•
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
و خدایی که بشر را علم نوشتن به قلم آموخت.
علق⁴

روزِ " نوشتن رو بیشتر از حرف زدن دوست دارم" مبارک.
🖋

ویکتور فرانکل روانشناس معناگرا برای معنا بخشیدن به زندگی سه راه پیشنهاد می‌کند:

1- اگر انسان چیزی خلق کند، زندگی اش می‌تواند با معنا باشد، (در اینجا انسان از خود سئوال می‌کند: من برای چه زنده هستم؟)

2- انسان معنا را در شیوه تجربه کردن زندگی، یا کسی را دوست داشتن، می‌بیند. (در اینجا انسان از خود می‌پرسد: من برای چه کسی زنده هستم؟)

3- انسان معنا را در بحبوحهٔ مشکلات سنگین در می‌یابد. طرز برخوردی که ما نسبت به رنج انتخاب می‌کنیم.
در جایی که ما با یک سرنوشت غیر قابل تغییر روبرو می‌شویم. مثلاً (یک بیماری غیر قابل علاج، مرگ یک عزیز، یک موقعیت ناامید کننده و ...) در این جاست که زندگی را معنا می‌کنیم. (در اینجا انسان از خود می‌پرسد: چرا نگرش مثبت در برابرذسرنوشت غیرقابل تغییر و اجتناب ناپذیر نداشته باشم؟)

ویکتور فرانکل معتقد است که درست در جایی که ما با یک موقعیت روبه رو می‌شویم که به هیچ روشی نمی‌توانیم آن را تغییر دهیم از ما انتظار می‌رود که خود را تغییر دهیم، رشد کنیم ، بالغ شویم و از خود فراتر رویم

📕 انسان_در_جستجوی_معنی
ویکتور_فرانکل

همه چیز در گذر است …
َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

خنده دقیقا همان پایه‌ی عبادت است.
جدی بودن هرگز عابدانه نیست و نمی‌تواند باشد.
جدی بودن از منیّت است،
بخشی از همان بیماری است.
خنده بی نفْسی است.

اوشو🌺

فصل
اول
زندگی
خودت
رو
با
فصل
بيستم
زندگی
كسى
مقايسه
نكن

_🍃

💚🍃
🍃

چرا می‌کوشیم آدم‌ها را تغییر دهیم ؟
این درست نیست.

" آدم باید یا دیگران را همانطور که هستند بپذیرد، یا همانطور که هستند به حال خودشان بگذارد."

آدم نمی‌تواند آنها را عوض کند، فقط توازن‌شان را بر هم می‌زند. چون یک انسان از قطعه‌های واحدی درست نشده است که بتوان تکه‌ای را برداشت و بجایش چیزِ دیگری گذاشت. او یک کل است، و اگر آدم یک سویش را بکشد، سوی دیگرش، چه بخواهی چه نخواهی، کشیده می‌شود.

عذرخواهی نکنید، تشکر کنید.
نگید ببخشید دیر کردم،
بگید ممنونم منتظر موندی.
نگید ببخشید که انقدر صحبت می‌کنم،
بگید ممنونم که به حرفام گوش میدی.
نگید ببخشید اذیتت کردم،
بگید ممنونم که بهم لطف میکنی.
نگید ببخشید گند زدم،
بگید ممنونم تو اشباهاتم صبوری میکنی.
همیشه مثبت باشید...☕️
۱۴۰۳/۰۴/۱۴👇

روزتون قشنگ ❤️

ما با خيال زنده‌ايم، با همين دلخوشی‌های ساده، با همين گريزهای کوچک خوشبختی. واقعيت، همان خط صاف و تکراری روزمره و هميشگی‌ست، که راه برگشت ندارد. اما خيال، پرواز است. ما با خيال، زندگی را قابل تحمل ميکنيم …

