مرا عهدیست با شادی، که شادی آنِ من باشد

#مولانا

مردان خدا

سید جلال الدین محمدیان

َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

به خودت یاد بده که...!
بدون مورد توجه قرار گرفتن
بدون تایید‌ شدن
بدون دعوت‌ شدن ب جمعی
و بدون حمایت شدن هم
حالت خوب باشه و بتونی از زندگیت لذت ببری...


❤️🦋❤️⭐️

هر کو نکند فهمی زین کِلکِ خیال انگیز
نقشش به حرام اَر خود صورتگر چین باشد

در کار گلاب و گُل حکم اَزلی این بود
کاین شاهد بازاری وآن پرده‌نشین باشد

#حافظ

وقتی کسانی را که دوست می‌داریم از دست می‌دهیم، دیگر هرگز نباید روحشان را بیازاریم؛ چه زنده باشند و چه مرده،
در عوض باید تسلی را در شیئی بیابیم که ما را به یادشان می‌اندازد؛
یک چیزی...
نمی‌دانم...
حتی یک گوشواره!
‏📚موزه‌ی معصومیت
#اورهان پاموک

اورسولا گفت: ما از اینجا نمی‌رویم،
همینجا می‌مانیم، چون در اینجا صاحب فرزند شده‌ایم.
خوزه گفت: اما هنوز مُرده‌ای در اینجا نداریم،
وقتی کسی مُرده‌ای زیرخاک ندارد، به آن خاک تعلق ندارد.
اورسولا با لحنی آرام و مصمم گفت:
اگر قرار باشد من بمیرم تا بقیه در اینجا بمانند، خواهم مُرد...

📕 #صد_سال‌_تنهایی
👤 #گابریل_گارسیا_مارکز

🤞❤️🤞

🔹 میرسیدعلی همدانی،
عارف و دانشمند قرن هشتم هجری ایران، سه بیت دارد که ازلحاظ محتوایی و پیام انسانی فوق‌العاده است:

"هرکه مارا یاد کرد ایزد مَر او را یار باد
هرکه مارا خوار کرد از عمر برخوردار باد

هر که اندر راهِ ما خاری فِکَند از دشمنی
هر گُلی کز باغِ وصلش بِشکُفد بی‌خار باد

دردو عالم نیست مارا با کسی گردوغبار
هرکه مارا رنجه دارد، راحتش بسیار باد"
جناب دولتمند خال اف هنرمند مشهور تاجیکستان به آواز این سه بیت را خوانده است.

َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

#آسرایی

تو روز روزگار من
بی تو روزای شادی نیست
تو دنیای منی اما، به دنیا اعتباری نیست ....


🎧❤️🤞❤️🎧

َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

📝

زورت که به تغییر جهانت نرسید، موهات را کوتاه می‌کنی و این کوتاه شدن، جای تمام نشدن‌ها و نتوانستن‌ها به تو احساس قدرت می‌دهد.
می‌روی به پیکار با روزگار و قیچی بر می‌داری تا ریسمان اتصال اندوه و شکست را قطع کنی و ناکام برمی‌گردی و می‌افتی به جان ساقه‌ی نازک موهات و آن‌ها را کوتاه می‌کنی و به جای رنج‌ها، نقطه‌ی اتصال دلخوشی‌های خودت را قطع می‌کنی و زورت به جهان که نرسید، به جای همه، از خودت انتقام می‌گیری...
دوست داری تغییر مثبتی در جهانت ایجاد کنی و وقتی نمی‌شود، خودت را و زاویه‌ی نگاه خودت را تغییر می‌دهی و احساس بهتری به خودت پیدا می‌کنی و این دل کندن از لطافت و سکون، تو را قدرتمندتر و جسورتر می‌کند.
با خودت که کنار آمدی و از موهای بلند و زیبات که دل کندی؛ بیشتر از هر بار دیگری احساس رهایی و قدرت می‌کنی، شبیه به درختی که شاخه‌های اضافی‌اش را بریده و ایمان دارد که بیشتر از همیشه قد خواهد کشید...

👤#نرگس_صرافیان_طوفان‌
#سرای_چامه

َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

چیزی که
دنیا به آن نیاز دارد

بازگشت به
"نجابت" و "مهربانی" است...

#ویلیام‌وایلر

َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

🔸سلام (تو میگی سلام)
🔹با صدای : نوش آفرین
🔸ترانه : پاکسیما
🔹آهنگ  و تنظیم : شهرام آذر
🔸آلبوم : هفت دریا
َ┏━━━━━━━━┓
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

قبل از پنجاه سالگی به طرزی غافلگیر کننده یقین پیدا کردم که فانی هستم.

