در کتاب سندرم دختر خوب میخونیم که:
به خودتان اجازه دهید که گاهی هم بد باشید،
این بد بودن گاه و بی‌گاه،
نه تنها مشکلی ندارد بلکه مفید هم هست،
در واقع اگر اجازه ی این بد بودن گاه و بی‌گاه را از خودتان بگیرید،
مدام افرادی را به زندگی خود جذب می‌کنید،
که این بد بودن را به شما نشان دهند...

╭━═━⊰✹♡✹⊱━═━╮
سرای _چامه
╰━═━⊰❀♡❀⊱━═━╯

ببخش کسانی را که بلد نبودند با تو آنگونه که شایسته تو بود رفتار کنند،
آنها به تو
احترام و مراقبت از خودت
را آموختند.

╭━═━⊰✹♡✹⊱━═━╮
سرای _چامه
╰━═━⊰❀♡❀⊱━═━╯

صدای همهمه می‌آید
و من مخاطب تنهای بادهای جهانم!
و رودهای جهان
رمز پاک محو شدن را
به من می‌آموزند،
فقط به من!
و من
مفسر گنجشک‌های درهٔ گنگم...


#سهراب_سپهری

«که همیشه در
اوج
یک پنجره باز است؛
پنجره‌ای
روشن
که همیشه هست…»

[پل الوار]

یک قلبِ پاک
از تمام معابد و مساجد جهان ،
زیباتر است ...☕️

#ولتر

┏━━━━━━━━┓
🆔️سرای چامه🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛

📝

«فکر نکن کسی که به تو دلداری می‌دهد خودش هیچ غم و غصه‌ای ندارد و زندگی‌اش آینه‌ی همان واژگان ساده و آرامی است که به زبان می‌آورد؛ واژگانی که گاه به تو کمک می‌کنند. مشقات و غصه‌های زندگی او به مراتب بیشتر از زندگی توست و وضع تو به مراتب بهتر از اوست.
اگر غیر از این بود، هرگز نمی‌توانست آن واژگان تسلی بخش را پیدا کند تا به تو بگوید.»

• راینر ماریا ریلکه نامه به فرانتس کاپوت

┏━━━━━━━━┓
🆔️سرای چامه🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛

هر چند وقت یک بار آدم باید به خودش برگردد. مخصوصا بعد از هر تروما و مریضی و هر نوع جدا افتادگی‌ای. آدم باید برگردد و تکه‌های خودش را جمع کند. از خودش بپرسد در چمدان سفرش به آینده خود کدام من‌ها را جا دارد ببرد؟ کدام‌ها را جا گذاشته و کدام‌ها حتی اگه جا نبود باید یک جوری بچپاند.
یکی از بخش‌هایی که همیشه جا می گذارم و هر بار که بر می‌گردم به خودم، شگفت زده آن‌جا پیدا می‌کنم، این بخش کودک جدی شوخ طبعم است. کودک غرق در لذتی که با کودک‌های غرق در لذت دیگران هم‌بازی می‌شود. کودکی که بازی می کند. بازی در صدر اهمیت دنیایش قرار گرفته. با جدیت بازی می‌کند. بازی به جانش بسته است. بازی و غرقگی.