تک درختم سوخت
سیکیم جنگل صاحابی

شاملو حرف قشنگی زد‌ اونجا‌ که‌گفت :

مارا از مرگ میترسانند انگار که ما زنده ایم!:)

من خودم اون نخی که به زندگی وصلم میکرد رو بریدم انداختم دور؛
بعد تو میگی نجات دهنده توی آیینست؟

پسر خارجی بودن خوبه ولی فقط پسر ایرانیه که برای دختر غریبه جونشو میده:

از الان به بعد پرتقال فقط یک میوه ست

7💔

والا چی بگم،منم بار اولمه که زندگی میکنم..

نه مرگ آنقدر تلخ است و نه زندگی آنقدر شیرین که انسان برای این دو «شرفش» را بدهد✌🏻

‏خیلی بهش فکر می‌کنم ولی در موردش با کسی حرف نمی‌زنم و این شاید غم‌انگیزترین و درست‌ترین کار باشه.

راه نجات یدونه گل بود و من یک پرتقال تموم شده...

اشک می‌ریزی و می‌گویی: پس رویاهایمان چه؟
می‌بوسمت و می‌گویم: بخواب،‌
در خاورمیانه رویا داشتن، خودش رویاست.

دلم می‌خواد مغزم رو از سرم دربیارم و بذارم جلوم
براش یه لیوان چایی بریزم و بگم:
عزیزم، می‌شه انقدر به همه‌چیز فکر نکنی؟
می‌شه بی‌خیال شی!!
چون واقعاً داری نابودم می‌کنی…

ی روز متوجه میشی که «عاقلانه» ترک کردنِ  آدمی که قلبتو نادیده گرفته،
خیلی بهتر از «عاشقانه» موندن و ساختن و جنگیدنه!
به هر قیمتی نمونید..!

‏فکر کردی میتونی ناراحتم کنی؟ بدبخت من خودم‌ همیشه ناراحتم

واس داشتنش زیاد تلاش نکن عزیزم
چون میدونید دیگه
کوه رو فرهاد کند، شیرین رو هم خسرو کرد