A Lannister Always Pays His Debts
Ramin Djawadi
موسیقی مد نظرم برای پخش شدن در انتهای عروسیم:
بهترین قسمت موی بلند داشتن کوتاه کردنشه، بهترین قسمت تابستون، اومدن پاییزه و بهترین قسمت ایرانی بودن،
مصدع اوقات
واقعا هیچی نیست که از انجام دادنش لذت ببرم. دیگه از هیچکاری خوشم نمیاد. حتی حوصلهی فعالیتهای موردعلاقهم رو هم ندارم. من چرا زندهم؟
دنبال یه آهنگ میگشتم که این پست رو دیدم. دیگه حتی یادم هم نمیاد فعالیتهای مورد علاقهم چیان. این چیه؟ منظورم چیه؟ یعنی در گذشته چیزهایی وجود داشتن که از انجامشون لذت میبردم؟
Forwarded from SUT Twitter
من قبلاً هم گفتم بالاترین نیروی جاذبه در کیهان، گرانش و الکترومغناطیس و اینا نیست، نیروی جاذبه بین کسخلهاست. مدرسه، دانشگاه، محل کار، پارتی و همه جا، در کسری از ثانیه کسخلها دور هم جمع میشن.
«آسدمسیح»
@sut_tw
«آسدمسیح»
@sut_tw
خورشید خوارکسده نمیدونم داری چیکار میکنی که حتی وقتی نیستی هم هوا انقدر گرمه اما به نفعته که انقدر اذیت نکنی چون خدا گفته روز قیامت خاموشت میکنه بیچاره
Forwarded from توییتر دانشگاه تهرانی ها
«شاید کسی آن قدر که نیاز به درک شدن دارد، میل به دوست داشته شدن، نداشته باشد»
- جورج اورول
_آدورنو_
✅️ @uttweet
- جورج اورول
_آدورنو_
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
یه گوشه نشستم و یهو برای بار دوازدهم ویدیوی امباپه تو مغزم پلی میشه که داره همتیمیهاش رو جوری معرفی میکنه که انگار دوستای مهدکودکشن و بعد میرسه به اشرف حکیمی و میگه اشغف اکیمی. خستهم کغدی لاکپشت ولم کن.
زندگیم از کس مادر حسن ریوندی هم خندهدارتره فقط مشکلش اینجاست که اصلا ژانرش کمدی نیست
به شخصه برای من ویلنی جالب و جذابه که کم حرف، تو دار و یا حتی کلا سایلنت باشه. چون هر چقدر هم که جالب، با سیاست و شرورانه صحبت کنی اون خباثتی عمیقتر و واقعیتره که در سکوت و صرفا با عمل اتفاق بیفته. و در ضمن، در اکثر اوقات وقتی زیاد گوه بخوری بیشتر از خبیث، گنده گوز بنظر میای.
دست میخوام. دست بزرگ. دست سنگین. دست مردانه. دست خوشمزه. اصلا امید از زبان من صحبت کرده وقتی خونده "امشب میخوام مست بشم، عاشق یک دست بشم".😩
هر چقدر هم خودت رو به اون راه بزنی بازم حتی مقدار نه چندان زیادی اضافه وزن باعث سختی و ناراحتی واضح جسمی و روحیه. بعد من واقعا نمیفهمم بعضی از این بلاگرها و مدلهای ۲۰۰ کیلویی چجوری انقدر اصرار در تبلیغ و نرمالایز کردن چاقی دارن. باشه اصلا بادی شیمینگ بد و مسخره کردن افراد بخاطر ظاهرشون هزاران هزار بار بدتر و کسشرتر. اما مادرخراب تو درست حسابی راه نمیتونی بری، نفس نمیتونی بکشی، صد و پنجاه جور درد و مرض هم که داری؛ بعد نظر دادن درباره علت اینهمه بدبختیت هم میشه "چاق هراسی"؟ بله خوارکسده من چاق هراس هستم. چون چاقی واقعا هراس هم داره. همونطوری که مرض قند و سکته و سرطان و هزار جور بیماری دیگه هم ترس دارن. منتها مشکل اینجاست که شما فقط میخواین از سوراخ کس و کون و جفت گیری به همه چیز نگاه کنین. باشه تو اصلا خیلی زیبا و دلربا👏👏، اما چیزی از اینکه داری درد و مرض رو تبلیغ میکنی کم نمیکنه.
وای پسر. مترو چقدر با فیریک "کسی/چیزی نخوره تو دماغم" وحشتناکه. هر لحظه حس میکنم الانه که با ملت دست به یقه بشم و بگم از من نیم متر فاصله بگیر خوارکسده؛ یا پنیک اتک بهم دست بده و فریاد بزنم کمک منو از اینجا ببرید بیرون من مامانم رو میخوام.
من خوشبختی رو پیدا کردم. اون لحظاتی که تازه از یه خواب بعد از ظهر بیدار شدم و یادم نمیاد چیام و کیام و برای لحظاتی مغزم پاک پاکه، اون لحظات واقعا خوشبختم
روحیه تهرانی عالیه و ژنش باید در جهان تکثیر بشه برای واقعی. وسط ترافیک سنگین قلیان چاق میکنه و با آهنگ ساسی میرقصه انگار نه انگار که مثل خر تو گل گیر کرده و داره دهنش گاییده میشه. بنده شک ندارم که حتی اگر بمب اتم هم بزنن آخرین تهرانی باقی مانده سوسک کباب میکنه و با شلوارک روی زبالههای هستهای میرقصه.
من اطمینان دارم حتی اگه پلانکتون رقیب آقای خرچنگ که رستورانش هیچ مشتریای نداشت هم این مملکت رو اداره میکرد حداقل گاهی شانسی، چندتا از تصمیماتش درست در میومدن. جدی جدی داریم تو برره زندگی میکنیم.