وای پسر. مترو چقدر با فیریک "کسی/چیزی نخوره تو دماغم" وحشتناکه. هر لحظه حس می‌کنم الانه که با ملت دست به یقه بشم و بگم از من نیم متر فاصله بگیر خوارکسده؛ یا پنیک اتک بهم دست بده و فریاد بزنم کمک منو از اینجا ببرید بیرون من مامانم رو می‌خوام.

من خوشبختی رو پیدا کردم. اون لحظاتی که تازه از یه خواب بعد از ظهر بیدار شدم و یادم نمیاد چی‌‌ام و کی‌ام و برای لحظاتی مغزم پاک پاکه، اون لحظات واقعا خوشبختم

روحیه تهرانی عالیه و ژنش باید در جهان تکثیر بشه برای واقعی. وسط ترافیک سنگین قلیان چاق می‌کنه و با آهنگ ساسی می‌رقصه انگار نه انگار که مثل خر تو گل گیر کرده و داره دهنش گاییده می‌شه. بنده شک ندارم که حتی اگر بمب اتم هم بزنن آخرین تهرانی باقی مانده سوسک کباب می‌کنه و با شلوارک روی زباله‌های هسته‌ای می‌رقصه.

من اطمینان دارم حتی اگه پلانکتون رقیب آقای خرچنگ که رستورانش هیچ مشتری‌ای نداشت هم این مملکت رو اداره میکرد حداقل گاهی شانسی، چندتا از تصمیماتش درست در میومدن. جدی جدی داریم تو برره زندگی میکنیم.

جرمی آلن وایت نسخه خوشمزه اون پسره تو انیمیشن راتاتویی‌ئه.

درمان تضمینی افسردگی

سلام دوستان عصر بخیر کیرم تو سردار آزمون

کاش نصف خوشمزه بودنت شخصیت داشتی.

هر مادرقحبه‌ای که بگه تابستون خیلی کوتاه بود پولداره.

درمان تضمینی گلودرد در تابستان فقط و فقط گیوتین.

هر موقع قراره اتفاق جالبی تو آسمون بیفته آسمون اینجا ابریه. ماشالله. انگار تو یه سیاره‌ی دیگه‌ایم

واقعا زندگی کسشریه‌. یعنی به خودت میگی نه این قسمتش دیگه کسشر نیست بعد میبینی اتفاقا این قسمتش از همه‌جاش کسشرتره.

شبهایی که با گریه میخوابم و هزار بار، بی‌وقفه، از خودم میپرسم یعنی درست میشه؟ میدونم که نمیشه. میدونم که از اول هم درست نبود، میدونم که درست نبودم. ولی انسان بیچاره همیشه دنبال یه بهونه‌ست که وقتی فردا بیدار شد یه دلیلی برای این بیدار شدنش داشته باشه. ای موجود بیچاره. ای اصغر مخلوقات.

دوستان اگه یه وقت خدایی‌ناکرده حال جالبی نداشتید یک لطفی به خودتون بکنید و این رو هم گوش نکنید. من میذارمش اینجا ولی شما نکنید.

بدن من کردان ویروس‌هاست. برای تمامی تعطیلات و برنامه کردن‌هاشون من اولین گزینه روی میزم. فرقی هم نداره چه فصل، زمان یا ویروسی باشه. از اون کرونای خوارکسده که تمامی موج‌هاش یک دور روی من خوابید بگیر تا ویروس‌های فصلی و هفته به هفته و مسابقه محله. اول باید از فیلتر من رد بشن بعد کم کم مطلع بشم که آره گویا بقیه هم دارن می‌گیرن. الان که فکر می‌کنم می‌گم کاش نرخ تعیین کرده بودم براشون حداقل. باور کنید که اگر من از این خوارکسده‌ها اجاره شبانه گرفته بودم الان امکانات داخلم در حد هتل اسپیناس بود.

بنده هرروز حین خارج شدن از دانشکده:

تنها چپی که قبول دارم تخم چپمه

به‌به. دقیقا همون محتوای درستی که بخاطرش اینترنت می‌خرم و آنلاین می‌شم.

‏تو مدرسه درس نخوندن رو میفهمم. درس ها عمومیه، رفتنش زورکیه، سن آدم کمه. اما تا ابد کسایی که تو دانشگاه هم فکر میکنن از طریق درس نخوندن و پیچوندن و کار نکردن «کول» محسوب میشن رو نمیفهمم. یه جا دیگه بالغ شو و بفهم که از زیر کار در رفتن هنر نیست.

ریواس
@zhazhkha