در یکی از شبهای کارناوال، با زنی خارق العاده، پرشور تانگو میرقصیدم. چنان چسبیده به هم میرقصیدیم که گردش خون در رگ هایش را حس می کردم .
در این حال خوش بودم که رعشه مرگ برای نخستین بار سراپایم را لرزاند و کم مانده بود نقش زمین شوم. پنداری پیامی پرخاشگرانه از غیب در گوشم پیچید: هر کاری هم بکنی باز امسال یا صد سال دیگر، بالاخره برای ابد خواهی مرد .
زن وحشتزده از من فاصله گرفت و گفت چی شده؟ گفتم هیچی و دستم را روی قلبم گذاشتم .
از آن پس دیگر عمرم را با سال حساب نکردم بلکه به لحظه شمردم ..


خاطره دلبرکان غمگین من
#گابریل_گارسیا_مارکز

روزتون عالی
#سرای_چامه

‍ 📚📚

#فلسفه
#ادبیات

"بودن یا نبودن. مسئله این است. آیا بهتر آن است که ضربه‌ها و لطمه‌هایِ روزگارِ غدّار را تاب بیاوری یا آن که اسلحه در دست گیری و با انبوهِ مشکلات بجنگی تا آن ناگواری‌ها را از میان برداری؟ مُردن آیا فقط خوابیدنی است؟ چیزِ بیشتری نیست؟ اگر خوابِ مرگ دردهایِ قلبِ ما و هزاران دردِ دیگری را پایان می‌بخشد که طبیعت بر جسمِ ما مستولی می‌گردانَد، پایانی است که البته باید آرزومندش باشیم. مردن... خوابیدن... اما شاید هم خواب دیدن. آه، همین است که مانع می شود. این که وقتی این جسمِ خاکی را دور انداختیم، شاید در آن خوابِ مرگْ خواب‌هایِ پریشانی ببینیم! ترس از این رویاهاست که ما را به تأمل وا می‌دارد و عمرِ مصیبت و سختی را این‌چنین طولانی می‌کند. چراکه اگر شخص به یقین بداند می‌توان خود را با خنجری برهنه آسوده کرد، کیست که در مقابلِ لطمه‌ها و خفّت‌هایِ زمانه، ظلمِ ظالم، کِبرِ متکبر، دردهایِ عشقِ شکست خورده، معطل شدن در دیوانخانه‌ها، وقاحتِ منصب‌داران، تحقیرهایی که لایقانِ صبور از نالایقان می‌بینند، تن به تحمل دهد؟ کیست که حاضر به بردنِ این بارها باشد و بخواهد یکسر زیر فشارِ زندگانیِ پُر ملال ناله سر دهد و عرق بریزد؟ اما ترس از این که بعد از مرگ چه خواهد گذشت، در آن سرزمینِ نامکشوفی که هیچ مسافری از سرحدش بر‌نمی‌گردد، اراده را سست می‌گردانَد. همین است که ما را وا می‌دارد تا رنج‌هایی را که می‌کشیم تحمل کنیم و نخواهیم خود را به میانِ رنج‌هایِ دیگری پرتاب کنیم که چیزی از آنها نمی‌دانیم. تفکر همه‌ی ما را ترسو می‌گرداند."

📘 #هملت
👤 #شکسپیر
#سرای_چامه

نباید به خانه برمی‌گشتیم
امان از زخم بزرگ زندگی!
باید همانشب
میان کویر، از قطار می‌پریدیم...

قصۀ ما را کسی نمی‌نویسد؛
مثل قهوه‌ای روی میز کافه فراموش می‌شویم...


#سلمان_نظافت‌یزدی
#سرای_چامه

امروز در میدان انقلاب، از خیابان دوازده فروردین رد می‌شدم که مقابل قهوه‌خانه‌ای ماتم بُرد. زیباییِ #آهو_خردمند میخکوبم کرد. چشم‌هایش...

یاد ترانهٔ «آهوی پرکرشمه» افتادم که همسرش #محمود_استادمحمد سال‌ها پیش برایش نوشته‌بود و داده‌بود مارتیک بخوانَد.

زیبایی شاید تنها چیزی است که می‌تواند دست‌تنها از خودش دفاع کند.
#سرای_چامه

پنج انسان سرشناسی که در ایام پیری مهم‌ترین کار را انجام دادند:

۱. #تولستوی در هشتادودوسالگی کتاب «من نمی‌توانم ساکت باشم» را نوشت.

۲. #جرج_برناردشاو در نودوسه‌سالگی نمایشنامه «قصه‌های خارق‌العاده پندآموز» را نوشت.

۳. #پیکاسو در نودسالگی بهترین نقاشی‌هایش را کشید.

۴. #چرچیل در هشتادودو سالگی کتاب «تاریخ کشورهای انگلیسی زبان» را نوشت.

۵. #سامرست_موام در هشتادوچهارسالگی کتاب «دیدگاه‌ها» را نوشت.

هیچ‌وقت برای هیچ‌کاری دیر نیست.
#سرای_چامه

طبق یک نظرسنجی از سالمندان بالای ٨٥ سال،درباره بزرگترین اشتباهاتشان:

- داشتن بیش از یک یا دو فرزند،
- بی‌دقتی در انتخاب همسر،
- کار کردن زیاد، به بهای نخوابیدن کافی،
و لذت نبردن از جوانی را،
حسرت‌های بزرگ زندگی خود دانسته‌اند!