام شمعه بله يو حواریـین

پروا نکړو په دار نه په ولچک شهاب زهيره
رڼا باندې به درومو دطٰهٰ او د ياسين

شهاب زهير

خدای پامان درنه بیلیږو معسکره
د سنګر په لور ستنیږو معسکره

خدای خبر چی سره بیا به ملاقی شو
په سپیڅلي دین ځاریږو معسکره

ټول ملګري دي ولاړ غریو نیولي
بیلتانه کې دي زړیږو معسکره

ګلورینه غیږ دي ډکه له خوندونو
له نعمت دي محرومیږو معسکره

را بخشش دی تکالیف کړه زړه له کومی
تور کړنګ په لور کوچیږو معسکره

یی کچکول د انواراتو بختوره
تر هدف تر څه رسیږو معسکره

مقدس جهادی ډېر شکر ګذار یم
چې په غیږ کې دی لوبیږو معسکره

#الحافظ مقدس جهادی
نوټ
د مبارک جګړه ایز معسکر یادښت

کړي غرق به اسراءیل وهې څپي مست فلستین
تـاریخ یـې کـړ ژونـدی دایـوبـې صـلاح الـدیـن

یو زور دسـپین ایمان ده بل نصرتي الهې ده
داڅـه تـنـدریـز وار کـوي پـه سـر دهـر بـیدین

ګـذار دابابـیل ده اوراګـیر خـاونـد دپـیل ده
زلمي دي پاڅیدلې بیا شایسته حسین حسین

له ننګ دي صدقه شم له غیرته دي قربان شم
طالـبه تا جـوړکـړی په دښـمن ده سـخت ناورین

غزا یې په زړه پوري ده ګذار یې په زړه پوري
بریـدونـه مـیـړنـې کـړي مـیـړنـې مـجـاهـدین

طالب سعید وخدای ته لپي کړي دي لاسونه
کامـیاب مـو رب لـره شـه په غـیرت مو افرین

طالب سعید