ابلیس بر عیسی (ع) آشکار شد و گفت: تو نبودی که می‌گفتی جز آنچه خداوند مقدرت کرده است بر تو نرسد؟ فرمود: بلی.
گفت: پس خویشتن را از قله‌ی این کوه فرو انداز. اگر مقدر باشد که به سلامت مانی، بمانی. فرمود: ای طرد‌شده‌ی رحمت خداوند را رسد که بندگان را آزماید نه بندگان را که خداوند را آزمایند.

#کشکول_شیخ_بهایی
#حکایت

آدمها در اصل توان و تحمل
خوشبختی را ندارند!
طالبش هستند بی تردید،
اما همین که بهش برسند
حرص و جوش میزنند
و خواب چیزهای دیگری می‌بینند ...

مارگریت_دوراس
❤️

🌞صبح
آغاز دوباره زیستن است.
تنفسی عمیق، از تازه ترین هوای زندگی

پس امروز را نفس بکش و
عشق را در بند بند وجودت جارى كن❤️

حوالی دلچسب ترین و دنج ترین خاطراتت بشين
چای دم کن، لبخندی بزن
و زیبایی ها را تکثیر کن😍


سلام🌹
صبحتون قشنگ❤️

مانند دیگران نباش
حتی اگر تو تنها فردی هستی که مانند دیگران نیست

داستایفسکی
📕 برادران_کارامازوف

ژاله آموزگار، پژوهشگر برجسته فرهنگ ایران و زبان‌های باستانی در برنامه‌ فرهنگی «شب‌های بخارا» از جوانان در ایران خواست که ایران را ترک نکنند. ‌
خانم آموزگار گفت «جوانان تنهایش نگذارید... نروید، ایران تنهاست ...اگر می‌روید ایران را به دست که می‌سپارید؟... ایران را تنها نگذارید. فردوسی نمی‌بخشدتان.«
این جلسه به عنوان هشتصدمین شب از سلسله شب‌های بخارا با همکاری انتشارات مروارید و خانه اندیشمندان علوم انسانی به مناسبت رونمایی از کتاب «از ستیز تا ستایش: فردوسی و شاهنامه به روایت شاعران ایران» نوشته نیما ظاهری برگزار شد. ‌
در این جلسه علاوه بر ژاله آموزگار، استادان زبان فارسی همچون محمدرضا شفیعی کدکنی، حسن انوری و مسعود جعفری جزی نیز شرکت داشتند. ‌

ژاله آموزگار دارای دکتری در رشته زبان‌های باستانی (زبان‌های ایرانی و مزدیستی) از دانشگاه سوربن فرانسه، بیش از ۳۰ سال است که در دانشگاه تهران تدریس می‌کند. او ده‌ها کتاب و مقاله تالیف و ترجمه کرده است از جمله اسطوره زندگی زرتشت با همکاری احمد تفضلی، زبان پهلوی - ادبیات و دستور آن با همکاری احمد تفضلی و تاریخ اساطیری ایران.

+ علاقه به "تنهایی" ممکن نیست گرایشِ نخستینِ انسان باشد !

مردم میگویند که درد کشیدن آدم را شریف و پاک میکند!
این یک دروغ است....
درد فقط آدمی را بی رحم میکند.....!
#سامرست‌موام

چند پیام زیبا

آتش نهان
پرواز همای

https://t.me/httpsCAme

☑️هیچ انسانی نباید فرزندی به دنیا بیاورد مگر اینکه بخواهد تا پایان در تربیت و آموزش او پایداری کند.

#افلاطون

بیهوده فرار می‌کنی!
اندوه؛
بومرنگی‌ست
که به هر شکلی رهایَش کُنی
باز،
به تو برمی‌گردد…

سپهر، خون به دلم می‌کند نمی‌داند
که آبروی سفالِ شکسته از باده است

#صائب_تبریزی

کسی نیک بیند به هر دو سرای
که نیکی رساند به خلق خدای

#سعدی
#درنگ

شکل گیری باورهای ما خیلی وقت ها

غیرارادی و ناخواسته است.

https://t.me/httpsCAme