🌴❤️🌴

💐 پیام ویژه👇👇👇👇

💫براي اينکه انسان کمال يابد،
صدسال کم است..
⚡ ولی برای بدنامی او
يک روز کافی است
پس، مراقب باشیم . .
💫اگر انسانها را وزن میکنی
مواظب باش تنها بر اساس
مدرکشان وزن نکنی بعضیها با مدرک
خالی از درکند و برخی بی مدرک سرشارند
از درک و شعور .
💫همـه‌ی آدم‌ها وقتی آرام باشند
زشتی ‌هایشان ته‌نشین می‌شود
و زلال به نظر می‌آیند ، برای اینکه آدمی را بشناسید قبل از مصرف خوب تکان دهید !! ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌


✾࿐༅🍂🌸🍂༅࿐✾

🌺




زندگی عزیز!
امروز هم برای گرفتنِ حالِ ما زورِ خودت را بزن؛
هیچ مهم نیست...
ما به خودمان قول داده‌ایم همه جوره حالمان خوب باشد ...

مهربانی
یعنی این

‍ ☀️آفتابی باش

هر زنی ناگزیر است آنقدر به خورشید خیره شود تا روزی سرانجام تکه ای آفتاب شود و خورشید چیست جز دانایی که روشن می کند و جز عشق که گرما می بخشد.

ما آنقدر به خورشید خیره شدیم که دیگر چاره ای جز تابیدن نداریم؛ روی خاک، روی سیاهی، روی شب، روی نادانی که از همه جا می بارد.

هر زنی باید که روشنی بیاموزد وگرنه تاریکی او را خواهد بلعید و قرن ها زیستن در غارهای تاریک و شکم نهنگان چنان مرسوم است که زنان گمان می کنند تاریکی سرنوشت محتوم هر زنی است.

چشمانی که به تاریکی عادت کنند از نور وحشت می کنند،  از آفتاب می گریزند؛ تو اما مگریز، تو اما چشمانت را به تاریکی عادت نده، تو نگذار سیاهی هم پیراهنت باشد هم بخت و اقبالت.

تو خورشیدی پس آفتاب بودن را بیازمای...

عرفان نظرآهاری

╭━═━⊰✹♡✹⊱━═━╮
    # سرای چامه 🌹🍃🌹🍃
╰━═━⊰❀♡❀⊱━═━╯

آنجا که مولانا می فرماید :
«چو خدا بود پناهت،چه خطر بود ز راهت؟!
به فلك رسد کلاهت که سر همه سرانی!»

#حس_خوب🎼

موسیقی،
اگرچه نان نمی شود،
اما شراب زندگی‌ست ...

#ژان_پل_سارتر

#ظهرتون_بخیر_🌹

تابستان
انعکاس سرخ گیلاس و سبزی سایه بود
انعکاس هفت سنگ و تب بعد از ظهر
به کنار هر گلی که می رسیدم
می خواستم تمام پروانه های جهان را خبر کنم
بر شاخه ها می نشستم
و سرود سبز سوت و سکوت را
برای جوجه های کوچک گنجشک می خواندم
تا مادر بزرگ بیاید
و از بیم سقوط و سستی شاخه بگوید
تابستان کودکی ام تنها
با گیلاس سرخ باغ و مهر مادربزرگ
معنا می گرفت
وقتی که می خندید
خیل خطوط خاطره ی آینه را پر می کرد
دستانش به عطر حلوا و حنا و ریحان عادت کرده بود
و موهای سفیدش را همیشه
به رسم بهار های بی برگشت گذشته می بافت
همیشه عکس ها ی کوچک کوچ را نگه می داشت
عکس گیوه ، گندم ، گام
عکس باغ ، برنو ، بهار
و عکس رنگ و رو رفته ی پریروز پدر بزرگ را
قصه هایی برایمان می گفت
که آنها را
از مادربزرگ کودکی خود شنیده بود
حالا ، از انعکاس سرخ گیلاس ها خبری نیست
شاخه ها توان وزن مرا ندارند
و گنجشک های شوخ شاخه نشین
به زبانی غریب سخن می گویند
غریب...

#یغما_گلرویي
__