اونجا که فروغ فرخزاد میگه:

روزها رفتند و من دیگر، خود نمی‌دانم کدامینم؟
آن منِ سرسخت مغرورم؟ یا منِ مغلوبِ دیرینم؟

اگه قطار اشتباهی سوار شدی، اولین ایستگاه پیاده شو. هرچی بری جلوتر مجبوری واسه برگشت بلیط گرونتری بخری…

وقتی می‌پرسه چرا چند روزه غیبت زده:

فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،
فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،
فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،فکر،

کاش بفهمن منتظر برگشت آدما نیستیم، منتظر "خودمونیم" که همراه اون آدما رفته.

شما هم احساس میکنید که احساس ندارید یا فقط من اسکول شده‌ام؟

با کاراشون روانیت میکنن بعد میگن تو خراب کردی همه چیزو خودت🚶

«‏ تو با زیاد از حد فکر کردن
در ذهن خودت بحران تولید میکنی
از رنج دادن خودت دست بردار »

خوشحالم، خیلی وقته به درست کردن چیزایی که زدی خرابشون کردی دیگه فکر نمیکنم..

‏من پنج دقیقه بعد از اینکه تو جمع
‏می خندیدم و به ظاهر کاملا خوشحال بودم:

آدما رو با موفقیت‌هاشون نسنجین، با هر مشکلی که تحمل کرد و از سر گذروند بسنجین.

بعضی وقت‌ها حس میکنم
که مناسب این دنیا نیستم🫠

نوبت شادی این جان غمگین هم میرسد!

شبا تا صبح بیداری چی کار میکنی ؟!

گاهی هم
روبه‌روی خودش می‌نشیند
و ترکش‌های خاطره را
از مغزش بیرون می‌کشد .

گاهی فقط سوال های نا امید کننده به ذهنم میرسه.
به این فکر میکنم نگرانی از اینده برای چیست؟
مگر تقدیر را خود ما رقم میزنیم؟
مگر تو کل عالم فقط دودرصد بیستر احتمال داشت داخل ایران بدنیا بیاییم؟
حتی پدر و مادر را هم خودمان انتخاب نکردیم.
پس برای چه چیزی بجنگم؟
چه چیزی را تغییر دهم؟
فقط ی جواب برای همه ی این ها دارم، من یک سربازم در زندگی خودم  و وظیفه سرباز جنگیدنه نه سوال باید پرسید نه عقب نشینی کرد



https://t.me/radiopoemm

هر چیزی که نمیتونی با تلاش کردن درستش کنی رو، با رها کردن تمومش کن✌️🏼