من،تو،ستاره ها.

در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه‌ها میبینمش.

تو سال من بودی ، 2025 ام سال منه اینو خیلی جدی قول میدم به خودم.

کلافگیو غمو تو عمق وجودم دارم حس میکنم و باعث و بانیش همش اونه..

اگر روزی زخمی شدی و هیچکس نبود،کافیه بهم زنگ بزنی،میبینمت و بدون حرفی رو زخمت ستاره میکشم.

برای فردای بهتر.

میخوام دروغاتو کنم باورش!
چیزی نمونده از تن لاغرت،نه نه نگو من نبودم آدمش.
ما که هرچی بود گذاشتیم اخرش،چیشد...؟
چیشد؟چیشد؟
میدونستم از اول اخرشو،ولی واسه تو اومدم تا تهشو.
من که آدم غدی بودم،شدم یکی دیگه شدم آدم تو.

من،آرزوی دست‌نیافتنیم،آینده.

شاید راهمون اینطوری بود

بلاخره رنگی که میخواستم در اومد

اون رویای دور.

منم باید بندازم رو مقوا.
ببینم چقدر طول میکشه(احتمالا خرداد)