و بنویسید از ما در تاریخ؛
بنویسید از گوشه گوشه کشور صدای اذان که بلند شد، تمام جوانان کشور گریستند برای جوانی که به دار آویخته شد و آرزوهایش را در مرگ دید.

حاجی جوونامون تموم شدن
ماها زیر ۵۰سال سن داریم ولی پیر شدیم
پیر شدیم چون هرروز صبح که از خواب بیدار میشیم میبینیم نفس کسیو قطع کردن که نصفمون سن داره و کاری از دستمون برنمیاد.
پیر شدیم چون هزاران لاله پر پر شده و کاری بجز استوری گذاشتن نمیتونیم انجام بدیم
پیر شدیم چون نمیشه
هرکار میکنیم نمیشه،نمیذارن که بشه.
ماها پیرمرد/پیرزن هایی هستیم که از جنگ و صدای انفجار نمیترسیم ولی مامور های امنیتی میبینیم نفس تو سینه حبس میکنیم.
از صدای جنگنده نمیترسیم ولی از صدای اذان صبح وحشت داریم

موذن اذان نگو

فقط از دختراتون محافظت نکنید
سعی کنید پسرانتون رو هم تربیت کنید...

و اما عزيز من تو خانه ی من بودی،
و كسی كه خانه ندارد، در تمام جنگ ها زخمی می‌شود

فهمیدم که آدمای واقعی آرامش میارن نه استرس.

کم‌حافظه‌تر از ماهی، آدمیه که بهش خوبی می‌کنی

«هيچی آزار دهنده تر از اين نيست كه خودتو دوباره تو همون نقطه اى پيدا كنی كه با تمام وجود تلاش كردی ازش بيرون بيای. »

به مو رسید، پاره شد.
گره زدم، بازم پاره شد،
بیخیال شدم دیگه؛
زوری نیست که

ذوقی که کور بشه، با هیچ معجزه ای بینا نمی‌شه

اصلیه
توی
فالویینگا
نیست
توی
سرچاست

𝐢 𝐛𝐞𝐜𝐚𝐦𝐞 𝐦𝐲 𝐨𝐰𝐧 𝐬𝐚𝐟𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐜𝐞

هزاران سال اگر باران ببارد، نشوید خون ناحق را از این خاک

‏راجبش
رو
تخت
دراز
میکشم
و
ساعت
ها
به
سقف
خیره
میشم..

توی «خدایا تروخدا» ترین حالت ممکنم.

این روزا حَتی وقتی می‌خندم یه غَم کوچیک یه گوشه‌ی دلم نشسته که ول‌ کن نیست...👨‍🦯

«من زود میبخشم، اما نه به این معنی که یادم میره چه اتفاقی افتاده، یا میتونم دوباره مثل قبل باشم، بعضی رفتارها شاید بخشیده بشن اما اثری که روی آدم میزارن به این راحتی‌ها از بین نمیره؛ من میبخشم که بفهمی فقط دیگه از دستت عصبانی نیستم نه اینکه دوباره بهت اعتماد دارم و میخوام همه چیز مثل گذشته باشه».

مُرده ها بیشتر از زنده ها گُل میگیرن
چون پشیمونی قوی تر از قدر شناسیه