ته کشیدم از کلمات ؛ چشمامو بخون، من خستم.

اگه رویا نبود، حقیقت مارو می‌کشت مگه نه؟

از آن‌ها بود که به جزئیات اهمیت می‌داد، از آن‌ها که وقت راه رفتن حواسش بود حتی مورچه‌ها را لگد نکند، از آن‌ها که با ماه و ستاره حرف می‌زد و عاشقِ شعر بود.