زندگی کردن ،
نایاب ترین چیز در این دنیاست !
لذت ببر، نفس بکش،
عاشق شو، شکست بخور،
پیروز بشو،
کارهای خارق العاده انجام بده !
وگرنه زنده بودن را که همه بلدند،
زندگی کن . ..

در کودکی، خیال می‌کردم آزادی، همان روزی‌ است که به خواسته‌ام برسم؛ وقتی اسباب‌بازی مورد علاقه ام را بخرم، وقتی در زنگ ورزش برنده شوم، وقتی حرفم شنیده شود.
بعدها، فهمیدم "خواستن" خودش زنجیر است.زیرا آن‌چه از او خواسته بودم، همان بود که بعدتر مرا اسیر کرد. مثل آن روز که در مترو، لحظه‌ای نگاهم افتاد به دختری که پشت به همه ایستاده بود؛ نه به‌قصد فرار، نه قهر، فقط انگار دیگر چیزی نمی‌خواست. چشمانش خاموش بود اما چهره‌اش آرام، شبیه کسی که بارها از دنیا خواسته و حالا فهمیده، خواستن، لزوماً زندگی نیست. همان لحظه بود که دریافتم، آدمی گاه برای آن‌که آرام شود، باید خواستن را از خودش بیرون بکشد، نه آن‌که دنیا را در خودش فرو ببرد.ما جهان را به گمان رسیدن می چرخانیم،ولی گاهی رسیدن، در وانهادن است. در ایستادن در جایی که همه می‌دوند. در بستن چشمی که همه باز نگه‌اش داشته‌اند برای بیشتر خواستن.و زندگی پر از خواسته های ناتمام است ،و ما همه شاگردانی هستیم که در کلاس رهایی مردود می شویم..

#سعید_پوربهشت

📝

در جوخه‌های اعدام
پس از شنیدن فرمان "آتش!"
سربازی زودتر از همه شلیک می‌کند
سربازی دیرتر
و دیگر سربازها، در میان این دو!

قسم به مکث!
به اختلاف زمانی میان دو شلیک.

ما همه سربازیم.
آن که زودتر ماشه می‌چکاند
جلاد
آن که دیرتر شلیک می‌کند
عاشق
و مابقی ماموریم!

👤 #حسن_آذری

اگه اشتباهت رو میپذیری
اگه آدما رو قضاوت نمیکنی
اگه نگران حرف مردم نیستی
اگه با هر کسی بحث نمیکنی
اگه دیگران رو راحت میبخشی
اگه مسئولیت کاراتو قبول میکنی
اگه نظر مخالف بقیه زود بهت برنمیخوره
داری راهو درست میری

‏در اعماق ما رعد و برق‌ها، طوفان‌ها و باران‌هایی است که هواشناسی‌ها هرگز از آن‌‌‌ها سخنی نمی‌گویند.

‏-محمد الماغوط

«امیدوار بودم؛
و آن‌هایی که امیدوارند، بیشتر رنج می‌کشند.»

از بیشتر مراجعه کنندگان می پرسم:
«دقیقا از چه چیز مرگ می ترسید؟»
پاسخهای مختلفی که به این پرسش می دهند، غالبا به درمان سرعت می بخشد. پاسخ جولیا «همه کارهایی که انجام نداده ام» به جانمایه ای اشاره می کند که برای همه آنهایی که به مرگ می اندیشند یا با آن روبرو می شوند اهمیت دارد: رابطه دوجانبه بین ترس از مرگ و حس زندگی نازیسته.
به عبارت دیگر هرچه از زندگی کمتر بهره برده باشید، اضطراب مرگ بیشتر است. در تجربه کامل زندگی، هرچه بیشتر ناکام مانده باشید، بیشتر از مرگ خواهید ترسید. نیچه این عقیده را با قوت تمام در دو نکته کوتاه بیان کرده است:«زندگی ات را به کمال برسان و به موقع بمیر.» همان طور که زوربای یونانی با گفتن این حرف تاکید کرده است:«برای مرگ چیزی جز قلعه ای ویران به جا نگذار» و سارتر در زندگی نامه خودنوشتش آورده: «آرام آرام به آخر کارم نزدیک می شدم... یقین داشتم که آخرین تپشهای قلبم در آخرین صفحه های کارم ثبت می شود و مرگ فقط مردی مرده را درخواهد یافت».

 -اروین یالوم