‏من پنج دقیقه بعد از اینکه تو جمع
‏می خندیدم و به ظاهر کاملا خوشحال بودم:

آدما رو با موفقیت‌هاشون نسنجین، با هر مشکلی که تحمل کرد و از سر گذروند بسنجین.

بعضی وقت‌ها حس میکنم
که مناسب این دنیا نیستم🫠

نوبت شادی این جان غمگین هم میرسد!

شبا تا صبح بیداری چی کار میکنی ؟!

گاهی هم
روبه‌روی خودش می‌نشیند
و ترکش‌های خاطره را
از مغزش بیرون می‌کشد .

گاهی فقط سوال های نا امید کننده به ذهنم میرسه.
به این فکر میکنم نگرانی از اینده برای چیست؟
مگر تقدیر را خود ما رقم میزنیم؟
مگر تو کل عالم فقط دودرصد بیستر احتمال داشت داخل ایران بدنیا بیاییم؟
حتی پدر و مادر را هم خودمان انتخاب نکردیم.
پس برای چه چیزی بجنگم؟
چه چیزی را تغییر دهم؟
فقط ی جواب برای همه ی این ها دارم، من یک سربازم در زندگی خودم  و وظیفه سرباز جنگیدنه نه سوال باید پرسید نه عقب نشینی کرد



https://t.me/radiopoemm

هر چیزی که نمیتونی با تلاش کردن درستش کنی رو، با رها کردن تمومش کن✌️🏼

امیدوارم اون چیزی که الان خیلی نگرانشی؛ فردا یه “آخيش حل شدِ عمیق” باشه گوشه ی قلبت

نمی‌دونم داستان چیه، اصلا دلیلش چیه ولی یه آدم هرچقدر سالم تر، تنها تر.

زنگ زدم پیتزا سفارش بدم میگم پیتزا مرغ و قارچ میگه چیکن منظورتونه ؟
د همین چیکن تو کونت مرتیکه ادایی

واقعا دخترا وكيل خوبی میشن؛
از همه چیز اسکرین شات دارن

امسال بستنی عروسکی بودم، چوب تو کونم
خنده رو لبام:)))))

آویزون نگو، بگو لوستر
هم با خودتم هم با دوستت😂

۹۰٪ اوقات حرفای مردم رو تایید میکنم که دیگه بیشتر حرف نزنن.

نه به حس دوست داشته شدن باور دارم و نه دوست داشتن🚶🏻