چشم‌هایت را ببند، صدایِ شجریان را پلی کن،
هر کجا می خواهی با رویاهایت قدم بگذار ...
دستِ کسی به رویاهایت نمی‌رسد ...

ما اجمل القلوب التى تتمنى الخير لغيرها.

«چه زیبا هستند قلب‌هایی که برایِ غیرِ خودشان آرزویِ خیر می‌کنند.»

[ درون هر انسان داستانی ست
که از عهده ی فراموش کردنش برنمی آید.. ]

صبح بخیر..

جرات داشته‌باش و اشتباه کن!
من با تمام تجربه‌های زیسته و نزیسته‌ام به تو می‌گویم که تا می‌توانی برو، بیفت، اشتباه کن و یاد بگیر و ادامه بده، ولی هرگز از هراسِ افتادن و اشتباه کردن، از تجربه‌های تازه دست نکش!
من اشتباه کردم که از حاشیه‌ی امنم بیرون زدم، اشتباه کردم تا لبه‌ی پرتگاه رفتم و اشتباه کردم که پریدم؛ ولی اگر جرات اشتباه کردن نداشتم و اگر خودم را به خطر نمی‌انداختم؛ هرگز نمی‌فهمیدم که می‌توانم پرواز کنم و هرگز قله‌های بالاتر از این را نمی‌دیدم...
گاهی بزرگترین لطف انسان در حق خودش این است که خطر کند، یکدنده باشد، اشتباه کند...

نرگس صرافیان_طوفان

   

بيست سال بعد بابت كارهايی كه نكردی بيشتر افسوس میخوری تا بابت كارهايی كه كردی!
بنابراين روحيه تسليم پذيری را كنار بگذار، جستجو كن، بگرد، آرزو كن، کشف کن ...

#مارک_تواین

بهار اول فروردین شروع نمی شود.
بهار از اولین برگ ها، از اولین شکوفه ها شروع نمی شود.
بهار وقت خریدن تقویم سال جدید و جنبیدن مورچه ها و سهره ها هم شروع نمی شود.

بهار ، یک جایی توی سر آدم است.
دقیقا وقتی شروع می شود که آدم دنبال نقطه ای برای تغییر می گردد.
لحظه ای که فکر می کند از اول یک وقتی درس می خوانم، ورزش را شروع می کنم، دنبال کار دیگری می روم، عاشق می شوم!

به خاطر همین، بعضی ها در سال چند بهار دارند،
بعضی ها هر چند سال یک بهار دارند،
و بعضی ها اصلا هیچ وقت بهار را نمی بینند؛ آنقدر که به خودشان و کارهایشان مطمئن اند.

بهار همین لحظه است.
همین لحظه که آدم می فهمد زندگی اش چیزی کم دارد.
چیزی را باید جا به جا کند.
چیزی را باید جلوی دست بگذارد.

این بهار که می آید...
برای همه، یک پیغام بیشتر ندارد:
بروید و برگ ها و مورچه ها و سهره ها را ببینید، هیچ کدام چیزی که قبلا دیده بودید نیستند.

#مینا_فرشیدنیک

تفاهم

همه انسانها کمابیش معتقدند و ادعا دارند که دروغ بد است، پول خوب است، عدالت و انصاف و صلح و آرامش خوب است و... و اينجا همه ایده های مشترک است ولی این ایده های مشترک نه تنها انسان ها را به وحدت و دوستی و تفاهم نمی رساند اتفاقا موجب تشدید تضادها و دشمنی ها می شود زیرا احساس مشترک و واحدی وجود ندارد. چرا؟

زیرا اصولاً احساس وجود ندارد و فقط ایده هاست که حکمفرماست. زیرا دل ها عموماً کرخت و خواب و بلکه مرده اند. پس در حقیقت محل تفاهم همانا دل است و نه ذهن.

استاد علی اکبر خانجانی
خداشناسی طبیعی ص 54

«دیدی که رسوا شد دلم
غرقِ تمنّا شد دلم؛»
‌
کنسرت رویال آلبرت‌هالِ لندن / ۱۳۷۳

دیگران هرچه که گفتند بگویند، بیا
خودمان شعر بخوانیم برای خودمان‌

#مهدی_فرجی

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ
هر آن کس که بر روی زمین است فانی می‌شود.
الرحمن | ۲۶

#قرآن_کریم

يُدَبِّرُ الْأَمْرَ
[او] کار [جهان] را اداره می‌کند.