‍ 📝

کربلا، داستانی بی‌پایان

کلیپ پیوست را ببینید. وقتی می‌گویند یک مطلبی عمق دارد، و آن عمق هم عمقی دیگر دارد، یاد این کلیپ می‌افتم. ظاهر، چیزی را نشان می‌دهد، تمرکز که می‌کنی، می‌بینی چیز دیگری هم عایدت شده، باز از داخل آن نکته‌ای دیگر و همینطور تا بی‌نهایت.
واقعه کربلا، برایم چنین حالتی را تداعی می‌کند. انگار مجموعه‌ای نامتناهی از داستان‌ها و اتفافاتی هستند که به هم گره خورده‌اند. هر قسمت آن‌را که زوم می‌کنی، دنیایی دارد برای خودش. کافی است فقط تمرکز کنی و با دقت ملاحظه‌اش کنی. اگر ظاهرش را ببینی، جنگی بوده که از طلوع آفتاب روز دهم محرم سال ۶۱ هجری قمری شروع شده و تا عصر همان روز ( حوالی ساعت سه بعدازظهر ) به اتمام رسیده، بعد هم که حرکت کاروان اسرا و تمام. این حدود ظاهری این واقعه است. اما می‌توانی، دوربین به دست وارد جای‌جای این صحرا شوی از تک‌تک آن لحظات، فیلمبرداری کنی و گزارش آن‌را به تفصیل بیان کنی.
دوربین را می‌توانی به داخل خیمه‌ها ببری. دنیایی است داخل خیمه‌ها. خیمه‌های اصحاب ماجرایی دارد، خیمه‌های اهل بیت ماجرایی دیگر. خیمه امام بیمار، داستان خودش را دارد و خیمه علمدار داستان دیگری.
شب عاشورا، عالمی دیگری بوده در این صحرا، فردایش عالمی دیگر.
لحظات جنگ و درگیری‌های تن به تن، لحظات حملات جمعی، هر کدام داستان‌هایی هستند بی‌انتها و نامتناهی.
عینک عقل، صحنه‌هایی ناب از این داستان شکار می‌کند، عینک مصیبت صحنه‌هایی جانفرسا و تمام نشدنی و عینک عشق و عرفان، بیکرانگی را شکار می‌کند.
جهل و کینه، خشونت و حقارت، شیطان و سپاهش، آن‌طرف، میدان‌دار هستند. آن‌ها هم داستان‌هایی عجیب دارند. هر دو طرف، زنده تاریخ‌اند، بدون مرز جغرافیایی. عالمی است این عاشورا به طول تاریخ و به وسعت جغرافیا، تمام هم نمی‌شود. زنده است و مرگ ندارد.

👤میثاق محرابی
💟 #کانال_سرای_چامه

زِهی عشق زِهی عشق که ما راست خدایا
چه نَغْزاست و چه خوب است چه زیباست خدایا

شاعر: مولوی
خواننده: مهدی بهزادپور
#سرای_چامه

یه جا خدا در نهایت همدردی میگه:
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ یعنی:
«و ما میدانیم سینه‌ات تنگ می‌شود از آنچه می‌گویند...»

قصه ها
برای "بیدار کردن" ما
نوشته شدند ؛
اما تمام عمر
ما برای "خوابیدن"
از آن ها استفاده کردیم ...!

از وقتی خواندم که بخشی از گرد و غباری که هر روز روی وسایل خانه می‌نشیند، سلول‌های مرده پوست خودمان هستند آنها را به چشم دیگری نگاه می‌کنم.
اگر بخواهیم ایده‌ی “ما از خاکیم و به خاک برمی‌گردیم” را هم جدی بگیریم می‌شود با اطمینان بیشتری خود را در محاصره‌ی مردگان ببینیم؛ و این قسمت جالب ماجراست.

تصور کنید هر بار که دستمال در دست می‌گیرید تا خانه‌تان را گردگیری کنید در واقع دارید تکه‌های مرده‌ی خودتان و جنازه‌ غریبه‌ها را ‌پاکسازی می‌کنید.
در یک روز طوفانی، وقتی باد گرد و خاک زیادی را توی خانه آورده به این فکر کنید که الان چه کسانی روی میز ناهارخوری‌تان نشسته‌اند. می‌شود برای هر تکه‌ای از این گرد و غبار اسمی گذاشت. این آثار به جا مانده از آقای خالقی است؛ مردی که در خانه بچه‌هایش را کتک می‌زد و در خیابان به غریبه‌ها «نوکرم و مخلصم» می‌گفت. این قسمتی از خانم شعبانی است؛ زنی که می‌خواست جهانگرد شود و همه دنیا را زیر پا بگذارد اما هیچ وقت بالاتر از خزر و پایین‌تر از خلیج فارس را ندید. این تکه‌ای از تن رویاست؛ دختری که فرصت نکرد رویاهایش را در خاک مادری زندگی کند.

