سکوتم از رضایت نیست، ک*ر مشکلات دهنمه🤌🏼

اگر از من بپرسند،
چه دستاوردی از روزهایی که گذشت داشتی؟
می‌گویم: توانستم زنده بمانم
در روزهایی که حتی نفس کشیدن هم برایم ناممکن بود:)

می‌گم چیزی نیست، بعد درموردش دو روز فکر میکنم

اعتماد، وفاداری، احترام، یکیش از دست بره بقیه رو هم از دست میدی

کی میاد هندونه بخوریم بشاشیم تو این زندگی؟🤌🏼

من میام🤌🏻

بفرما🍉

من
به
پایان
خوش
این
همه
صبر
باور
دارم

من دیگه حتی ناامید نمیشم از کسی
فقط اینجوریم که،
اع تو ام کصکش بودی، ای بابا!

پرسید چه شده؟
گفتم این روزها از همه چیز خسته‌ام.
گفت باید صبر داشته باشی.
گفتم از صبر کردن بیشتر از همه چی خسته‌ام

من از نزدیکی‌های دور می‌ترسم:)

من میتونم تظاهر کنم که ناراحت نشدم ولی جالبه که توام خیلی خوب میتونی وانمود کنی که باعثش نشدی ‌

درباره‌ش ناراحت میشم،غصه می‌خورم،تو خودم میریزم،برا خودم مینوسم اما دیگه درباره‌اش با تو
حرف نمی‌زنم

من از تو متنفر نیستم، من فقط از این دلخورم که تو تبدیل شدی به تموم چیزایی که میگفتی هیچوقت نمیشی

‏به نظرم همه چیز واضحه ما زیادی خیال پردازیم

هیچکس کمک نمی‌کند،
یا خودم به داد خودم می‌رسم،
یا دگر تمام شده‌ام…

“فردریش نیچه”

اینکه کسی منو عمیقا بلد نیست داره آزارم میده:)

دلم برای وقتایی که از تنهاییم لذت میبردم تنگ شده🖤🙃