یاد این جمله ی عباس معروفی افتادم.


"چقدر آهنگهای قشنگ در اين دنيا وجود داشت كه من نشنيده بودم."

📝

با هیچ منطقی نمی‌شد بر این زندگی نام زندگی گذاشت، زندگی نبود؛ صرفاً در مسیری مشخص به‌جلو رانده می‌شدی.
تمام فکر و ذکرمان شده
بود امید به آینده .
تنها چیزی که به زمان حال معنا می‌داد این بود که باید به هر طریقی، به هر شکلی، از آن گذر کرد.

👤هدا مارگولیوس کووالی

تو دنیای رنگی
، با این زرق و برقاش،
همینجوری ساده،
همینجوری خوب باش.

«بدترین نوع گم‌شدن این است
که در خانه‌ی خودت باشی ،
میان آدم‌هایی که می‌شناسی ،
اما ناگهان میبینی که زبان هیچ کدامشان را نمیفهمی
و آن‌ها هم تو را نمی‌بینند.»