«خاطرات خیلی عجیب هستند، گاهی اوقات می‌خندیم به روزهایی که گریه می‌کردیم، و گاهی گریه می‌کنیم به یاد روزهایی که می‌خندیدیم.»

هاروکی موراکامی

ما هیچ‌وقت فکر نمی‌کنیم که شاید آخرین دیدار، آخرین دیدار باشد.
آخرین نگاه، آخرین نگاه باشد.
آخرین لبخند، آخرین لبخند باشد.
ما همیشه فرصت ها ‌ را ساده از دست می‌دهیم.

- عباس معروفی]

لاتحزن سیخلق لک الله من ظلمة الایام نوراً..

غم مخور!
خداوند از تاریکی های روزگار برایت روشنایی می آفریند...

گفت :
سیزده حج کردم ، چون نگه کردم
همه بر هوای نفس بود !
گفتند : چون دانستی؟!
گفت : از آنکه مادرم گفت :
"سَبویی آب آور"
بر من گران آمد ...

عطار
تذکره الاولیاء


‌یک سن خاصی هست که می‌فهمی دیگه تو پدر مادر اونها هستی نه اونها اولیای تو.
و پیری پیچیده‌ترین دگردیسی ‌زندگی امروز ماست به نظرم.

سعادتمندترینِ مردمان کسانی هستند که نیکوترین افکار را در سر دارند. افکار نیکو تنها در ضمیرهای حاصل‌خیز حیات می‌یابند. آنان که تفریح را وسیله‌ای برای رشد اندیشه قرار میدهند، آنان که به موسیقیِ غنی، کتابِ خوب، نقاشیِ زیبا، نمایشنامه دیدنی، رفیق شفیق و گفتگوی نشاط بخش عشق می‌ورزند، چه کسانی هستند؟ ایشان سعادتمندترین مردمان جهان‌اند؛ آنها نه تنها خود سعادتمندند، بلکه دلیل سعادت دیگران نیز هستند.

📕 سرودهای سعادت
✍🏽 #ویلیام_لیون_فلیپس

بازگشت به خویشتن!

ما سال‌هاست با سرکوب و اجتناب از خودمان دفاع می‌کنیم...

گاهی برای زنده ماندن، مجبور شدیم احساساتمان را در اعماق وجود دفن کنیم. خشم را فرو خوردیم تا «خوب» به نظر برسیم، غم را پنهان کردیم تا قوی بمانیم، و ترس را نادیده گرفتیم تا شکست نخوریم.

اما این سرکوب‌ها، اگرچه زمانی نقش سپر دفاعی داشتند، امروز تبدیل به زنجیرهایی شده‌اند که ما را از خودِ واقعی‌مان دور می‌کنند.
وقتی مدام از احساسات خود می‌گریزیم، در واقع از «خودِ زنده و اصیل»مان فرار می‌کنیم.

مکانیزم‌های دفاعی (مثل انکار، اجتناب، سرکوب) در کوتاه‌مدت ما را محافظت می‌کنند، اما در بلندمدت مانع رشد، صمیمیت و آرامش درونی می‌شوند.

شفا از جایی آغاز می‌شود که به خودمان اجازه دهیم احساس کنیم.
اشک بریزیم، خشم را بشناسیم، ترس را بپذیریم و در آغوش خود، خودمان را آرام کنیم.

بازگشت به خویشتن، شجاعانه‌ترین سفر زندگی است.

ای دل اگر نخواندت؛ ره نبری به کوی او
بی قدمش کجا توان؛
ره ببری به سوی او..

خدایم!
یوسف تویی
و برادرانت؛ همه ما..

َ┏━━━━━━━━
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎🕯

نوشت:
«رنج می‌کشم عزیزِ من. بابت همه‌چیز. بابت زندگی، بابت مرگ. بابت تجربه‌ی تمام رنج‌هایی که لایق تحمل‌شان نبودیم..»

#کیمیا_رجبی

🌸

خوش‌بنواز ساز را کہ‌عمرِ آدمی، دَمی‌ست

‌#‌علی‌سید‌صالحی

یک نفر از همه‌چیز قطع امید کرده است.
نه فریاد می‌زند، نه گله می‌کند، فقط آرام از انتظار دست کشیده است.
یک نفر سکوت را انتخاب کرده، و بی‌هیچ توضیحی فقط ایستاده و تماشا می‌کند.
شاید در همین سکوت، شبی نوری تازه برایش پیدا شود.
شاید او باید به همین سکوت می‌رسید.


👤حاتمه ابراهیم زاده

دکتر برنیز سیگل
در کتاب خود می‌نویسد:

«اگر من به بیمارانم بگویم که سطح سلولهای ایمنی خون خود را بالا ببرند،
هیچ یک نمی‌دانند چگونه باید این کار را انجام دهند!
اما اگر به آنها یاد بدهیم
که خود
و دیگران را دوست بدارند،
در حقیقت بطور ناخودآگاه همین تغییرات در بدن آنها رخ خواهد داد.»
هنگامی که فرد ابراز محبت می‌کند،
سیستم ایمنی بدن او این قدرت را پیدا می‌کند که در برابر بیماری بایستد.

محبت،
محل عبور موادشیمیایی مغز را تغییر می‌دهد
و این امر بر مقاومت بدن تأثیرگذار است.