هر آنچه در اطرافمان است زمانی زنده و بازیگری از نمایش حیات بوده. حالا می‌توانید قبل از کشیدن دستمال روی شیشه بگویید: خداحافظ مرجان، خداحافظ علی‌اکبر، خدانگهدار خانواده‌ی پالیزبان.

#سرای_چامه

دلی یا دلبری
یا جان و یا جانان،
نمی‌دانم!
همه هستی تویی
فی‌الجمله، این و آن نمی‌دانم...
#سرای_چامه

همه ی ما فکر می کنیم هنوز به اندازه کافی زمان داریم تا با دیگران یک سری کارها را انجام دهیم،
و به آن ها چیز هایی را که می خواهیم و باید، بگوییم
و بعد ناگهان اتفاقی می افتد که باعث می‌شود بایستیم و به کلماتی مثل "اگر" و "ای کاش" فکر کنیم.

👤فردریک بکمن
📚مردى به نام اوه

به‌ندرت به جای زخم‌ها فکر می‌کنی، اما هر وقت به یادشان می‌افتی، می‌دانی که علامت‌های زندگی‌اند، نامه‌هایی از الفبایی نهان‌اند که داستان هویتت را باز می‌گویند، زیرا هر جای زخم یادبود زخمی‌ست که التیام یافته و هر زخم بر اثر برخوردی نامنتظر با جهان ایجاد شده، یعنی یک تصادف یا چیزی که لازم نبوده اتفاق بیفتد. امروز صبح که به آینه نگاه می‌کنی پی می‌بری سراسر زندگی چیزی به‌جز تصادف نیست و تنها یک واقعیت محرز است، این‌که دیر یا زود به پایان خواهد رسید.

#پل_استر
|#سرای_چامه

نسلِ ما ، همدلی می خواهد ، امید می خواهد ...
کمی همدل باشیم و برای دلهایِ همدیگر ، نوید بخشِ اتفاقاتِ خوب ...
شاید دنیا دلش خواسته باز هم سخت بگیرد ،
من و تو نباید خودمان را از فرصتِ لبخند محروم کنیم !
من و تو نباید به بهانه ی تقدیر ، زانویِ غم بغل بگیریم ...
می توان ساده هم شاد بود ،
حتی با یک گل ،
حتی با لبخندِ معصومانه ی یک کودک ،
حتی با شنیدنِ صدایِ نفس هایِ عزیزانی که به حضورشان محتاجیم ...
این ها حقیقت است و شعار نیست !!!
بیایید برایِ شادی و سلامتیِ هم دعا کنیم ، آرزو کنیم ، کمک کنیم ...
شاید خدا دید ... به انسانیت امیدوار شد ؛
دستِ اتفاقاتِ بد را گرفت و از سرزمین ما دورشان کرد ...
شاید دوباره مثلِ نیاکانمان خوشبخت شدیم ...
من ایمان دارم ؛
اگر خودمان اراده کنیم ، همه چیز درست خواهد شد ...
تمامش به ما بستگی دارد ...
دارم چراغِ ذهن و اندیشه ی این مردم را می بینم که دانه دانه شب های سیاهمان را روشن می کند ...
دل من هم روشن است ؛
فردا ؛
روزِ خوبی خواهد بود ...

نرگس صرافیان طوفان‌
#سرای_چامه

بعضی روزها ....
هیچ چیز درست از آب در نمی آید!
بگو میگذره
و آن روزها را هم زندگی کن...
همه انسانها
از این "بعضی روزها" دارند
و هیچ دلیلی
بر بدشانسی نیست
اینو برای خودت قانون کن:
تو زندگی میتونی از ویرگول و نقطه سر خط استفاده کنی
ولی نقطه پایان هرگز!
تا زندگی هست باید با تمام وجود زندگی کرد.
#سرای_چامه

این ویدیو را با صدای بلند تماشا کنید؛

صدای لذتبخش حرکت خوشه های گندم؛ صدایی که ونگوگ با استفاده از رنگ ها آن را در نقاشی اش "خوشه های گندم" نشان داده است.


#سرای_چامه
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿

استاد کلهر، چنان می‌نوازید که به تماشایتان آسمان می‌نشیند، باد می‌ایستد، خاک به پای می‌خیزد و آتش به سماع می‌آید
☄#سرای_چامه

فکر زنجیری کنید ای عاقلان
بوی گیسویی مرا
دیوانه کرد...



  ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎📝

من گم شده ام سهراب
لب تفتیده و کف کرده
من آمده ام پی آب
راستی؟
آدرس آن کاج کجا بود؟
سهراب سراب بود کلک باز
قایق راساختم اما پشت شهر دریایی نیست
راستی؟
گفتی از شقایق بپرسم راز گل سرخ چیست؟
کجایی سهراب
نه گل سرخی مانده نه شقایقی
نه دریایی مانده و نه قایقی
گم باید شد از این خاک غریب
خسته ام از این آدرس های غلط
میان سایه سار کاج های فریب
بدرود ...
#سرای_چامه

.
آنان را
که در حال رقص بودند
کسانی به دیوانگی متهم کردند
که قادر به شنیدنِ
صدای موسیقی نبودند.

#فریدریش_نیچه