گردنم گرفته، اشتها ندارم، دائما کلم درد میکنه و حوصله هیچ کاری رو ندارم؛ تازه جالبیش اینه که کنکورم رو هم نریدم. فکر کنم علامت‌های زودهنگام وارد شدن به دوران پوچی بعد کنکور و زندگی دانشجویی باشه.

هر زمان زیادی تو خونه میمونم فتیش‌های عجیب غریب تر و شدیدتری پیدا میکنم؛ اولش کتف بود الان زدن سیلیه. بمولا دلم میخواد بزنم تو گوش یک نامحرم و لذت ببرم. خدایا توبه این چیه دیگه کمک

دانش آموزان تیزهوشان دخترانه وقتی مدرسه و افتخارات تیزهوشان پسرانه رو میبینن:

اگر کمال‌طلب باشید، خودتان را می‌کشید تا کارها را به‌ بهترین شکل انجام بدهید: کارهای نصفه‌نیمه اعصابتان را خرد می‌کند؛ هر چیزی، اگر عالی نباشد، آزارتان خواهد داد؛ احساس شرم و گناه هرگز دست از سرتان برنمی‌دارد و چون اغلب اوقات زورتان به واقعیت نمی‌چربد، نهایتاً پژمرده می‌شوید. کمال‌طلبیِ ناسالم آن‌قدر پیش می‌رود که خیلی پنهان و بی‌سروصدا صاحبش را دچار افسردگی می‌کند. مارگارت راثرفورد (روانشناس) به این اختلال می‌گوید «افسردگی نقاب‌دار».

حس میکنم این فاصله‌ای که بین روز کنکور تا اومدن نتایج و لو رفتن گندی که زدم هست، آزادترین روزای زندگیم بعد از کودکیه

اقاي لوك همينگز امروز وقت اهنگ به اين زيبايي نبود

آهنگ تیک‌تاک، جالب.

درباره اين بند گشنگم يچي بگم

مانسكين بند پاپ راكيه كه از اون اولين اهنگشون كه وايرال شد من كون ميدادم واسشون
اميدوارم عاقبتشون مثل ايمجين دراگونز نشه و اهنگاشون از راك به پاپ تبديل نشه
مخصوصا پاپ كصشر اه

جديدترين اهنگشون🥲
اهنگ خوبيه ولي راك نيستتتتت نيست نيست نيست اه

اصالت و ظرافتی که دخترای کورد دارن ستودنیه

@TweetyChannel | لی لی

بله دوستان دوتا اسب بااصالت در این تصویر مشاهده میکنیم حالا نمیدونم کدوم یکیشون کورده

جمله‌ی سمی:
برو خدا رو شکر کن! یه آدمایی هستن که وضعیت خیلی بدتری از تو دارند!
ببخشید اینطور میگم ولی اینکه یه آدمایی هستن که وضعیت بدتر از من دارند چه ربطی به مشکل من داره؟! چه کمکی به من می‌کنه؟! خب الآن من با دونستن این موضوع چه گهی باید بخورم؟!

«ضدند»

@sut_tw

یکی از کسشرترین تصورات فامیل اینه که فکر میکنن چون نمره‌هات خوبه پس حتما آدم درس‌خونی هستی

اگه براش بیس نمیزنی تا اونو برقصونی پس به چه دردی میخوری؟

خب ميريم به پيشواز غروب جمعه با طعم ارامش

يعني چي كه از كنكور چخبر؟خوبه منم بپرسم از خواهرت چخبر؟
بيناموس

++++++

ای کاش میشد این قفسه سینه را شکافت و این قلب .. ببخشید .. این تلمبه بی مصرف را از جایی که سالهاست دل خوش کرده کند و همچون اناری که در فشار وحشیانه دست برای تبدیل شدن به لیوانی از آب انار تفاله ای بی ارزش میشود فشرد و تفاله اش را انداخت بر زمین انداخت جلوی سگ ..
و این مغز لاعبالی و بی اراده را با شدت هر چه تمام تر کوبید بر تیزی درد و بدنی که برایش جانی نمانده را تحویل خدایی داد که هرگز دعای مرگ را اجابت نکرد.
چقدر مسخره است این حقیقت که بنده مرگ را طلب میکند چون تمام شدن درد را میخواهد اما از کشتن خود فرار میکند چون بدن و روح نحیفش تحمل درد گناه خودکشی را ندارد اما چون دریچه تغییری راهم اطراف خود نمیبیند نمیتواند برای لحظه ای آرزوی مرگ را از مغز خود برهاند و می خواهد از این واقعیت که شاید مرگ هم به معنای تمام شدن درد نیست چشم پوشی کند مگر یک آدم دو دست و دو پا چقدر توان دارد که بتواند خود را از تنها امید خود که رهایی از درد به وسیله مرگ است ، نا امید کند؟

من اژدها هستم ، بیرون نمیام