فکر میکنم این شعر را خدا نوشته! خدا به مولوی گفته!؟ شاید هم شمس با مولانا به قهر سخن گفته! خلاصه....

شاهکار مولانا با صدای شاملو
🌹♠️
┏━━━━━━━━┓
🆔️سرای چامه🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛

قبل از اینکه با کسی بحث کنید از خود بپرسید:
آیا این شخص از لحاظ ذهنی به اندازه کافی بالغ است
تا مفهوم دیدگاه متفاوت را درک کند؟
اگر نه، دلیلی برای بحث نیست.

📚
┏━━━━━━━━┓
🆔️سرای چامه🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛

خُدا:
وَابتَغوا إِلَيهِ الوَسيلَةَ
وسیله‌ای برای تقرب به "او/من" بجوئید
مائده³⁵

زندگی شوق رسیدن به همان فردایی‌ست
که نخواهد آمد
تو نه در دیروزی
و نه در فردایی
ظرف امروز، پر از بودن توست.
سهراب سپهری

┏━━━━━━━━┓
🆔️سرای چامه🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛

آدم‌های بهاری
چه می‌کنید
با برگی که خزان دوست دارد؟!

📝

این سرگذشت گاو عبوسی ست که از کنار علفزارها بی صدا گذشت و ماق‌های عطش را در گلو خفه کرد، مباد که عیش کسی را مکدر کرده باشد. آوازخوان لالی که می‌داند کسی دلتنگ لالایی خواندن او نخواهد شد. مزاری که می‌داند تهی خواهد ماند. آفتابگردانی که از خورشید خاطره‌ای محو و عزیز دارد، و هر شب روی پل هوایی پشت خانه‌اش به آن خاطره فکر می‌کند، تا روزی که در هجوم ناگهان نور دوباره آدم برفی شود.

عزیزم گفتی چیزی بنویس. کلماتم آتشند. و نوشتن، کار سختی است برای هیزم ملولی‌ که راه می‌رود و خسته است، می‌نشیند و خسته است، می‌خوابد و خسته است، می‌میرد و خسته است.
همین.

👤حمید سلیمی

می‌گویند: ‏برایت خواب‌های خوشی را آرزومندیم. خواب زیبا به چه کارمان می‌آید
وقتی ما گرفتارِ بیداری دردناکی هستیم.


✍ #محمود_درویش

«حيث في يدك لا يصل؛ فروع الله ينزل. آخذ هذا المشهد. لقد رأيت ذلك مرات عديدة...»

جایی که تو دستت نمی‌رسد، خدا شاخه‌ها
را پایین می‌آورد. من این صحنه را بارها دیده‌ام …

‏جُنَید شبلی را گفت:

"اگر در همه عالَم کسی را یابی که در یک کلمه ازینچه می‌گویی موافقِ تو بُوَد،
دامنش را محکم بگیر ..."
🌹♠️
[مقدّمه تذکرة الاولیاء-عطّار نیشابوری]

یه تیکه کتاب از ملت عشق 📚

مولانا خودش را «خاموش» می‌نامید؛ یعنی ساکت. هیچ به این موضوع اندیشیده‌ای که شاعری، آن هم شاعری که آوازه‌اش عالمگیر شده، انسانی که کار و بارش، هستی‌اش، چیستی‌اش، حتی هوایی که تنفس می‌کند چیزی نیست جز کلمه‌ها و امضایش را پای بیش از پنجاه هزار بیت پرمعنا گذاشته چطور می‌شود که خودش را «خاموش» بنامد؟

#الیف_شافاک

آسمان بر فراز بام 
چقدر آبی، چقدر آرام  است! 
درختی بر فراز بام 
شاخه اش را می‌جنباند. 
ناقوس در آسمان پیش چشم 
آرام، آرام طنین می‌اندازد 
پرنده ای بر درخت پیش چشم 
آواز حزن انگیز خود را سر می‌دهد. 
خدای من، خدای من! زندگی اینجاست
بی آلایش و آرام
این هیاهوی آرام بخش از جانب شهر می‌آید.
هان با تو هستم ! تو که همواره گریانی!
تو را می‌گویم هان!
چه کردی با جوانی خویش؟

🌹♠️
#پل ورلن