«برایت آرزو می‌کنم که دوام بیاوری، در روزگاری که شغل اولِ انسان‌ها، زخم زدن بر یکدیگر است.»

چند وقت پیش یه مطلب علمی خوندم خیلی غم‌انگیزم کرد؛
«میگه شبکه های عصبی که بر اثر تجربیات مختلف در مغز ایجاد میشن با هیچ دارو و روشی قابل جبران و پاک شدن نیستن،مثل تروما و تجربیات تلخ و شکست هایی که برامون پیش میاد.»
پس در انتخاب تجربه‌ای که میخوای بکنی انتخاب کن
در مغز راه برگشتی نیست...

وقتی کسی از موسیقی بد می گوید، وقتی کسی قصد تخریب رقص و آواز و هنرمند را دارد، وقتی کسی زن ستیز است و نسبت به زنان، عقاید تعصب آمیزی دارد و ... به جای لعنت فرستادن بر اینگونه افراد، به جای بد و بیراه گفتن، فحش، الفاظ رکیک و جملات منفی بر علیه آن شخص، درباره اعتلای موسیقی حرف بزنید. درباره تاثیر رقص، علی الخصوص رقص های عرفانی بر روح و روان انسان سخن بگویید. درباره جایگاه بزرگ زن در مسیر درونی سخن بگویید. به قول معروف، به جای جنگ با تاریکی، شمعی روشن کنید. اینگونه افراد، ماهیت اصلی ماندگاری شان، در بحث و جدل های بی فایده است. به جای بحث کردن با اینگونه افراد، عشق و مهربانی را در قلب تان رشد و توسعه دهید. اجازه ندهید انسان هایی با این سطح از آگاهی، به راحتی بتوانند ارتعاش شما را به واسطه بحث و جدل، سخنان بیهوده، دشنام و کلمات رکیک، لعن و نفرین پایین بیاورند.

••✦✾🌸✾✦••

” آری!
دنیا تاریک است
اما وظیفه ما روشن است.“

اول تیرماه طولانی ترین
روز سال است
ایرانیان این روز را
پاس داشته و جشن
میگرفتند.
تیرگان برهمه ایرانیان فرخنده باد🎉

🔺🔻🔺🔻🔺

یک اصطلاحی هست که خدا چندین بار در قرآن ازش استفاده کرده:
"حتی ضاقت علیهم/علیه الارض...."

یعنی "کار به جایی می‌رسد که زمین با تمام فراخی‌اش بر آدمی تنگ می‌گردد."
بهترین توصیفی است که می‌شود برای بعضی لحظه‌ها، و برخی حس‌ها به کار برد، اینطور وقتها چاره‌ای نیست جز پناه بردن به خودش
باید به خودش پناه ببری، تا آرام بگیری، دوست و آشنا هم نمی‌توانند برایت کاری بکنند.
آدمی تازه می‌فهمد که هیچ پناهی ندارد جز خدا و این حس یک چیزی است شبیه دلتنگی، سردرگمی، دل‌آزردگی، یک چیزی شبیه درد!

و گفت: دوستی با کسی کن که به تغيّر تو متغيّر نگردد ..

تذکرة‌الاولیاء

هنوز آدمی نمی تواند از پَس خودش بیاید چگونه می تواند ادعای دوست داشتن کسی کند وفتی نتوانسته از زخم هایش عبور کند ..
باید توانسته باشی از خودگذشتگی آموخته باشی ..

#الهام_پورعبدالله

زيبا نبود زندگى،
استخوان شكسته در گلو مانده بود ...

شمس_لنگرودى