ای دل اگر نخواندت؛ ره نبری به کوی او
بی قدمش کجا توان؛
ره ببری به سوی او..

خدایم!
یوسف تویی
و برادرانت؛ همه ما..

َ┏━━━━━━━━
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎🕯

نوشت:
«رنج می‌کشم عزیزِ من. بابت همه‌چیز. بابت زندگی، بابت مرگ. بابت تجربه‌ی تمام رنج‌هایی که لایق تحمل‌شان نبودیم..»

#کیمیا_رجبی

🌸

خوش‌بنواز ساز را کہ‌عمرِ آدمی، دَمی‌ست

‌#‌علی‌سید‌صالحی

یک نفر از همه‌چیز قطع امید کرده است.
نه فریاد می‌زند، نه گله می‌کند، فقط آرام از انتظار دست کشیده است.
یک نفر سکوت را انتخاب کرده، و بی‌هیچ توضیحی فقط ایستاده و تماشا می‌کند.
شاید در همین سکوت، شبی نوری تازه برایش پیدا شود.
شاید او باید به همین سکوت می‌رسید.


👤حاتمه ابراهیم زاده

دکتر برنیز سیگل
در کتاب خود می‌نویسد:

«اگر من به بیمارانم بگویم که سطح سلولهای ایمنی خون خود را بالا ببرند،
هیچ یک نمی‌دانند چگونه باید این کار را انجام دهند!
اما اگر به آنها یاد بدهیم
که خود
و دیگران را دوست بدارند،
در حقیقت بطور ناخودآگاه همین تغییرات در بدن آنها رخ خواهد داد.»
هنگامی که فرد ابراز محبت می‌کند،
سیستم ایمنی بدن او این قدرت را پیدا می‌کند که در برابر بیماری بایستد.

محبت،
محل عبور موادشیمیایی مغز را تغییر می‌دهد
و این امر بر مقاومت بدن تأثیرگذار است.

به قول لوییزگلوک:


ما فقط یک‌ بار
در کودکی،
جهان را
نظاره می‌کنیم
باقی،
خاطره است

💚🤍❤️

َ┏━━━━━━━━
🆔️ سرای چامه 🦋🦋🦋
┗━━━━━━━━┛
https://t.me/httpsCAme
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎

‏و اما عزیز من..
زندگی که فقط فتح قله‌ها نیست
زندگی گاهی بیرون آمدن از دره‌هاست.

سهمِ ما از دنیا

از خیام پرسیدند: حاصلِ این همه رفت و آمد چیست؟
نگاهی به دست‌های خالی‌اش کرد و گفت: هیچ!
و چقدر این "هیچ"، سنگین است. تمامِ دویدن‌های ما، تمامِ استرس‌ها و شب‌بیدار‌ ماندن‌ها، آخرش منتهی می‌شود به یک سکوتِ مطلق.
کاش لااقل در این فاصله، کمی کمتر سخت می‌گرفتیم. دنیا نه با آمدنِ ما تکان خورد، نه با رفتنمان آوار می‌شود.
آرام باش رفیق، تو فقط یک پلک‌زدن از تاریخِ کائناتی…



💚🤍❤️