فقط از دختراتون محافظت نکنید
سعی کنید پسرانتون رو هم تربیت کنید...

و اما عزيز من تو خانه ی من بودی،
و كسی كه خانه ندارد، در تمام جنگ ها زخمی می‌شود

فهمیدم که آدمای واقعی آرامش میارن نه استرس.

کم‌حافظه‌تر از ماهی، آدمیه که بهش خوبی می‌کنی

«هيچی آزار دهنده تر از اين نيست كه خودتو دوباره تو همون نقطه اى پيدا كنی كه با تمام وجود تلاش كردی ازش بيرون بيای. »

به مو رسید، پاره شد.
گره زدم، بازم پاره شد،
بیخیال شدم دیگه؛
زوری نیست که

ذوقی که کور بشه، با هیچ معجزه ای بینا نمی‌شه

اصلیه
توی
فالویینگا
نیست
توی
سرچاست

𝐢 𝐛𝐞𝐜𝐚𝐦𝐞 𝐦𝐲 𝐨𝐰𝐧 𝐬𝐚𝐟𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐜𝐞

هزاران سال اگر باران ببارد، نشوید خون ناحق را از این خاک

‏راجبش
رو
تخت
دراز
میکشم
و
ساعت
ها
به
سقف
خیره
میشم..

توی «خدایا تروخدا» ترین حالت ممکنم.

این روزا حَتی وقتی می‌خندم یه غَم کوچیک یه گوشه‌ی دلم نشسته که ول‌ کن نیست...👨‍🦯

«من زود میبخشم، اما نه به این معنی که یادم میره چه اتفاقی افتاده، یا میتونم دوباره مثل قبل باشم، بعضی رفتارها شاید بخشیده بشن اما اثری که روی آدم میزارن به این راحتی‌ها از بین نمیره؛ من میبخشم که بفهمی فقط دیگه از دستت عصبانی نیستم نه اینکه دوباره بهت اعتماد دارم و میخوام همه چیز مثل گذشته باشه».

مُرده ها بیشتر از زنده ها گُل میگیرن
چون پشیمونی قوی تر از قدر شناسیه

احساسات مختلف رو همزمان با هم تجربه می‌کنم؛ انگار هم پرم، هم خالی‌ام، هم میل به حرف زدن دارم، هم هیچ انرژی‌ای برای توضیح دادن هیچ‌چیز ندارم

یجا یه مثال قشنگ از سوگ شنیدم!

می‌گفت سوگ مثله اکلیله✨
اولش تلاش میکنی پاکش کنی،
ولی فایده‌ای نداره!
شروع میکنی به اشک ریختن،
داد زدن، فرار کردن!
انگار اگه بیشتر تلاش کنی
دیگه اثری ازش نمی‌مونه:)
و یه روز با خودت فکر میکنی تموم شد!
اما یه روز دیگه بدون هیچ دلیلی
یه‌دونه اکلیل رو صورتت پیدا می‌کنی✨
همونجا می‌فهمی قرار نبوده سوگ رو
از زندگیت پاک کنی!
قرار بوده یاد بگیری با حضورش
تو بازم زندگی کنی:)