می‌دانم كه اين روزهای سخت هم می‌گذرند و تمام می‌شوند و چند سال بعد تنها خاکستر خاطرات برایمان باقی مانده.
خوب می‌دانم که باید امیدوار بود و صبر کرد؛
که زندگی سرشار از فراز و فرود است و ما این روز ها درگیر تجربه کردن فرودها شده‌ایم.
اما آدمیزاد مگر تا کجا دوام می‌آورد؟
بالأخره یک روز خسته می‌شود
بی‌صدا از درون می‌پوسد،
و دیگر برایش فرقی نمی‌کند که
روزهای پیشِ رو روشن است یا تاریک...

┏━━━━━━━━┓
🆔️سرای چامه🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛

چه غم می‌خوری؟ بر جهان خنده کن
همان گریه‌ی خردسالی بس است!

#اشرف_مازندرانی

آرزوها همه بر باد شد و عمر گذشت
هیچ‌کس هیچ مدالی ز صبوری نگرفت

#مهدخت_نبوی
|

دکتر رشید کاکاوند و شعری از سهراب...
واقعا خانه دوست کجاست؟


دو قدم مانده به گل
پای فواره جاوید اساطیر زمین می‌مانی
و ترا ترسی شفاف فرا می‌گیرد
در صمیمیت سیّال فضا
خش خشی می‌شنوی
کودکی می‌بینی
رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد
از لانه نور
و از او می پرسی؛
خانه دوست کجاست؟"

سهراب سپهري