باگ من؟!
زیادی آدم بسازی هستم این باعث میشه آدما به اون چیزایی که برام مهمه به اندازه کافی اهمیت ندن چون در نهایت میدونن قراره کوتاه بیام.....

ما گفتیم که غمگینیم کسی باور نداشت
بیچاره دل یار همه بود و خود یاور نداشت
حال من حال نوزادیست که وقت گریه
آغوش مادر میخواست ولی مادر نداشت.....

‏عذر خواهی خوبه، گاهی حتی ضروریه، ولی همیشه کافی نیست. مثلا من چجوری به تصویری که ازت خراب شده بفهمونم تو متاسفی و باید مثل اولش بشه؟

‏حد وسطم رو گُم کرده ام..
نه با آدم‌ها حس بهتری دارم
نه با تنهایی به توافق می‌رسم
نه حوصله شلوغی رو دارم
نه با سکوت خونه کنار میام
نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم
و نه با خودخوری حس راحتی دارم
بعضی روزها به معنای  واقعی کلمه از کادر زندگی خارج می‌شم...

وقتی میری تو گالریت گربتو میبینی که دیگه نداریش........🐈‍⬛️💔

کسی که تجربه رها شدن داره میدونه که چقدر طول میکشه خودت رو جمع و جور کنی که حس خواستنی نبودن و کافی نبودن دست از سرت برداره، از همه مهم‌تر که دیگه منتظرش نباشی، ترکیب احساسات مزخرف اون دوره انتظار با فکر اینکه حتما من بد بودم، من خواستنی نبودم همراه با انتظار و دلتنگی، نسخه مرگه

گاهی فقط یه نگاه و آغوش بدونِ قضاوته که می‌تونه یه آدم رو نجات بده

اتاق مورد پسندم🤌🏻

دیگه نه روباه توی جنگله ، نه شیطان توی جهنم
فقط کافیه با دقت به اطرافت نگاه کنی ..

بزرگترین اشتباهی ک میتونیم انجام بدیم اینه که؛ به برخی آدمها طولانی تر از آنچه ک لیاقتش رو دارن اجازه بدیم در زندگیمان بمانند...

از زود سین زدن خوشم میاد،که یکی داره بهم ثابت میکنه فرق داره🚶🏻

‏گفت؛
من تورو بخاطر تموم بلاهایی که سرم آوردی میبخشم اما ؛
هرگز بخاطر این که نفهمیدی چه بلاهایی به سرم آوردی نمیبخشمت.

همه ادما کصشعرن فقط منو رفیقم خوبیم🚶🏻

سؤالی که باید تو تمام مراحل زندگی از خودت بپرسی: «اگه الان نه، پس کِی؟»
حتی ارزش تتو شدن هم داره :)

آدم ذره ذره از اینکه اتفاقای زندگیشو به کسی نگه عادت میکنه..

هرکسی شب میمیرد یا روز، من شبانه روز…